وضعیت جهانی صنعت پرورش ماهی دریایی در قفس
پرورش ماهی دریایی در قفس

وضعیت جهانی صنعت پرورش ماهیان دریایی در قفس

عدم برنامه ریزی مناسب جهت رشد سریع در تولید متراکم آبزی پروری، سبب بروز نگرانی هایی در زمینه اثرات زیست محیطی، سلامت انسان و مسائل اجتماعی شده است. بیشترین میزان تولید آبزی پروری در قاره آسیا میباشد که دارای سیاست های حمایتی گسترده برای توسعه آبزی پروری نسبت به بقیه قاره ها میباشد که این امر به عنوان یک صنعت درآمدزا و تولیدی قابل رقابت با صنایع دیگر مانند توریسم و فعالیت صید و صیادی میباشد. با این وجود، افزایش وابستگی کشورهای پیشرفته به واردات محصولات آبزی پروری از کشورهای در حال توسعه، عدم وجود مکان مناسب، نوسان برداشت منابع از محیط طبیعی، کمبود اعتبارات مربوط به فعالیت های ایمنی و اجتماعی، عدم قطعیت در تحقیقات علمی و سرانه مصرف آبزیان باعث اثرات منفی قابل توجهی در توسعه ی آبزی پروری شده است.

به طوری که در قاره اروپا از نظر میزان سرانه مصرف آبزیان تفاوت قابل توجهی بین کشورهای اروپایی وجود دارد.

به عنوان مثال میزان سرانه مصرف در غرب اروپا بیشتر از شرق اروپا است که این میزان برای کشور ایسلند ۹۰ کیلوگرم و برای کشور مجارستان ۵ کیلوگرم برای هر نفر در سال میباشد که نشان دهنده محدودیت های گسترش روشهای توسعه آبزی پروری در مناطق مختلف است ( ۲۰۱۷Bostock and Clarke ).

بنابراین استفاده از آبزی پروری پیشرفته مانند پرورش ماهی در قفس برای توسعه پایدار این بخش پیشنهاد شده است که در مراحل اولیه توسعه قرار دارد.

علیرغم پیشرفت های بدست آمده در توسعه پایدار آبزی پروری، وجود خلاء اطلاعاتی بین چگونگی انجام فعالیت پیشرفته آبزی پروری و آگاهی عمومی نسبت به این صنعت میتواند باعث عدم توسعه در بخش آبزی پروری پیشرفته شود.

در سالهای اخیر تحقیقات وسیعی از جنبه های فنی و اقتصادی و تولیدی به عمل آمده است و نتایج مطلوبی نیز حاصل شده است.

امروزه برای تولید اقتصادی، تحقیقات سهم عمدهای ایفا میکند.

عواملی از قبیل افزایش مصرف آبزیان در بین عامه مردم و کاهش ذخایر طبیعی برخی از گونه ها، کمبود و محدودیت منابع و کاهش درآمد و ارزش اقتصادی تولید در استخرهای خاکی موجب شده است تا پرورش دهندگان شیوه های سنتی را احیا کنند و انگیزه قوی در بین تولید کنندگان برای تولید ماهی در قفس به وجود آمده است.

صنعت آبزی پروری به سرعت رو به توسعه است و در آینده میتواند جایگزین مناسبی برای بهره برداری مستقیم از ذخایر طبیعی به شمار آید.

پرورش ماهی در قفس این امکان را فراهم میسازد تا مزرعه داران از پهنه های آبی فراساحلی و بالاستفاده به عنوان فرصت مناسب در جهت بهره برداری از این مناطق سوق داده شوند (۲۰۰۲ Woo al et)

 

تولید جهانی پرورش ماهی در قفس

تولید ماهیان دریایی در سال ۱۹۸۰ در حدود ۲۰۰۰۰۰ تن و در سال ۲۰۰۷ در حدود ۱۲۰۰۰۰۰ تن بوده است.

