پیوستن به زنجیره ها تنها راه بقای دامداری ها و مرغداری های کوچک است
پیوستن به زنجیره ها تنها راه بقای دامداری ها و مرغداری های کوچک است

نماینده ایران در سازمان بین المللی کار:

پیوستن به زنجیره ها تنها راه بقای دامداری ها و مرغداری های کوچک است

اختصاصی دامیران؛ سید حسن افتخاریان: ما نیاز به هولدینگ هایی داریم که تعدادی از این بنگاه های کوچک را در کنار هم قرار دهند. هزینه تمام شده را کاهش و بهره‌وری را افزایش دهند/ پیوستن به این زنجیره های تولید دام و  طیور و کاهش تعداد مراکز تولید کوچک به نفع افزایش تعداد زنجیره های تولید تنها راه بقا در بازار امروز جهان است/  ما در سه محور در توسعه دامداری ها، مرغداری ها و صنابع وابسته به آنها دچار مشکل هستیم: از لحاظ فناوری، از لحاظ بازار و از لحاظ سرمایه

پس از آزاد شدن قیمت نهاده ها و به تبع آن، افزایش قیمت تمام شده محصولات دام و طیور، لاجرم محدودیت هایی در بازار فروش این محصولات ایجاد شد و دامداران و مرغداران برای فروش بدون زیان محصولات خود، با چالش جدی مواجه شدند. مکاتبات و مصاحبه های اعتراض آمیز تشکل های دامپروری و مرغداری، به خودی خود گویای فشار وارده بر تولید کشور است. بدون شک آنچه باعث نجات این صنایع و تداوم و پایداری تولید می شود، تعریف بازارهای صادراتی جدید و پایدار است.

البته تردیدی بر تاثیر تحریم های بین المللی بر اقتصاد کشور و محدود شدن بازار صادرات وجود ندارد ولی باید پذیرفت که صنعت تولید پروتئین حیوانی کشور نیز به خودی به خود، برای حضور مستمر و پایدار در بازارهای جهانی آماده نیست و خود را به ابزارهای مورد نیاز برای نقش آفرینی در بازارهای دست اول جهان آماده نکرده است.

حمایت های والدانه دولتی با پرداخت یارانه های سنگین از یک سو، و تمرکز فروش تولیدات در بازارهای داخلی و در بهترین حالت، در بازار کشورهایی که سختگیری کمتری در رعایت استاندارد ها دارند، و تمرکز بیشتر تشکل های کارفرمایی کشور  بر واسطه گری به جای بهبود شرایط تولید، صنعت پرورش دام و طیور کشور را سنتی و تا حدود زیادی غیر بهره ور نگاه داشته و تغییرات هوشمندانه و دانش بنیان در حد شعار باقی مانده است.

هوشمند سازی

به اعتقاد دکتر حسن افتخاریان، نمایده  ایران در سازمان بین المللی کار، هوشمندسازی از زوایای مختلف قابل بررسی است.

وی در این ارتباط به خبرنگار دامیران گفت: یکی فرآیند تولید با اتوماسیون و فناوری های جدید، که نتیجه آن در بهترین حالت یک خط تولید رباتیک تمام اتوماتیک است.

زاویه دیگر بررسی هوش خود کسب و کار است. اینکه یک بنگاه چگونه می‌تواند نیازهای مشتری خود را شناسایی کرده، رفتار مشتری و تغییرات رفتار و خواسته‌های مشتری را رصد و پیش‌بینی کند.

بیماری صعب‌العلاج صنعت دامداری

و در نهایت زاویه دیگر آن، مربوط به اسمارت کانترکت‌ها یا قراردادهای هوشمند است.  در این قراردادها پس از ثبت بین خریدار و فروشنده به نوعی مفاد قرارداد به شکلی بین دو طرف تنظیم می‌شود که افراد نمی‌توانند نکاتی را که بعدها ممکن است بتواند از نظر چهارچوب‌های حقوقی ایجاد اشکال کند دستکاری کنند. این فرمت‌ها بر اساس استانداردهای مرکز تجارت جهانی در حال تعریف است.

