اختصاصی دامیران؛ گفتگو با رئیس هیات مدیره گروه استیری
اختصاصی دامیران؛ گفتگو با رئیس هیات مدیره گروه استیری

در گفتگو با رئیس هیات مدیره گروه استیری مطرح شد؛

پایبندی به اصول علم اقتصاد، تنها راه رسیدن به امنیت پایدار غذایی

صنعت پرورش دام و طیور هم به لحاظ اندازه و هم به لحاظ نقش تعیین کننده ای که در تامین امنیت غذایی کشور داراست، از اهمیت بالایی برخوردار است که این به خوبی گویای ضرورت تامین کافی و به موقع نهاده های تولید است. گروه استیری به عنوان یکی از فعالان بسیار باسابقه، موفق و معتبر از سال ۱۳۳۰ در این خصوص به ایفای نقش پرداخته است. به همین مناسبت دامیران با مهندس کیوان استیری، رئیس هیات مدیره گروه، و مدیر عامل شرکت چینه چین به گفتگو نشسته و چالشهای پیش روی صنعت تامین نهاده های دامی را به بحث و بررسی گذاشته است.

فایل صوتی مصاحبه با مهندس کیوان استیری

اگر ممکن است برای شروع گفتگو کمی از سوابق شرکت گروه استیری و نیز خودتان بفرمایید.

گروه استیری گروه خانوادگی است که تا کنون سه نسل در زمینه نهاده های دام و طیور فعالیت کرده است. حاج آقا شمس الدین استیری پدر بزرگ بنده از سال ۱۳۳۰ فعالیت خود را آغاز نمود و بعد از ایشان، جناب آقای سرگرد حاج عباس استیری این فعالیت توسعه دادند و در حال حاضر این مجموعه به یاری برادران استیری به مسیر خود ادامه می­دهد.

فعالیت گروه استیری در زنجیره تولید غذا و مواد پروتئینی توسعه پیدا کرده است که شامل واردات در قالب شرکت مشکات، حمل و نقل بندری در قالب شرکت پرتو پردیس، توزیع نهاده ها در قالب شرکت ایشتار، تولید روغن و کنجاله  و همینطور خوراک دام به صورت برون سپاری و تولید مکمل ها و پرمیکس ها در قالب شرکت چینه چین بوده است. بعلاوه این گروه در زمینه پرورش دام و طیور، خدمات مشاوره ای ارائه می دهد و تلاش آن همواره براین است که این فعالیت ها در کل زنجیره توسعه پیدا کرده و به صورت یکپارچه در صنعت غذا و پروتئین کشور نقش آفرینی کند.

گروه استیری در زمینه توسعه و پرورش نیروی انسانی و نیز توسعه دانش و تکنولوژی در صنعت چه اقداماتی انجام داده است؟

با نظر به فعالیت بنده در شرکت مهر چینه چین کیان از دربچه این مجموعه برای شما تحلیلی خواهم داشت. رویکرد چینه چین به این صورت بوده که به مجموعه ها ورود کرده و نیاز آنها را بررسی می کند که اشخاص با تمرکز بر چه حوزه ای می توانند بهره ورتر و سودآورتر باشند.

متناسب با این تحلیل یک سری راه حل طراحی خواهد گردید وبا توجه به این که بیشترین هزینه مراکز پرورش هزینه تامین خوراک است، ما اولین قدم را بر طراحی خوراک و تولید بیس میکس ها و پرمیکس های خاص و طراحی تغذیه جدید قرار خواهیم داد که در این فرایند کاملا دانش محور تلاش مجموعه به دست یابی به نیروی انسانی بسیار آموخته و متعهد است.

بدین ترتیب بخش منابع و سرمایه انسانی گروه، بروی ایجاد فضای مطلوب یادگیری و بروز خلاقیت کار می کند و مجموعه به منظور حمایت و بورسیه تحصیلی سرمایه های انسانی خود، ارتباط نزدیکی با دانشگاه ها و اساتید برقرار گردانیده است .در این راستا ۲۰ نفر از اساتید دانشگاه نیز با این  مجموعه فعالیت مستمر و فعال دارند و در حوزه مشاوره، ارتباط با دانشگاه و جلب نیروی انسانی به مجموعه کمک می نمایند.