اما روند رشد آن تا سال ۲۰۰۰ افزایشی و بعد از آن روند کاهش یافته و تقریبا ۸ درصد در سال بوده است (۲۰۱۰, Muldoom ).

تا به امروز پرورش تجاری در قفس عمدتاً به پرورش ماهیان با ارزش اقتصادی بالا در بازار و ترکیب غذایی بالا در لاشه ماهیان محدود شده است که شامل سالمون ها مانند ماهی آزاد اقیانوس اطلس ( salar Salmo )، ماهی آزاد کوهو (Oncorhynchus kisutch) ، ماهی آزاد چینوک tshawytscha. O و اغلب ماهیان گوشتخوار دریایی و آب شیرین از جمله گیش دم زرد ژاپنی quinqueradiata Seriola  سیم دریایی قرمز major Pagrus شوریده زرد polyactis Larimichthys سی باس اروپایی labrax Dicentrarchus شانک سر طلایی aurata Sparus ، سوکلا canadum Rachycentron و قزل آلای رنگین کمان پرورش یافته در آب شور mykiss Oncorhynchus و گونه های همه چیزخوار مانند برخی گونه های خانواده کپور ماهیان میباشد.

بیشتر بدانید: انواع مکمل و خوراک آبزیان

Siluridae گربه ماهیان و Cichlidae سیچلایدها، Cyprinidae از لحاظ تنوع، روی هم رفته ۴۰ خانواده از ماهیان در قفس پرورش داده میشود، اما تنها ۵ خانواده آزاد ماهیان Salmonidae، شانک ماهیان Sparidae ، سیچلاید ماهیان Cichlidae ، گیش ماهیان Carangidae و گربه ماهیان کوسه ای Pangasiidae، ۹۰ درصد از کل تولید را به خود اختصاص میدهد و خانواده آزادماهیان به تنهایی ۶۶ درصد از کل تولید را شامل میشود ( ۲۰۰۷., al et Halwart ).

در سطح گونه، در حدود ۸۰ گونه در قفس پرورش داده میشود که ماهی آزاد اقیانوس اطلس Salmo salar ، نیمی از کل تولید پرورش ماهی در قفس را (۵۱ درصد) به خود اختصاص داده است.

چهار گونه دیگر Oncorhynchus kisutch Oncorhynchus., spp Pangasius, quinqueradiata Seriola, mykiss یک چهارم (۲۷ درصد) از کل تولید را دربر میگیرد.

پرورش ماهی دریایی در قفس
استفاده از آبزی پروری پیشرفته مانند پرورش ماهی در قفس برای توسعه پایدار این بخش پیشنهاد شده است

۹۰ درصد از کل تولید پرورش ماهی در قفس مربوط به ۸ گونه میباشد و مابقی (بیش از ۷۰ گونه) ۱۰ درصد تولید را به خود اختصاص میدهد.

اغلب تولیدات پرورش ماهی در قفس در آب های لب شور و دریایی در مناطق معتدله واقع شده است و عمدتاً شامل ۱۰ گونه میباشد.

اطلاعات دقیق در رابطه با میزان تولید ماهی در قفس در آبهای دریایی وجود ندارد و این آمار به صورت کلی توسط فائو براساس آبزی پروری دریایی در مناطق ساحلی و فراساحلی گزارش میشود که میتواند شامل آبزی پروری در زمینهای ساحلی و پرورش در قفس باشد، بنابراین به طور دقیق نمیتوان گفت که تمام آمارهای گزارش شده نشان دهندهی میزان تولید ماهی در قفس در آبهای شور و لبشور میباشد ولی با این وجود همچنین گزارش شده است که حدود ۸۰ – ۹۰ درصد از تولیدات آبزی پروری دریایی در آسیا در قفس انجام می شود ( ۲۰۰۷, Phillips and Silva De ).