دامپزشکی برای تسهیل مقررات بهداشتی صادرات دام مذاکره کند

اهمیت ثبت و مستندسازی زنجیره تامین

امروز در دنیا تولیدکنندگلان صنایع غذایی و همچنین پرورش دهندگان دام و طیوری که می خواهند  در صحنه رقابت باقی بمانند، باید به حساسیتی که مواد غذایی در زنجیره سلامت و همچنین در حفظ و توسعه محیط  زیست دارند اهمیت دهند. این مسئله که سیستم تولید به صورت هوشمند کنترل شود، از تولید و تامین نهاده های دام و طیور، تا مرحله تولید محصولات دامپروری و مرغداری، بسته بندی و فرآوری  در بهبود بازار تاثیر گذار است.

بنا به گفته افتخاریان: «در دنیا به دلیل اهمیت بالای حقوق مصرف، به ویژه در بازارهای توسعه یافته مانند اروپا، برای مشتری مهم است که گوشت، شیر، مرغ یا تخم مرغی که مصرف می‌کند هیچ گونه ایراد یا اشکالی نداشته و به محیط‌زیست آسیب نزده باشد. پس ما مجبور هستیم که در فرایند هوشمندسازی همه موارد را ثبت و مستند کنیم. در بازارهای پیشرفته قطعا نمی‌توان تنها به تعریف‌های نتیجه‌گرا بسنده کرد. مشتری می‌خواهد دقیقاً بداند که محتوای این محصول چیست؟ چقدر کالری دارد؟ در فرایند تولید چه افزودنی‌هایی به آن اضافه شده است و ماده نگهدارنده آن چیست؟»

عوامل موثر در شناسنامه

افتخاریان  که پیش از این  مسئولیت عارضه یابی بنگاه های کوچک و متوسط را در شهرک های های صنعتی را بر عهده داشته است، در ارتباط با اسمارت کانترکت ها یا قراردادهاش هوشمند توضیح داد: همان نهاده‌هایی که در روز اول وارد دامداری یا مرغداری شده‌اند باید شناسنامه‌دار باشند. تمام فرایند باید تعریف شود. حتی اینکه پرسنل و اپراتورها چه شرایطی دارند و کجا آموزش دیده اند و کجا واکسینه شده اند. باید شرایط سلامت آنها به دلیل حضور در محیط  و برخورد نزدیک با دام یا طیور مشخص باشد.  این که زنجیره سرد چگونه مدیریت می شود؟ چگونه از تکنولوژی های امواج رادیویی استفاده می‌کنند تا مشتری بتواند شرایط حمل‌ونقل و زنجیره سرد گوشت، مرغ، لبنیات یا تخم مرغ را رصد کند.

بازی فریب دولت با مرغداران/ صنعت مرغداری به حال خود رها شده است

وی ادامه می دهد: در حوزه تجارت بین الملل، خدمات پس از فروش به ویژه در حوزه مواد غذایی اهمیت چندانی ندارد. بعضی از محصولات از جمله دام زنده یا گوشت مرغ و تخم مرغ شامل خدمات پس از فروش نمی‌شوند ولی خدمات حین و قبل از فروش اهمیت زیادی دارد. این نیز از طریق استفاده از خدمات هوشمند قابل ارائه است. از طریق وب‌سایت می‌توان به مشتری نشان داد که محصولات چگونه رهگیری و ردیابی می‌شوند. باید به مشتری نشان داده شود چه کدی را ردیابی کند و اگر ایرادی داشته باشد به چه طریقی می‌تواند در این سیستم به تولید کننده برگردد. این که چگونه محصول وارد چرخه اصلاح یا معدوم‌سازی می‌شود و چگونه غرامت پرداخت می‌شود مهم است. محصولات پیچیده بازارهای خاص مانند محصولات حلال  یا محصولی مانند کنسرو ماهی تن که در دنیا شرایط خاصی دارد همیشه زیر ذره بین است و برای آنها باید از پلتفرمهای هوشمند به عنوان خدمات قبل و حین فروش به مشتری استفاده کرد.

آغاز فروش توافقی در سامانه بازارگاه

فروش هوشمند لازمه حضور در بازار بین المللی

به گفته آقای افتخاریان: «در تجارت الکترونیکی، هوشمند سازی فرایندها در جایی اتفاق می‌افتد که بخواهیم با فشار تکنولوژی روند بازار را به سمت تمایل مشتری سوق داده و رفتار مشتری را مشاهده کنیم. اگر این اتفاق نیفتد ما جایی در بازار توسعه یافته نخواهیم داشت».