 در قدمی کم سابقه در جهت حمایت از دانش و توانایی‌ های افراد و  برخورداری آنها از منافع سازمانی مبحث کار آفرین سازمانی در چینه چین طرح ریزی و اجرایی گردیده است، به این معنی که اگر فردی طرح و پژوهشی داشته باشد با توجه به جنبه تجاری سازی آن، مورد حمایت مجموعه در جهت اقتصادی شدن قرارخواهد گرفت.

بدین ترتیب به همواره تلاش مجموعه این بوده است که نخبه های کشور را حفظ نموده و از فرار مغز ها را در حد امکانات خودمان بکاهیم و در این مسیر چه از نظر ساعات آموزش و چه از نظر نرخ نگهداری نیروی انسانی همراه تلاش مجموعه در راه بهروزی و توسعه بوده است که تقریبا ۳۱ درصد نیروی های فعال در مجموعه در رشته دامپزشکی، دامپروری، یا تغذیه  دکتری و حدود ۳۳ درصد دارای مدرک کارشناس ارشد می­باشند و سایر همکاران نیز در سطح تحصیلی کارشناسی بوده و در خط تولید  مدارک پایین تز نیز وجود دارند.

 

سال ۱۳۹۹ در تولید خوراک دام و طیور چگونه گذشت؟

در سال ۹۹ تقریبا ۲۱ میلیون تن خوراک در کشور تولید شده است. این بدین صورت است که، سهم کارخانه جات نسبت به فارمها در بازار بیشتر بوده و حتی این سهم در مقطعی به ۶۰ درصد هم رسید است. اما در حال حاضر به دلیل اینکه نهاده ها از طریق بازارگاه توزیع می شود و در نگاه دولت، سهمیه ها باید به مصرف کننده پایانی، یعنی مرغدار و دامدار تخصیص داده شود، کارخانه جات سهم کمتری از مواد اولیه و به تبع آن از بازار خوراک خواهند داشت.

مصاحبه اختصاصی دامیران با دکتر پروانه حصاری قائم مقام مدیرعامل شرکت سواپارس

در کل ما در سال ۹۹ موفق به تولید ۲۱ میلیون تن خوراک شده ایم، ولی در کل تولید خوراک دام و طیور از دست کارخانه جات خارج و به فارمها سپرده شده است و سهم بازار کارخانه جات کاهش معناداری داشته که در منظر اقتصاد کلان، هر مفهومی که بتواند شاخص های بهره وری را توسعه دهد، یک مفهوم مثبت بوده است. از طرفی در بحث فرآوری نهاده ها و تولید خوراک صنعتی، که مفهومی ارزش آفرین است، زمانی که این کارخانه جات از چرخه تولید خارج می شوند، بدون شک حامل تاثیرات، مثبت نخواهند بود.

 

آیا فارمها توان تولید در سطح کیفی کارخانه جات را دارند؟

خیر. اما نکته ای که در اینجا قابل به صحبت بوده این است که هر کاری قابل به اجراست اما باید در نظر گرفت که هر کاری بهایی را در بر خواهد داشت. همواره تمامی صنعتگران مبتنی بر مفهوم اقتصاد فعالیت می کنند و متناسب با این موضوع باید در نظر گرفته شود که در صنعتی مانند صنعت دام و طیور که در حقیقت به فن آوری چندان بالایی نیاز ندارد و مبتنی بر بیولوژی پرنده، روند کندی را در رشد و توسعه طی می کند، فعال صنفی حتما باید بتواند مبتنی بر سایز، صرفه جویی ایجاد نماید.

هر کاری که در سایز کوچک انجام شود، مسلما هزینه سربار زیادی را به کسب و کار تحمیل کرده و شاخص های اقتصادی آن مطلوب نخواهد بود.