در سال ۲۰۱۴ میزان تولید جهانی ماهی در بخش آبزی پروری دریایی ۶۸۱۰۱۲۱ تن بود که بیشترین میزان تولید به ترتیب در قاره آسیا، قاره اروپا، قاره امریکا، قاره اقیانوسیه و قاره افریقا گزارش شده است و به ترتیب ۵/۵۶ ،۲.۲۷ ،۱۵ ،۱ و ۲/۰ درصد را به خود اختصاص داده است.

بیشترین میزان تولید ماهی در آبزی پروری دریایی به ترتیب مربوط به کشورهای نروژ، چین، شیلی، و اندونزی میباشد (جدول ۲ ).

به عنوان مثال ۴۲ درصد مقدار وزنی و ۴۸ درصد ارزش اقتصادی کل تولیدات آبزی پروری اروپا در سال ۲۰۱۴ توسط کشور نروژ با تولید ۴/۱ میلیون تن حاصل شد که ماهی آزاد اقیانوس اطلس ۹۵ درصد و ماهی قزل آلا رنگین کمان ۴ درصد کل تولید را به خود اختصاص داده است و بخش اعظم آن در قفسهای شناور دریایی انجام میشود، در حالی که برای کشوری با جمعیت بیش از ۵ میلیون نفر این مقدار قابل توجه میباشد.

 

وضعیت آسیا در پرورش ماهی در قفس

عمده سیستم آبزی پروری در قاره آسیا براساس گونه پرورشی و دسترسی زمین و آب (شیرین و شور) شامل استخرهای خاکی و بتونی در خشکی و قفس های دریایی میباشد که پرورش حدود ۲۲۵ گونه از خانواده نرمتنان، گیاهان آبزی، ماهیان و سخت پوستان، دوزیستان، خزندگان و بی مهرگان از این سیستم ها گزارش شده است (۲۰۱۷, FAO ).

در گذشته صیادان برای نگهداری ماهیان صید شده تا قبل از حمل و عرضه به بازار از نوعی قفس استفاده میکرده اند.

اما بعدها تولید ماهی در قفسهای ثابت از آسیای جنوب شرقی شروع و در اواخر قرن هجدهم توسعه یافت (۲۰۰۵, Kutty and Pillay).

بخش آبزی پروری در قفس در طول ۲۰ سال گذشته رشد قابل توجه ای یافته است و در حال حا ظر در پاسخ به تقاضای رو به افزایش در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه متحمل تغییرات سریع شده و پیش بینی شده است که مصرف آبزیان تا سال ۲۰۲۰ میلادی به میزان ۶/۹۸ میلیون تن برسد که بیشترین رشد تولید و مصرف آبزیان به دلیل رشد سریع جمعیت، افزایش آگاهی نسبت به اهمیت پروتئین ماهی در سفره غذایی و افزایش فعالیت شهرسازی در کشورهای در حال توسعه در آسیا گزارش شده است.

پرورش در قفس ماهیان آب شیرین خصوصاً کپور و تیلاپیا در بعضی از مناطق آسیا مانند جنوب شرق آسیا متداول میباشد و قفس های موجود در آبهای لبشور و شور در آبهای قاره آسیا نسبتاً جدید است و قفسهای موجود در مناطق دور از ساحل در آسیا هنوز گسترش پیدا نکرده است.

آسیا دارای بالاترین تراکم از نظر تعداد مزارع در واحد سطح میباشد و میزان تولید ماهیان دریایی در آبهای شور و لبشور در سال ۲۰۱۴ تقریباً ۸/۳ میلیون تن گزارش شد.

تولید ماهی در بخش آبزی پروری دریایی در کشور چین ۲/۱ میلیون تن میباشد که از این نظر دارای رتبه نخست در آسیا میباشد و کشورهای دیگر نظیر اندونزی، فیلیپین، ژاپن، ترکیه و ویتنام به ترتیب با تولید ۳۴۷ ،۶۶۰ ،۲۴۵ ،۱۳۷و ۶۲ هزار تن در رده های بعدی از نظر میزان تولید میباشند.

