بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا
بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا

بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا

 

لاکتوکوکوزیس بیماری نوظهور

باکتری Lactococcus garvieae عامل بیماری لاکتوکوکوزیس است این بیماری به عنوان یک بیماری نوظهور گونه های مختلف آبزیان را تحت تاثیر قرار می دهد و سبب زیان های اقتصادی قابل توجه ای در ماهیان آب شور و آب شیرین می شود، به ویژه زمانی که دمای آب در تابستان به بالای C°۱۶ می رسد.
باکتری L. garvieae باکتری کوکسی گرم مثبت بیهوازی اختیاری، بی حرکت و  غیراسپوردار است که از طیف وسیعی از گونه های آبزیان نظیر قزل آلای رنگین کمان، دم زرد و تیلاپیا جدا شده است. قزل آلای رنگین کمان حساس ترین گونه به بیماری است و تظاهرات حاد بیماری همراه با نرخ مرگ و میر بالا در این گونه بیشتر از سایر گونه ها رخ میدهد.

 

اپیدمیولوژی و شیوع بیماری

دمای آب عامل مهمی در پیشرفت بیماری است که البته وابسته به فصل و دمای بالای آب است.
کیفیت بد آب، حدت و انتشار بیماری در شرایط بد زیست محیطی نظیر کمبود اکسیژن و کیفیت نامطلوب آب افزایش می یابد. مشاهده شده است که لاکتوکوکوزیس می تواند به طور طبیعی برای سایزهای مختلف قزل آلای رنگین کمان از سایز کوچک ۵ گرمی تا بالغین بزرگتر از ۱ کیلوگرمی بیماریزایی ایجاد کند.
بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا
باکتری L. garvieae باکتری کوکسی گرم مثبت بیهوازی اختیاری، بی حرکت و غیراسپوردار است

پاتوژنسیتی و علائم بالینی بیماری

دوره انکوباسیون بیماری بسیار کوتاه است و میکروارگانیسم با حدت بالا عمل می کند. اولین علایم بیماری و مرگ در قزل آلای رنگین کمان ۳ روز پس از تلقیح باکتری به صورت تجربی دیده می شود.

 

لاکتوکوکوزیس به عنوان یک سپتی سمی خونریزی دهنده فوق حاد تعریف می شود.

لاکتوکوکوزیس با علایم ظاهری سریع و عمومی بی اشتهایی، ملانوزیس، بی حالی، از دست دادن تعادل و شنای نامتعادل و عمودی شروع میشود. علایم خارجی مشخص در ماهیان ها عبارتند از گزروفتالمی (یک یا دوطرفه)، خونریزی در اطراف و داخل محوطه چشمی، قاعده باله ها، محوطه پرینه، سرپوش آبششی و گونه ها. علایمی همچون تورم محوطه شکمی و پرولاپس مقعد در این گونه ماهیها کاملا شایع است. ضایعات در اندوتلیوم عروق سبب بروز خونریزی و پتشی در سطح ارگانهای داخلی میگردد.
بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا
دوره انکوباسیون بیماری بسیار کوتاه است و میکروارگانیسم با حدت بالا عمل می کند

راههای انتقال بیماری

  • ورود ماهیهای جدید به مزرعه پرورش ماهیان: مهمترین راه انتقال پاتوژن به ماهی های سالم است.

  • در مزرعه: انتقال بیماری به طور عمده توسط مکانیسم های انتقال افقی است. انتقال مستقیم از میان ماهی هایی که در حوضچه های یکسان زندگی می کنند، از طریق آب، به ویژه اگر ماهی دارای جراحات باشند، یا اینکه انتقال از راه دهانی- مدفوعی صورت می گیرد.

درمان

  • از قدیم استفاده از آنتی بیوتیکها به عنوان یک روش موثر برای کنترل عفونت های ایجاد شده توسط میکروارگانیسم های جنس استرپتوکوک در ماهی ها بوده است. اگرچه تعدادی از این آنتی بیوتیکها در محیط آزمایشگاه (in vitro) فعالیت ضدمیکروبی دارند، اما معمولا در شرایط مزرعه به دلیل بی اشتهایی سریع ماهیها و بروز مقاومت آنتی بیوتیک ها بی اثر هستند.

  • آنتی بیوتیکهایی که اغلب برای کنترل شیوع لاکتوکوکوزیس استفاده می شده شامل اریترومایسین، اکسی تتراسایکلین، آموکسی سیلین و دوز کم داکسی سایکلین بوده است.

بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا
لاکتوکوکوزیس با علایم ظاهری سریع و عمومی بی اشتهایی، ملانوزیس، بی حالی، از دست دادن تعادل و شنای نامتعادل و عمودی شروع میشود

پیشگیری

  • رعایت اقدامات و اصول بهداشتی اولین سد برای پیشگیری از ورود پاتوژنها به مزرعه پرورش ماهی هاست. اقداماتی از قبیل:

  •  چک کردن شرایط بهداشتی آب و رسوبات آن

  •  ضدعفونی دوره ای همه واحدهای تولیدی

  • درنهایت، واکسیناسیون جمعیت مستعد، بهترین گزینه برای کنترل لاکتوکوکوزیس می باشد.

بیماری لاکتوکوکوزیس در ماهیان قزل آلا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دامیران