سیاستگزاران کشور از صنعت پرورش دام چه می خواهند؟ ماندن یا رفتن؟
سیاستگزاران کشور از صنعت پرورش دام چه می خواهند؟ ماندن یا رفتن؟

صنعت پرورش دام سبک در احتضار

سیاستگزاران کشور از صنعت پرورش دام چه می خواهند؟ ماندن یا رفتن؟

اختصاصی دامیران؛ رئیس شورای تامین دام کشور: پرورش دام، تنها بخش صددرصد خصوصی در کشور است، که در همه زمینه ها شاهد مداخلات دولتی است/ دام و دامداران، تاوان مدیریتهای ناقص و معیوب را می پردازند.

در کنار مسائل و حواشی بازار نهاده ها و مشکلات عارض شده به کشور بر اثر خشکسالی از یک سو، و تعلل وزارت جهاد کشاورزی برای صدور مجوز خروج دام مازاد از کشور از سوی دیگر، صنعت پرورش دام سبک کشور همچنان با خطر نابودی دست و پنجه نرم می کند.

رئیس شورای تامین دام کشور در گفتگوی اختصاصی با دامیران دلیل اصلی تمامی آسیب های وارد شده به صنعت دام کشور را تصدیگری و دخالت بدون برنامه دولت دانست و گفت: « درحالی که پرورش دام، تنها بخش صددرصد خصوصی در کشور است، در تمام زمینه ها، از تولید گرفته تا فروش و … شاهد دخالت ها و تصمیم گیری های دولتی است. بنابراین تولید دام در کشور متاسفانه تابع قوانین ومقرراتی شده که محدود سازی وکوچک سازی این صنعت را رقم زده است.»

گفتگو با منصور پوریان: دمدمی مزاجی وزارت جهاد، بلای جان صنعت پرورش دام

سه ضلع مثلث پرورش دام سبک در ایران

منصور پوریان توضیح داد: «این حوزه به سه بخش اصلی تقسیم میشود. دامداران داشتی روستایی، دامدارن داشتی عشایری و پرواربندی ها. یک تولید کننده دام همیشه قصدش از این فعالیت ابتدا امرارمعاش وبعد ایجاد یک فعالیت اقتصادی آبرو مند است. دامداران روستایی و عشایری، گله های ثابتی دارند و فعالیت اقتصادی این دامداران، بر پایه همین گله ها می چرخد و درامد دیگری ندارند. اما پرواربندی ها صاحبان سرمایه ای هستند که دام های اغلب ریز، ضعیف  و لاغر روستاییان و عشایر را می خرند و بسته به شرایط تا مدت معینی نگهداری می کنند. دامدار روستایی وعشایری بافروش دام ضعیف و لاغر به پرواربند، تمرکز و مدیریت خود را را بر گله های ماده متمرکز می کند. چرا که حفظ گله های ماده و زایش فصلی آنها، برای روستاییان وعشایر سرمایه است. پرواربند هم جهت بالا بردن ضریب گوشت دامهای ضعیف ونیم گوشت، طبق یک برنامه مشخص تغذیه ای عمل میکند و این تعریف ساده کل بخش های پرورش دام سبک در کشور است.»

سهم تحریم در مشکلات صنعت طیور (مصاحبه دکتر طلاکش)
منصور پوریان؛ رئیس شورای تامین دام کشور - دامیران
منصور پوریان؛ رئیس شورای تامین دام کشور

یک بن بست بزرگ

وی ادامه داد: «حالا با وجود یک بن بست در آخرین حلقه زنجیر که همان فروش دام و خروج آن از چرخه تولید است، تمام بخشهایی که گفته شد دچار اختلال و آسیب می شود. از آنجا که فقط دامهای چاق و گوشتی بازار دارند، بخش زیادی از این تولید، روی دست تولید کننده، می ماند و از آنجا که دام ها موجودات زنده ای هستند که برای هر روز زندگی در گله، ایجاد هزینه می کنند. این به معنی غیر اقتصادی بودن تولید برای دامدار است. وقتی صنعت پرواربندی که بعنوان حلقه سرمایه گذاری در تولید وضعیت را غیر اقتصادی می بیند، کارش را رها وسرمایه ای که به تولید گوشت، چرم، و پوست اختصاص داشت و اشتغال ایجاد کرده بود را از این حوزه خارج کرده، وبه سمت دیگر می برد.»