بیشتر بدانید: تجهیزات فرآوری آبزیان

این در حالی است که میزان تولید در آبهای شور و لبشور منطقه مانند کشورهای عربی حو ه خلیج فارس حدود ۷ هزار تن و کشورهای اروپایی و آسیایی حوزه مدیترانه حدود ۳۰۰ هزار تن میباشد (,NASO/FAO 2016b, FAO; 2017 ).

کشور ایران با توجه به پتانسیل های موجود از نظر وسعت مناطق ساحلی، جمعیت، دسترسی به بازارهای اروپایی و آسیایی از نظر پرورش ماهی در قفس با سایر کشورهای منطقه فاصله زیادی دارد.

تجربه استفاده از قفسهای موجود در آب شور و شیرین در آسیا از نظر تامین اقتصادی خانوار موفقیت آمیز بوده است (۲۰۰۷, Phillips and Silva De ) که میتوان از این تجربیات در جهت افرایش فرصت های شغلی و کسب درآمد برای اقشار مختلف جامعه و افزایش سرانه مصرف ماهی در ایران استفاده نمود. گونه های اصلی پرورش در آب های لبشور باراموندی یا سی بس آسیایی یا سوف دریایی calcarifer Lates ،گیش دم زرد ژاپنی quinqueradiata Seriola ، سوکلا canadum Rachycentron ، تن باله آبی maccoyii Thunnus ، شانک ماهیانSparidae ، هامور ماهیان Serranidae و خامه ماهی chanos Chanos میباشد و تقریباً تولید این ماهیان در مزارع پرورش ماهی در قفس مبتنی بر تولید بچه ماهی در کارگاه ها و استفاده از جیره مصنوعی است.

البته پرورش سنتی خامه ماهی، گیش ماهیان و سرخوماهیان در مزارع پرورش در قفس از طریق جمع آوری لارو این ماهیان از محیط طبیعی و تغذیه با ماهیان کم ارزش گزارش شده است.

پرورش ماهی دریایی در قفس
اغلب تولیدات پرورش ماهی در قفس در آب های لب شور و دریایی در مناطق معتدله واقع شده است

همچنین در جنوب شرق آسیا مزارع پرورش ماهی هامورماهیان و سوکلا در قفس های دریایی رو به رشد میباشد.

برخی از مزارع پرورش در قفس در آسیا به ویژه برای گونه های هامور هنوز هم به جمع آوری لارو از محیط طبیعی وابسته میباشند.

یکی از محدودیت های اصلی برای توسعه بیشتر پرورش ماهی در قفس در آبهای ساحلی، وابستگی فراوان به ماهیان دور ریز به طور مستقیم یا غیر مستقیم به عنوان عنصر اصلی تغذیه میباشد.

کشور چین دارای بالاترین میزان تولیدات آبزی پروری در جهان می باشد که در سال ۲۰۱۵ نزدیک به ۳/۲ درصد از تولیدات آبزی پروری کشور چین در قفس های آب شور و شیرین تولید شده است.

پرورش در قفس های دور از ساحل در آسیا به خوبی گسترش نیافته است و توسعه این بخش پرورشی در دریا به دلیل عدم دسترسی به سرمایه گذاری داخلی و هیدروگرافی دریا مشکل میباشد.

این امر از انتقال آسان فنآوری به سایر مناطق جلوگیری میکند.

بیشتر بدانید: همه چیز درباره ماهیان سرد آبی

در نتیجه، ایجاد فرصتهای شغلی برای بیکاران، تنوع تولید ج ت معیشت تولیدکنندگان و جذب سرمایه از بخش خصوصی و دولتی برای جوامع روستایی و کمک به اقتصاد خانوار از جمله دستاوردهای به دست آمده از توسعه پایدار آبزی پروری در آسیا عنوان شده است.