سال ۱۴۰۰ را در بخش تولید خوراک دام و طیور، چگونه پیش بینی می کنید؟

بهر حال از قدیم الیام گفته شده: “سالی که نکوست از بهارش پیداست”

در بهاری که طی شد این صنعت شاهد اتفاق خوب معناداری نبوده است و بنده هم  امیدوار نیستم که در ادامه سال اتفاق بخصوصی در انتظار صنعت بوده باشد. ما زمانی قادر به خوشبینی و امیدواری هستیم ، که بتوانم بارقه هایی از فضای روشن در کسب و کار این صنعت مشاهده نمود و در این  مسیر کسانی می توانند به ما کمک کنند که از خود بدنه صنعت بوده  و به چند و چون این صنعت اشراف داشته و به جزییات واقفند. در نگاه کلان نیز، فضا، فضایی است که صاحب کسب و کار می تواند با بازار جهانی ارتباط داشته باشد و در حالت جزیره ای، من وقوع اتفاق خوب را بسیار بعید می دانم. و بدین تریب تا مشاهده پدیده ای معنادار در صنعت متاسفانه امیدواری، به نوعی خوش خیالی است.

 

با توجه به مسائل جاری صنعت طیور و دام، پیش بینی شما از تولید خوراک دام و طیور در ماه های آتی چگونه است؟

آیا شما علائمی می بینید که فضای امنیتی و نظارتی در حال کاهش است؟ و یا علائمی می بینید که فضای اقتصادی در حوزه مصرف در حال توسعه است؟ ویا علائمی که نشان‌دهنده حذف تحریم هاست؟ در صورتی که هر کدام از این علائمی را ببینید، می توانید امیدوار باشید که فضا، فضای بهتری خواهد بود.

مهمترین موانع در تولید خوراک دام و طیور چیست؟

در فضای این صنعت جایی صحبت از امنیت غذایی و در جای دیگر صحبت از شاخص‌های اقتصادی صنعت بوده است. در حالی که وقتی صحبت از امنیت غذایی می شود، شما می توانید از سایر هزینه ها، به نفع خرید غذا چشم پوشی کنید. چرا که غذا همواره در اولویت است. طبق این الگو، وقتی ارز ۲۰ هزار تومانی را به ۴ هزار تومان به فروش می رسد، و این کسری را از خزانه دولتی که در حقیقت سرمایه ملت است برداشته می­شود؛ بایستی ایجاد تورم را متصور باشیم که نتیجتا  با این کار مردم را در حوزه های غیر از غذا، روز به روز فقیر تر شده و این الگویی است که این مدت تجربه شد. غذا پی در پی ارزان شده و به تبع آن روز به روز فقیرتر خواهیم بود که حتی بتوانیم غذای ارزان خریداری کنیم!

در زمان دیگری قصد داریم اقتصاد را به عنوان یک مفهوم مستقل به رسمیت بشناسیم و صرفا به شاخص های اقتصادی توجه کنیم. در چنین شرایطی، برای اینکه این صنعت، فعال، پویا و بهره ور باشد، یک سری مفاهیم کلی و ثابت مانند عرضه و تقاضا، سیستم های تولید و بهره وری و … وجود دارد که باید مدنظر قرار گیرد.

برای وجود تقاضای مطلوب، خریدار باید پول داشته باشد که بتواند خرید انجام دهد که برای تحقق آن وضعیت اقتصادی مطلوب لازمه اجراست. کرونا مدیریت شده باشد، درآمد وجود داشته باشد.،گردشگری فعال باشد؛ مراکز تولید و خدمات فعالیت مطلوبی داشته باشند و از سوی دیگر صنعتگر به منابع بهره ور در سطح جهانی دسترسی داشته باشد.

مصاحبه اختصاصی دامیران با مهندس عزت الله محمدپور دبیر سندیکای تولیدکنندگان و صادرکنندگان داروهای دامپزشکی

به این معنی که بتواند ذرت و سویا وارد شده خود را با شرایط مناسب و به راحتی وارد و استفاده کند. نه به این صورت که با گرفتن ارز دستوری قیمت نهاده را پایین آورده شود. لازمه این اتفاق این است که در اقتصاد کشور، جریان پذیری و گردش مالی مطلوبی داشته باشیم و بتوانیم پول و اعتبار را به راحتی و بدون هزینه های سرباری که به خاطر تحریم، تحمیل شده اند، جابه جا کنیم.

از سوی دیگر، صنعت گر نیز به بحث تولید نگاه درست و اقتصادی داشته باشد‌. به این مفهوم که سایز واحد تولیدی خود را به حد مطلوب افزایش دهد. در دنیا معمولا شاکله هایی که از سایز بزرگتری برخوردارند، بهتر مدیریت هزینه می کنند. پس لازم است که خرده مالکی تا حد مطلوبی مدیریت شود و الگوهای جامعه پذیر و زنجیره ها شکل بگیرند تا بهره وری افزایش پیدا کند.