مثلث زیرساخت

افتخاریان معتقد است که ما در سه محور در توسعه دامداری ها، مرغداری ها و صنابع وابسته به آنها دچار مشکل هستیم: از لحاظ فناوری، از لحاظ بازار و از لحاظ سرمایه. اگر به این سه مورد مجهز نباشیم، اساساً باقی ماندن در بازار غیر ممکن خواهد شد. باید دقت کرد  که تسلط بر بازار به فروختن به یک مشتری متفاوت است. ممکن است در مقطعی یک مشتری پیدا کنیم و مثلا در مقیاس قابل توجهی گوشت مرغ به افغانستان بفروشیم، ولی این با اینکه بر بازار مسلط باشیم تفاوت دارد. به عنوان مثال، اگر بخواهیم در بازار اروپا، در شبه قاره هند و آسیای میانه و حتی آفریقا تسلط پیدا کنیم به شکلی که فروش دائم داشته باشیم، هم به زمان‌، هم  به سرمایه‌ است و هم به فناوری احتیاج داریم.

این نماینده ایران در سازمان ملل می افزاید: ما در هر سه مورد ضعف داریم. در نحوه مدیریت بنگاه ها در سطح خرد و کلان دچار ایراد هستیم. در مزارع و شرکت های ما که معمولاً هم خانوادگی تشکیل شده اند، معمولاً افراد تسلط چندانی بر زوایای مدیریتی ندارند. مدیریت فناوری و بازار سرمایه نیز موضوعاتی هستند که حتماً به دانش چند رشته احتیاج دارند.

وی ادامه می دهد: از سوی دیگر ما در سطح کلان کشور نیز هیچگاه برای راه اندازی بنگاه‌ها از افراد نخواسته‌ایم که توانمندی‌های مدیریتی داشته باشند. سیاست‌های کلانی نیز که برای توسعه کسب و کارها اتخاذ می شود چندان به نفع تولیدکننده نیست. بنگاه‌ها از اکوسیستم کسب‌وکار ناتوان، همیشه شکایت و گله دارند.

نجات صنعت دامپروری؛ نخواستن، نتوانستن است

افتخاریان می افزاید: «در اقتصاد کشور ما، چه در بخش خرد و چه  در بخش کلان، شدیدا به بینش و نگرش نیاز داریم. افرادی که دانش این موضوعات را دارند، هم باید تولیدکنندگاه و هم دولتمردان را متقاعد کنند».

فایل صوتی مصاحبه دکتر مهدی میرسلیمی؛ ارز چند نرخی، مادر فساد در اقتصاد کشور

وی خاطر نشان کرد: در حال حاضر بنگاه های اغلب مزارع پرورش دام و طیور ما کوچک هستند. ما نیاز به هولدینگ هایی داریم که تعدادی از این بنگاه های کوچک را در کنار هم قرار دهند. هزینه تمام شده را کاهش و بهره‌وری را افزایش دهند. مثلا خرید زنجیره حمل و نقل سرد و یا یک مرکز بسته بندی باید توجیه اقتصادی داشته باشد.  تحقیق و توسعه نیز، برای شرکت ها هزینه‌بر است.

این متخصص کسب و کارهای خوشه ای با ابراز خرسندی از ورود دانش به روز در صنایع غذایی کشور گفت: اینکه ما کی بتوانیم این دانش را به بینش تبدیل کنیم و موجب تغییر رفتار شویم مهم است. موضوع رعایت مقیاس ها و ارزشمندی پیوستن به زنجیره تامین باید به یک فرهنگ برای جامعه تبدیل شود.

لزوم فرهنگ سازی در پیوستن به زنجیره های تولید

ما در حال حاضر به دلیل گران شدن منابع انرژی و بالا رفتن سطح حقوق و دستمزد کارگری و برای اینکه قدرت خرید در جامعه ایجاد شود و ما بتوانیم رکود و تورم را پشت سر بگذاریم باید لینک های مدیریتی درست کرده و تعداد زیادی از این بنگاه های کوچک و متوسط را در قاب زنجیره، تجمیع کنیم. پیوستن به این زنجیره های تولید دام و  طیور و کاهش تعداد مراکز تولید کوچک به نفع افزایش تعداد زنجیره های تولید تنها راه بقا در بازار امروز جهان است.

باید پذیرفت که از میان ۶۰۰ میلیون بنگاه کوچک و متوسط اقتصادی شناخته شده در دنیا تنها حدود ۵ تا ۱۰ درصد آنها توانستند وارد تجارت های بین المللی و زنجیره های های تامین و صادرات شوند .

پیوستن به زنجیره ها تنها راه بقای دامداری ها و مرغداری های کوچک است

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

post

منبع: دامیران

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

1 × 1 =