وضعیت ایران در زمینه پرورش ماهی در قفس ایران به دلیل وجود مناطق مستعد، خلیج ها و جزایر با عمق مناسب جهت آبزی پروری دریایی از پتانسیل در حال رشد برخوردار میباشد.

تولید گونه های با ارزش اقتصادی بالا نقش به سزایی در تولید پایدار ماهی، اشتغال، منبع غذایی خانوار در جوامع روستایی و کم برخوردار و حفاظت منابع آبی دارد.

بحران آب و محدودیت منابع آبهای شیرین در کشور از یک طرف و نگرانی های مربوط به پدیده تغییر اقلیم از طرف دیگر توجه صنعت آبزی پروری را به سوی استفاده از ظرفیت بالای منابع آب شور دریا معطوف نموده است.

در این راستا، استفاده از پهنه ی گسترده آبهای دریایی در شمال و جنوب کشور برای توسعه آبزی پروری سرفصل اصلی توسعه آبزی پروری در کشور قرار گرفته است.

در مجموع تولید پرورش ماهی ایران در سال ۱۳۹۴ حدود ۴۰۱۵۴۸ تن می باشد که از این میزان پرورش ماهیان گرمابی، ماهیان سردآبی، ماهیان خاویاری، میگو، پرورش در منابع آبی پشت سد، پرورش در قفس به ترتیب حدود ۴۵.۸ ،۳۵ ، ۰.۳ ، ۴.۵ ، ۱۳.۸ درصد را به خود اختصاص داده اند.

این در حالی است که در سال ۱۳۹۳ میزان تولید ماهی در قفس ۶۳۸ تن و در سال ۱۳۹۴ حدود ۲۸۵۳ تن گزارش شده است.

اولین قفس مدرن در دهه پنجاه در پشت دریاچه آب شیرین سد دز نصب گردید و پرورش ماهی خاویاری و قزل آلای رنگین کمان در قفس در دهه هفتاد در شمال (خلیج گرگان) مورد توجه قرار گرفت و سپس در اوایل دهه هشتاد این صنعت به جنوب کشور معرفی شد.

انتخاب سایت یکی از عوامل مهم در اجرای پروژه پرورش ماهی با قابلیت تجاری و اقتصادی می باشد.

پیدا کردن سایت های مناسب برای پرورش آبزیان در محیط زیست دریایی و ساحلی یکی از حیاتی ترین چالش های پیش روی این صنعت است که این کار برای اولین بار به منظور امکان سنجی آبزی پروری دریایی در قفس در کشور توسط یک شرکت خارجی (Refa) مورد مطالعه انجام قرار گرفت (۲۰۱۶ ,.Abdolhay et al) که بدین منظور برآورد اولیه تولید ماهیان دریایی در قفس برای دریای خزر ۴۴۰ هزار تن، برای دریای عمان ۱۷۰ هزار تن و برای خلیج فارس ۳۰۰ هزار تن تعیین گردید.

بیشتر بدانید: بیماری های تغذیه ای و محیطی پوست ماهی در پرورش آبزیان

گزارش مذکور تا سال ها تنها سند علمی زمینه توسعه ی پرورش ماهی در قفس در محیط دریا بود.

در حال حاضر موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور و مراکز تابعه با همکاری سازمان شیلات پروژه های متعددی را در زمینه تحقیق، پژوهش و ترویج تکثیر و پرورش ماهیان دریایی و پرورش ماهی در قفس با محوریت انتخاب سایت و محل های مناسب استقرار قفس، معرفی گونه های مناسب پرورشی، انتخاب نوع سازه، مدیریت تولید و پرورش، مراقبت های بهداشتی و فرآوری، اقتصاد و بازار را جهت پاسخگویی به تمام سوالات مطرح شده توسط پرورش دهندگان و افراد ذینفع و برآورده کردن نیازهای آنها در رابطه با رشد و توسعه صنعت پرورش ماهی در قفس را مورد توجه قرار داده است.