ما هر چقدر رویکرد های نظارتی و حمایتی حاکمیت را کاهش دهیم، ساختارهای خلاقانه و بهره ور نیز خود به خود شکوفا می شوند. به عنوان مثال وقتی یک سری ساختارهای خاص به صنعت تحمیل شد، خیلی از بخشهایی که ارزش آفرینی می کردند، خود به خود حذف شدند.

آیا آماری از میزان تولید خوراک دام و طیور وجود دارد؟

طی سال گذشته ۲۱ میلیون تن خوراک تولید شده است که نیمی از آن به صورت صنعتی در کارخانجات تولید شده و نیمی از آن در خارج از کارخانجات تولید شده است.

 

پیشرفت تکنولوژی تولید در ۲۰ سال اخیر چگونه بوده است؟

چه چیزهایی مانع و چه چیزهایی تقویت کننده پیشرفت تکنولوژی در این حوزه اند؟

چینه چین در این بخش شدیدا سرمایه گذاری کرده است. خیلی از دوستان صنعت گر نیز نسبت به این امر تعهد داشتند و همیشه در حال توسعه فن آوری تولید بوده اند.

ولی تا زمانی که صنعت به سمت خصوصی گرایی واقعی و کاهش تصدی گری دولت نرود، مفاهیم بهره وری و تکنولوژی و دانش محور ارزش واقعی خود را پیدا نمی کنند.

به عنوان مثال، پژوهشی به این نتیجه رسیده است که از نظر جهانی در جیره غذایی، پروتئین حشرات می تواند جایگزین پروتئین سویا شود. از طرف دیگر با توجه به این که در زمینه سویا، در حال حاضر انسان رقیب غذایی حیوانات به شمار می آید، دولت به سویا یارانه سنگینی اعطا می کند  و قیمت آن را به صورت تصنعی به یک سوم کاهش می دهد. در چنین شرایطی سویا یک رقیب شکست ناپذیر در مقابل یک پژوهش علمی است و آن مفهوم توسعه پیدا نمی کند.

در این مسیر که بنده مطلع هستم دوستان پژوهشگر مجموعه؛ طرح های دارند که چون ما با نظارت و کنترل و تصدی گری، شاخص های بهره وری را تحت تاثیر قرار داده شده اند، این طرح ها از انتفاع خارج شده اند و قابلیت اقتصادی ندارند و کنار گذاشته شده اند.

اگر قرار باشد از هر یک از سازمان های مرتبط با صنعت دو درخواست در جهت شعار سال رهبری داشته باشید چه هستند؟ ( تولید، پشتیبانی ها، مانع زدایی ها)

به نظر بنده ” عبارت مانع زدایی باید اول قرار گرفته شود”

برای اینکه بخواهیم به یک نقاش کمک‌ کنیم که بهترین نقاشی اش را بکشد، بهترین کمک این است که درب اتاق را ببندیم و بگذاریم خوب فکر و ایده پردازی کند. اگر خود ما نقاش خوبی بودیم که خودمان نقاشی می کردیم‌. در اقتصاد نیز به همین شکل است. اگر دولت اقتصاد دان خوبی بود یا می توانست الگوهای اقتصادی را پیش‌بینی یا طراحی کند و توسعه دهد که بخش خصوصی معنا پیدا نمی کرد.

بدون شک، حکومت ها به صورت عام، حکمرانی را دوست دارند. اگر می توانستند روی اقتصاد حکمرانی کنند، بدون شک این کار را می کردند. اگر میبینیم جوامعی وجود دارند که در آن بخش خصوصی توانمند است، به این دلیل این نیست که دولتشان علاقه به حکمرانی روی اقتصاد ندارد. دلیلش این است که نمی توانند و منافعشان هم در این نیست.

در حال حاضر با تصدی گری که دولت بر اقتصاد کشور تحمیل کرده، که از قضا هیچ گاه به شدت امروز نبوده است، صنعت روز به روز با چالش بیشتری روبه رو می شود. تنها راه این است که بپذیریم که مفاهیم اقتصادی، مفاهیم مستقلی هستند و نظارت دولت در این زمینه هر چقدر که شدت بگیرد، مسلما مشکل آفرین تر است.