گفتگوی دامیران با منصور پوریان در خصوص گرانی گوشت و اهمیت این موضوع

پوریان تصدی گری، عدم تصمیم گیری درست و به موقع را عامل  آسیب جدی به صنعت دام، اشتغال روستا و کمبود وگرانی گوشت قرمز دانست و تصریح کرد: «هنوز هم با یک مدیریت خوب، می شود باعث رشداین صنعت و افزایش بهره وری شد. در حال حاضر در شرایطی که کشور درگیر شرایط خشکسالی، بی آبی و فقر مراتع و همچنین گرانی نهاده است، که از همه طرف این بخش را تحت فشار قراراست، مدیریت را صادرات و خروج دام برای خروج اضطراری دام نیم گوشت از چرخه تولید و همچنین خرید تضمینی و نه خرید حمایتی را در دستور کار قرار می دهد. در حالی که امروز دولت تنها دام چاق را به صورت قطعه بندی شده و پنج تکه از تولید کننده میخرد و دام ضعیفی که امروز ۷۰ درصد جمعیت دامی کشور را تشکیل میدهد، بلاتکلیف باقی مانده است و بخش دام و دامداران، تاوان مدیریتهای ناقص و معیوب را می پردازند

حمایت تعاونی‌های دامداران و مرغداران از ساداتی‌نژاد برای وزارت جهاد کشاورزی

وی با ابراز نگرانی از فرار سرمایه پرواربندی ها از بخش پرورش دام سبک ادامه داد: «تا کی باید دامدار وتولید کننده شاهد نابود شدن حوزه فعالیتی شان بدلیل اعمال سیاست های محدود سازی، ممنوعیت و قیمت بالای نهاده باشند. صادرات دام ظاهرا عملی کوچک است اما همین صادرات است که می تواند اساس و کلید تولید دام و فراوانی گوشت در کشور باشد

صادرات دام؛ منفعت طلبی تولیدکنندگان یا ضامن بقای صنعت ؟

پوریان افزود: « جمعیت دامی کشور در بخش پروارنبدی همیشه ۱۲ میلیون راس در سال بود که امسال به دلیل مشکلات یاد شده به نصف تقلیل یافته است. در حالی که اگر راه صادرات باز بود امکان حفظ ۱۲ میلیون راس وجود داشت. بر اساس آمار سازمان دامپزشکی جمعیت دام داشتی و روستایی کشور ۶۰ میلیون راس و میزان تولید گوشت گوسفندی در کشورمان ۴۰۰ هزار تن است .که مقدار ۲۰۰ الی ۲۵۰ هزار تن آن روی دست دامدار می ماند. تولید گوشت گوساله سالانه در حدود ۵۵۰ هزار تن است که باز بخش زیادی از آن بازار فروش ندارد» .

چرا گوشت قرمز گران شد؟ گفتگوی اختصاصی با منصور پوریان

رئیس شوارای تامین دام کشور دلیل این تصمیمات از طرف دولت را برداشت اشتباه مسولان از موضوع صادرات دام دانست و گفت:« مسئولان به اشتباه فکر می کنند دلیل اصرار دامداران برای صادرات، منفعت طلبی و سودجویی است. در حالی که دست اندرکاران صنعت به خوبی می دانند که با صادرات یک راس دام، ۱۰۰ راس در داخل امکان نگهداری پیدا می کنند. با صادرات ۱۰۰راس امکان تولید ۱ تن گوشت برای بازار داخل فراهم میشود و این همان سیاستی است که کشوری مانند مغولستان در پیش گرفته است. اما  متاسفانه همیشه صادرات دام در کشورمان، ناچار به عبور از کانال های تصمیم گیری مختلفی است که با سیاسی بازی به بازار آسیب وارد می کنند. به عقیده من سیاستگزاران کشور باید فکر کنند و به نتیجه برسند که از این صنعت چه می خواهند؟ماندن یا  رفتن؟ »

سیاستگزاران کشور از صنعت پرورش دام چه می خواهند؟ ماندن یا رفتن؟

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

post

منبع: دامیران

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

بیست − دوازده =