همچنین فعالیت های مختلفی جهت توسعه ی پرورش در قفس در مناطق مساعد جنوب و شمال کشور توسط شیلات در حال مطالعه و اجراست که برخی از شرکت های علاقمند خصوصی وارد عرصه این کار شده اند. ایران در رده بندی فائو از نظر تولیدات آبزی پروری در دریا جایگاه خاصی ندارد ولی به دلیل وجود مناطق مستعد با عمق مناسب جهت آبزی پروری در قفس و خط ساحلی دریا از پتانسیل بالایی برخوردار می باشد که حدود ۸۰ هزار کیلومتر مربع گزارش شده است (۲۰۱۳ ,.Kapetsky et al).

تکثیر و پرورش تعدادی از گونه های مناسب در آبهای شمال و جنوب مانند قزل آلای رنگین کمان، ماهی آزاد خزر (Saimo caspius)، کپور معمولی (Cyprinus carpio)، فیل ماهی (Huso hu50) ، سوف معمولی ( Sander lucioperca)، هامور، سوکلا، شانک زرد باله (Acanthopagrus latus)، شانک سر طلایی (Sparus aurata)، حلوا سفید ( Pampus argenteus)، کفال خاکستری (Mugil cephalus)، سی باس آسیایی و صبیتی (Sparidentex hasta) معرفی شده است که توسط تفریحگاه های بخش دولتی و بخش اعظم آن از طریق واردات بچه ماهی محقق شده است که در اختیار مزارع پرورش ماهی در قفس (بخش خصوصی) قرار داده می شود.

تکثیر و پرورش ماهیان جنوب ایران به دلیل نوپا بودن و عدم تخصص کافی در زمینه تکثیر و پرورش و عدم دسترسی به بچه ماهی از نظر کیفی و کمی نسبت به ماهیان شمال کشور از رشد و توسعه خوبی برخوردار نمی باشد و میزان تولیدات ماهیان دریایی در استان های جنوبی با اهداف کمی برنامه فاصله زیادی دارد.

بیشتر بدانید: پرورش قورباغه ، الماس سبز

البته تاکنون در شمال کشور ماهی قزل آلای رنگین کمان و ماهیان خاویاری به قفس معرفی شده اند و عدم دسترسی مناسب به ماهیان خاویاری خصوصا فیل ماهی و طولانی بودن و هزینه بر بودن پرورش آن در دریای خزر برخلاف پرورش ماهی قزل آلای رنگین کمان در قفس از استقبال خوبی برخوردار نبوده است.

با این وجود اتخاذ سیاست هایی در زمینه معرفی گونه های جدید نظیر سوف معمولی و ماهی سفید و کپور دریایی به قفس های پرورشی می تواند منجر به رونق بخشیدن در این بخش شود.

در بین ماهیان جنوب، تکثیر ماهی هامور خال نارنجی، شانک باله زرد، صبیتی، حلوا سفید، صافی، کفال و همچنین مرحله پرواربندی شانک باله زرد، صبیتی، خامه ماهی در مقیاس تحقیقاتی موفقیت آمیز بوده است.

در مناطق دریایی شمال و جنوب کشور به تعداد ۲۳ مزرعه در ۶ استان گیلان، مازندان، گلستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان بلوچستان جهت فعالیت مربوط به پرورش ماهی در قفس به ترتیب با ظرفیت اسمی تولید ۶۷۵۰، ۴۰۰۰، ۱۰۰، ۲۶۰۰، ۹۶۰۰ و ۹۰۰ تن تا دی ماه ۱۳۹۵ مجوز صادر شده است که در مجموع ۱۴۴ عدد قفس در این ۶ استان وجود دارد.

تفریحگاه ماهیان دریایی در مناطق شمال و جنوب مشغول به کار می باشند.

در ایران، پرورش ماهی در قفس در چند منطقه ی مستعد شمال و جنوب کشور براساس معیارهای توپوگرافی، معیارهای زیستی، فیزیکی و شیمیایی آب دریا، شناسایی و ارزیابی شده است.

پرورش ماهی دریایی در قفس
در مجموع تولید پرورش ماهی ایران در سال ۱۳۹۴ حدود ۴۰۱۵۴۸ تن می باشد

پیش بینی و سیاست پیشنهادی سازمان شیلات در مورد رشد و توسعه پرورش ماهی در قفس در دریا و پشت سدها در طی برنامه ششم تا سال ۱۳۹۹ تولید حدود ۶۰۰ میلیون قطعه بچه ماهی ، ۷۲ مرکز تکثیر و پرورش، ۲۶۰ هزار تن جیره غذایی، ۱۲ کارخانه تولید غذا، ۶۷۰۰ قفس و ۸ میلیون متر مربع تورهای سه گانه می باشد.

بیشتر بدانید: توانایی بستر های مختلف نشست باکتریایی تصفیه آب در سیستم های بسته پرورش آبزیان

صنعت پرورش ماهی در قفس مانند هر صنعت دیگری دارای نقاط و ضعف خاصی می باشد که از نقاط قوت این صنعت می توان به شرایط محیطی مطلوب و کیفیت آب دریا، تولید مواد غذایی با ارزش غذایی بالا، کمک به اشتغال زایی در مناطق کمتر توسعه یافته، امکان عرضه دائمی محصولات به لحاظ کمی و کیفی به بازار، نیاز به فضای کم برای تولید متراکم در واحد سطح، وجود مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی مرتبط در استان های ساحلی نام برد.

و از نقاط ضعف این صنعت به تنوع ضعیف گونه ها، تولید بچه ماهی و واردات غذای ماهی، نامشخص بودن استانداردهای حداقلی کیفیت محصول، عدم داشتن استراتژی بازاریابی، ناکافی بودن بررسی بازار داخلی، ضعف دانش فنی ساخت و نصب قفس ها، عدم تامین به موقع و کافی بچه ماهی، ضعف مدیریت بهره برداری و پرورش و نگهداری قفس، عدم وجود سیستم پشتیبانی بهره برداری از قفس (اسکله پشتیابی، برج، جرثقیل، دستگاه های غذادهی و شستشوی تور، حفاظت قفس ها و…)، کمبود کارشناس و افراد صاحب تجربه برای بهره برداری مناسب، عدم وجود مراکز اختصاصی (دولتی و غیر دولتی) تکثیر و تولید بچه ماهیان دریایی اشاره کرد.

بدیهی است که ایجاد هر یک از این حلقه ها خود مستلزم دانش افزایی و تولید دانش در همه سطوح نیروی انسانی و ایجاد فضای قانونی و امن برای تسهیل و در کنار هم قرار گرفتن این حلقه ها می باشد.

الزامات و نیازمندی های توسعه پرورش ماهیان دریایی در ایران نیازمند فراهم آوردن تمهیدات زیرساختی از سوی دولت و تسهیل در شرایط سرمایه گذاری برای جلب مشارکت سرمایه گذاران است که از طریق توجه به تمام حلقه های اصلی زنجیره پایدار تولید ماهی در قفس مانند انتخاب گونه و تولید بچه ماهی، تامین تجهیزات و ادوات مورد نیاز ساخت و استقرار قفس، توان مدیریتی و دانش پرورش، تامین غذا، بهداشت و پیشگیری از بیماری های آبزیان، حمایت های بیمه ای و دسترسی به بازار مطمئن میسر می شود.


مجله علمی تخصصی شیل – انجمن علمی دانشجویی دانشگاه تهران
حمید اسحاق زاده / کارشناس، موسسه تحقیقات علوم شیالتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
رضا مرتضایی / استادیار، موسسه تحقیقات علوم شیالتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
منبع: دامیران
نویسندگان: حمید اسحاق زاده و رضا مرتضایی
لینک کوتاه مقاله: daamiran.com/?p=4963
وضعیت جهانی صنعت پرورش ماهی دریایی در قفس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دامیران