باید این پذیرش ایجاد شود که بخشی از فعالیت ها را به بخش خصوصی واگذار کرده و اجازه دهیم که کثرت گرایی در زنجیره های مختلف شکل بگیرد و نظارت ها کاهش پیدا کند.

دومین مسئله این است که دغدغه ها خودمان را که از جنس امنیت غذایی و مباحث اجتماعی و ..‌ را به شکل دیگر و با الگوهای علمی تر و درست تر و در جای خودش حل بکنیم. به نظر بنده حتی بحث پشتیبانی مانند صندوق های حمایتی و بیمه ای، صندوق های سرمایه گذاری مخاطره پذیر و شتاب دهنده ها و سازمانهایی از این دست نیز باید در اختیار بخش خصوصی قرار گیرند.

بخش خصوصی نشان داده که لایق این اعتماد هست و حتی این بخش هم توسط اتحادیه ها، انجمن ها و تعاونی ها مدیریت شده است. به این معنی که ما یک بودجه کلی در اختیار بخش خصوصی قرار دهیم و آنها متناسب با صلاحدید خود به جای مناسب تخصیص دهند. هر چه که دست دولت از صنعت دور گردد، صنعت خود به خود و به صورت طبیعی راه خود را پیدا خواهد کرد.

نیاز صنعت همواره به یک سری بسترهای حمایتی برای کنترل ضربات و نوسانات محیطی بوده است. صندوقهای حمایت و بیمه ایجاد شده به قدر کافی کمک کننده خواهند بود. در همین حد که پرورش دهنده اگر درگیر بیماری یا اپیدمی شد، ورشکسته نشده و دوباره با چرخه تولید و پرورش باز گردانده شود و باقی مباحث می تواند به راحتی به خود صنعت واگذار شود. و موازی کاری با بخش خصوصی تا حد امکان کم تر گردد.

 

اقدامات آتی گروه استیری در سال ۱۴۰۰ چه خواهد بود؟

دو نکته بسیار مهم قابل توجه بوده است. اول آنکه در ایران در مقایسه با کشورهای منطقه، نیروی انسانی ارزشمند و با کفایتی وجود داشته و مبتنی بر این موضوع، ما به این باور رسیده ایم که هرچند متاسفانه برای صادرات خوراک موانعی وجود دارد، برای صادرات دانش و خدمات، فضای باز تجاری وجود داشته است.

چینه چین همواره باورمندانه و توانمند به بازار اطراف نگاه خواهد کرد که سایر کشورهای منطقه نیز از این دانش برخوردار شوند. رسالتی که برای چینه چین تعریف شده و غذای سالم برای همه خواهد بود. و این تنها نه یک نگاه ملی نیست، بلکه  فرامنطقه ای است.فلذا این برنامه را داریم که بتوانیم به کشورهای همسایه که زمانی بخشی از تمدن ایران بوده اند کمک‌ گردد تا آنها نیز با هزینه کمتر از غذای سالم بهرمند شوند و در حوزه توسعه خط تولید نیز برنامه های وجود داشته که در دست انجام است بعلاوه این مجموعه در حال پیشبرد چند پروژه تولید محصولات دانش محوربا همکاری مراکز دانشگاهی و پژوهشی بوده اشت.

آیا دامیران را می خوانید؟ دامیران را چگونه ارزیابی می کنید؟

فکر می کنید دامیران – به عنوان پایگاه فراگیر دامپروری و دامپزشکی کشور – چه خدماتی برای گروه استیری می تواند داشته باشد؟

در بحث توسعه، بحث آزادی اطلاعات و اخبار بدون شک تاثیر گذار بوده است. اطمینان داشته باشید که زحمتی که شما می کشید اثر بخش است. همین که به عنوان مثال نظرات افراد نظیر بنده را به سمع و نظر دوستان می رسانید، ایجاد جریان فکریخواهد کرد و  گوینده بیشتر از هر کسی به گزاره های اعلامی خوا توجه خواهد نمود. این که آیا مسیر درستی طی شده یا خیر؟ این که باید با قدرت بیشتری حرکت کرد یا خیر؟ تمام اینها تاثیر گذارند و ما قدر دان زحمات شما هستیم.

 

گروه استیری چه توقعات و چه انتظاراتی از دامیران دارد؟ همکاری های آتی گروه استیری و دامیران را در چه جهتی می بینید؟ 

همان رسالتی که خبرگزاری ها مجموعه هایی مثل شما دارند یک رسالت عام و مفید است. همین که جریان اطلاعات را تسهیل می کنید و افراد در جریان اخبار قرار خواهند گرفت و هر چقدر این اخبار بتوانند به عمق اقتصاد و دغدغه های افراد نزدیکتر باشند، کمک کننده تر خواهد بود.کما اینکه بتواند این نظرات را به بدنه تصمیم‌گیری کلان مانند دولت و مجلس انتقال دهد مفید تر خواهد بود.

موضوع دیگر معرفی رویکرد ها و محصولات جدیدی است که در صنعت اتفاق می افتد، عملکرد ها، نتایج و …. معرفی می شوند. تولید کننده با خرید محصولات و خدمات به روز و بهره ور، خود به نوعی حمایت می شود و این نتایج حتما نتایج ملی خواهد بود.

 

مهم ترین پیام شما برای صنعت چیست؟

به نظر بنده چیزی که مهم است این است که در نظر داشته باشیم که حق همراه گرفتنی است.

اگر صنعت گرها بر این باورند که صاحب حق و سهمی از اقتصاد هستند باید در قالب یک سری الگوهای مدنی و قانونی به دنبال حقمان باشیم.

یکی از این الگو ها  تشکل ها و انجمن ها هستند. باید فعالیت بیشتری داشته باشند و نسبت به این انجمن ها مطالبه گر باشند و خواسته ها را شفاف بیان کرده و بخواهند  که این انجمن ها پیگیر خواسته های خود باشند و حمایت فعال داشته باشند. نقش آفرینی ما در صنعت، حتما می تواند موثر باشد‌.

سهم تحریم در مشکلات صنعت طیور (مصاحبه دکتر طلاکش)

به موضوع ملی نگاه کنیم و بدانیم که در مفهوم کلی اقتصاد، استفاده از یک سری رانت ها و یارانه ها به صورت مقطعی هرگز کمک کننده نیست و صنعت را هر روز و هر روز ضعیف تر خواهد کرد. زمانی تجارت ما چه از نظر صنعت و چه از نظر بهره وری در منطقه یک تولید کننده پیشرو بوده است. ولی امروز مزیت‌های خود را روز به روز از دست می­ دهد و راه حل تفکر کلان خواهد بود تا تلاش کنیم که روی پای خود بایستیم .

حتما به این موضوع فکر خواهیم کرد که آینده جامعه در گرو این موضوع است که شاخص های رقابت پذیری در اقتصاد جهانی را، در اقتصاد خود نیز خواهیم داشت. که در غیر از این صورت دیر یا زود از این بستر حذف خواهند شد و یا با چالشهای بدتر از این نیز رو به رو خواهیم بود.

 

و به عنوان سخن پایانی؟

این صنعت بخش بزرگی از اقتصاد کشور است و باید به مفهوم اقتصاد، اقتصادی نگاه کرد.

بحث امنیت غذا مفهومی است که در کنار مفاهیم اقتصادی به وجود خواهد آمد.  یعنی به این شکل نخواهد بود که امنیت غذایی را به عنوان اصل در نظر گرفته شود و شاخص های اقتصادی را به اساس آن تغییر داده شود.

امنیت غذایی خود به خود به وجود خواهد آمد اگر صنعت به مفاهیم اقتصادی درست توجه گردد. لازمه این که مفاهیم اقتصادی درست پیش رود این است که با مدیریت هزینه های خود از خرده مالکی به سمت مجموعه هایی حرکت کرده که سهم بزرگ و نقش بزرگی در صنعت دارند .و حتما پذیرفته شود که امنیت غذایی در گرو نگاه اقتصادی و درست به مفهوم غذاست و برای این که این صنعت درست عمل کند، باید شاخص های بهروری و مدیریت هزینه و درآمد توسعه پیدا کند.

اختصاصی دامیران؛ گفتگو با رئیس هیات مدیره گروه استیری

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

منبع: خبرگزاری دامیران

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید