شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول)
شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول)

شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول)

مدیریت تغذیه؛

ذخیره و آماده نمودن غذا

بهترین غذا ممکن است در اثر ذخیره نمودن یا آماده کردن غیر صحیح ارزشش را از دست بدهد.

هر ساله میلیون ها تومان از ویتامین های مصنوعی که توسط مصرف کنندگان خریداری میگردند، قبل از مصرف، ارزش خود را از دست میدهند.

مواد غذایی ممکن است تحت تاثیر باکتری ها و اثر آنزیمی آنها اکسید شده و در اثر بوجود آمدن اوضاع نامساعد ممکن است ارزش غذایی خود را از دست بدهند.

برخی از باکتری ها، مخمرها و قارچ ها باعث خراب شدن مواد غذایی میگردند.

این موجودات ذره بینی مواد محلول را مصرف کرده و با آنزیم هایی ترشح میکنند که باعث تجزیه شدن غذا می گردند.

اثر آنزیمی که در این عمل بوجود می آید، اتولیز نامیده می شود.

اتولیز شباهت به هضم دارد با این تفاوت که هضم مواد غذایی در اثر ترشح آنزیم ها در داخل سیستم گوارشی موجود زنده صورت میگیرد.

دریافت مرده ادامه این عمل سبب تجزیه بافت می گردد.

مواد پروتئینی ، چربی ها و ویتامین ها بیش از سایر مواد غذایی هنگام ذخیره کردن و آماده نمودن خراب میشوند.

این مواد همچنین مهمترین بخش غذایی در تغذیه ماهی های آزاد می باشند.

پروتئین ها تحت تاثیر موجودات ذره بینی، اتولیز و گرما خراب میشوند.

موجودات ذره بینی و اتولیز، غذا را تجزیه کرده و سبب خراب شدن پروتئین ها میگردند.

گرمای زیاد باعث کم کردن ارزش مواد پروتئینی می گردد.

چربی ها در اثر اتولیز و اکسیداسیون تغییر کرده یا خراب میشوند.

اتولیز درجه اسیدی چربی را افزایش داده و فاسد شدن چربی ها در اثر اکسیداسیون، آنها را غیر قابل هضم کرده و ممکن است منجر به مسمومیت مهلکی بنماید.

ویتامین های E و C و A تحت تاثیر اکسیداسیون خراب میشوند.

ویتامینها علاوه بر اینکه تاثیر موجودات ذره بینی و اتولیز خراب میشوند، ممکن است در اثر نور، حرارت و رطوبت نیز از بین بروند.

منجمد یا خشک نمودن، بهترین راه نگهداری مواد غذایی میباشد.

نگهداری در سردخانه بهترین راه محافظت مواد خام حیوانی است.

سرما از رشد و نمو باکتری ها و اتولیز جلوگیری میکند. شدت سرما اثر مستقیمی روی سرعت این عمل دارد.

ماهی و گوشت را باید بسرعت در سرمای ۳۷- درجه سانتیگراد منجمد و در سرمای ۲۳- درجه نگهداری نمود.

در این درجات از سرما، انولیز به کمترین میزان خود رسیده و اکسیداسیون بمقدار زیادی کاسته می شود.

خراب شدن غذا بهر حال ادامه می یابد و بعد از ۹۰ روز نگهداری، قسمت بسیار مهمی از ارزش غذایی آن ممکن است از بین برود.

نحوه نگهداری مواد غذایی قبل از انجماد، در تعیین ارزش غذایی آن بعد از انجماد اهمیت فراوان دارد.

اگر مقداری از پروتئین ها و ویتامین ها موجود در محصولات گوشتی قبل از انجماد تجزیه شود، از ارزش آن غذا برای تغذیه ماهی کاسته خواهد شد. فرآورده های ماهی که قبل از انجماد مقداری از مواد غذایی تشکیل دهنده آنها تجزیه شده باشد ممکن است سمی باشند.

ذوب کردن و انجماد مجدد مواد غذایی سبب کم شدن ویتامین ها در اثر پاره شدن سلولها می گردد.

ذوب کردن کند منجر به از بین رفتن مقدار زیادی ویتامین های محلول در آب شده و نگهداری طولانی هر نوع غذای چرخ شده منجر به از بین رفتن ارزش غذایی آن می گردد.

نباید بیشتر از احتیاج ۴۸ ساعت غذا چرخ یا ذوب شود.

برای جلوگیری از امکان از بین رفتن ارزش غذایی مواد برای تغذیه ماهی، بایستی گوشت چرخ شده و ماهی را پس از ذوب و چرخ کردن، در حداقل گرمایی که در آن انجماد رخ ندهد نگهداری نمود.

معمولا سرمای ۱ درجه سانتی گراد رضایت بخش است.

پختن مواد غذایی جهت تغذیه ماهی در کارگاه ها اکثرا مرسوم است.

بی آب کردن مواد غذایی در اثر حرارت اتولیز را متوقف کرده ولی اکسیداسیون را تسریع می نماید.

پروتئین ها ممکن است در اثر حرارت زیاد خراب شوند.

بیشتر بدانید: تکثیر و تخمگیری در ماهی چگونه انجام میشود؟

پختن قبل از بی آب کردن، باعث از بین رفتن  ویتامین ها محلول در آب می گردد.

اخیرا روش خاصی برای بی آب کردن مواد غذایی در درجه حرارت کم بوجود آمده است که برای تهیه غذای خشک بسیار مفید می باشد.

تبدیل مواد غذایی با کمک حرارت بصورت گسترده ای در سطح جهان انجام میگیرد.

گرفتن آب این مواد بوسیله حرارت از اتولیز جلوگیری می کند ولی اکسیداسیون را زیاد می نماید.

اگر درجه حرارت عمل آوری بالا باشد، پروتئین ها ممکن است تغییر کیفیت حاصل نمایند.

برخی از ویتامین ها هم در اثر حرارت خراب میشوند. پختن قبل از گرفتن آب باعث کاهش ویتامین های محلول در آب می گردد.

امروزه در تغذیه ماهی ها روشی ابداع گردیده که آب مواد اولیه غذایی را می توان در حرارت خیلی کم گرفت. کاربرد آردهای حاصله از این روش در تولید غذاهای خشک بسیار مناسب و ارزشمند است.

هنگامی که یک ماده غذایی به صورت آرد در می آید، ویتامین های موجود در آن نسبتا ثابت میمانند.

بهرحال وقتیکه چند نوع آرد با هم مخلوط میشوند، برخی از این ارزش ها کاسته میشوند. غذای خشک بایستی پیش از مصرف در محل های سرد و خشک نگهداری شوند. در هر صورت زمان نگهداری آنها نباید از۶۰ روز بیشتر باشد.

شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول) - دامیران
بهترین غذا ممکن است در اثر ذخیره نمودن یا آماده کردن غیر صحیح ارزشش را از دست بدهد.

نگهداری خوراک تغذیه ماهی در مناطق معتدل و خنک

در مناطق معتدل و خنک، می توان غذاهای دان خشک را در سیلوهای کوچکی که بالای سطح زمین ساخته میشوند، نگهداری نمود.

فروشنده مقدار مصرف نسبتا محدود را با توجه به شرایط و طول دوره نگهداری در کارگاه تحویل و آنرا در سیلوهای یاد شده میریزد.

هر کارگاه دارای حداقل ۲ سیلو است که غذای تحویلی با اندازه های مختلف را در آنها نگهداری میکنند.

در صورت استفاده از غذا دهنده های متحرک که بعدا در مورد آن صحبت خواهد شد، آنها را می توان بطور تقلی از غذاهای دان موجود در این سیلوها پر نمود.

وضعیت کاربرد پروبیوتیک ها در صنعت آبزیان کشور

غذاهای دان خشک کوچک مورد نیاز کارگاه ها در کیسه های مخصوص تحویل و در محل های خنک و خشک نگهداری میگردند.

این غذاها در مقادیر کم و برای ماهیهای کوچک تحویل کارگاه ها میگردند. از غذاهای دان مرطوب ریز می توان برای شروع تغذیه ماهی قزل آلا بمدت ۱۰ تا ۱۵ روز استفاده نمود، مشروط بر اینکه در حرارت ۱۸- درجه سانتیگراد نگهداری گردد.

اجزاء ترکیبی غذای ماهی قزل آلا و آزاد در کارگاه ها

غذای ترکیبی در تغذیه ماهی قزل آلا و آزاد بایستی شامل کلیه اجزاء غذایی لازم و مورد نیاز ماهی باشد تا بتوان رشد خوب و مرگ و میر کم از آنها انتظار داشت.

اجزاء غذاهای ترکیبی به تنهایی به اندازه ترکیب مجموعه آنها مفید نیستند، زیرا هرگز یک جزء از غذا نمی تواند تمامی نیازهای غذایی ماهی را در بر داشته باشد.

انواع آردهای خشک غذایی به مقدار زیاد در تهیه تغذیه ماهی قزل آلا و آزاد بکار میروند.

این مواد به صورت ترکیب با غذاهای گوشتی و اخیرا به صورت غذای کامل به شکل غذای دان تولید میشوند.

در پاره ای موارد کاربرد آردهای غذایی خشک باعث مرگ و میرهای زیادی گردیده است.

آردهای گیاهی ارزش پروتئینی کمتری از اردهای حیوانی دارند.

بیشتر بدانید: انواع روش های تخمگیری ماهی

این اردها منبع مهمی از مواد قندی کم و بیش قابل هضم هستند و بایستی با احتیاط در تغذیه آزاد ماهیان مصرف شوند.

آرد انواع سریال های غنی از انواع ویتامین B بوده و نیز منبع خوبی برای پروتئین و مواد معدنی می باشند.

شیر خشک کم چربی، آرد کبد و آرد خرچنگ منابع غنی انواع ویتامین ها هستند.

روش عمل آوری و تولید انواع آردهای غذایی ، بویژه میزان حرارتی که برای تولید آنها بکار میرود، تاثیر زیادی روی کیفیت آنها دارد.

آردهایی که در حرارت های کمتر از ۶۳ درجه سانتیگراد خشک میشوند، ارزش غذایی بیشتری نسبت به آردهایی که با شعله خشک میشوند دارند.

درجات حرارت بالا باعث کاهش ارزش زیستی پروتئین ها از طریق تخریب آنها می گردد. گرمای بالا باعث کاهش ارزش ویتامین ها نیز می شود.

غذای خشک مناسب برای تغذیه ماهی قزل آلا

یک غذای خشک مناسب برای تغذیه ماهی قزل آلا شامل مخلوطی از انواع اردهای غذایی مناسب، ماهی و آرد سبزیجات است که به آن معمولا مواد معدنی و ویتامین های خالص نیز اضافه می شود.

در تهیه فرمول غذایی جهت تغذیه ماهی بایستی دقت کافی برای متعادل ساختن اسیدهای آمینه و ویتامین ها به عمل آید. هرچه غذای خشک متعادل تر باشد، رشد و نمو ماهی ها بهتر خواهد بود.

در تولید غذاهای ترکیبیجهت تغذیه ماهی ، نه تنها بایستی از ترکیب درست انواع آردها استفاده گردد، کیفیت آنها نیز بایستی بدقت کنترل گردد.

برای این منظور بایستی از آردهایی استفاده شود که قبل از کاربرد آنها برای تولید غذا، کیفیت آنها بخوبی بررسی و تضمین گردد. در هر صورت نباید ارد غذایی خریداری گردد که کیفیت آنها آزمایش و تضمین نشده باشد.

بخش های کنترل کننده همواره بایستی در کارگاه های مختلف پرورش ماهی، کیفیت غذاهای تولیدی کارخانجات مختلف جهت تغذیه ماهی را بررسی نمایند.

ترکیبات غذاهای خشک 

برخی از ترکیبات اصلی غذاهای دان خشک جهت تغذیه ماهی عبارتند از :

شیر خشک کم چربی، آرد شگ ماهی، ارد خون، آرد کبد، آرد سویا، پنبه دانه ، جوانه گندم و سایر تولیدات گیاهی آرد شیر کم چربی خشک شده از طریق اسپری کردن شیر دارای ۳۷ درصد پروتئین، ۱ درصد چربی و ۴۹ درصد کربوهیدات است

که همه این ۳ نوع ترکیبات بخوبی در سیستم گوارشی آزادماهیان هضم و جذب میگردند و مواد معدنی و ویتامین های آنهم بسیار زیاد است.

مشکل اصلی آن بالا بودن میزان کربوهیدرات قابل هضم است که عملا مصرف آنرا محدود می کند.

آرد سایر انواع ماهی ها هم بکار میرود.

از ماهی های چرب آرد ماهی مناسبی تولید نمی شود زیرا در طول دوره نگهداری امکان اکسیده شدن و تخریب چربی آنها وجود دارد.

آرد خون و آرد گوشت دارای مقدار زیادی پروتئین کم ارزش هستند. از آنها برای تکمیل پروتئین سایر ترکیبات استفاده می شود.

آردهای گیاهی معمولا به صورت مکانیکی خشک نمیشوند و معمولا به صورت پخته و یا خام آسیاب میشوند.

بیشتر بدانید: طبقه بندی ماهی ها

اگرچه پروتئین آنها از نظر کیفی قابل مقایسه با اردهای جاوری نیست، از آنها برای ارزان تر کردن قیمت تمام شده غذا و نیز تکمیل اسید آمینه های غذای ترکیبی استفاده می شود.

این اردها معمولا غنی از انواع ویتامین B هستند. آرد سویا و ارد پنبه دانه هر دو غنی از پروتئین هستند و این ارقام به ترتیب ۴۴و۳۸ درصد می باشند. مقدار چربی و کربوهیدارت آرد پنبه دانه از آرد سویا بیشتر است و آرد جوانه گندم دارای ۱۷ درصد پروتئین و ۶۳ درصد کربوهیدرات است ولی غنی از انواع ویتامین B می باشد.

کربوهیدرات های آن از انواع پیچیده است و برای ماهی قزل آلا و آزاد نسبتا غیر قابل هضم است.

سایر انواع آردهای گیاهان سبز مثل آرد جلبک های دریایی (Kelp) غنی از مواد معدنی و ویتامین هستند. کلپ ها غنی از ید هستند.

تولید غذا در هر منطقه و مملکتی بستگی به فراوانی مواد اولیه و قیمت آنها دارد.

در هر صورت قیمت تمام شده ماهی و قیمت فروش آن تعیین کننده انواع مواد اولیه مصرفی می باشد.

بررسی ها نشان داده اند که در چند ماه اولیه پرورش کاربرد غذاهای دان مرطوب تاثیر بهتری در رشد و نمو ماهی ها دارد ولی بعدا می توان غذاهای دان خشک را جایگزین نمود و این روش بویژه در مورد ماهی قزل آلا صدق می نماید.

شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول) - دامیران
اجزاء غذاهای ترکیبی به تنهایی به اندازه ترکیب مجموعه آنها مفید نیستند

روش های تغذیه ماهی ها

در تغذیه ماهی قزل آلا بایستی تولید و تامین غذای کافی با حداقل اتلاف و حداکثر صرفه جوئی در نیروی کار در نظر گرفته شود.

خوشبختانه آزاد ماهیان به مقدار زیادی قابل تطبیق با روشهای مختلف تغذیه ای می باشند.

معرفی بیماری باکتریایی آبشش

اگر در تهیه غذا باندازه کافی دقت بعمل آید و نوع و اندازه های آن مشخص و زمان و فواصل تغذیه رعایت، و از نمودارهای مخصوص تغذیه پیروی شود، می توان از تلف شدن غذا بمقدار زیاد جلوگیری کرده و رشد و نمو خوبی از ماهی انتظار داشت.

خرد کردن و آسیاب نمودن گوشت ماهی توام با له کردن و بریدن آن است، اینعمل سبب پاره شدن دیواره سلولها و در نتیجه از بین رفتن قسمتی از مواد محلول در آنها می گردد.

برای جلو گیری هر بیشتر از این کار، آسیاب کردن بایستی فقط تاحدی باشد که اندازه های مورد نظر بدست آید. اگر غذا در حال منجمد بودن آسیاب شود از له شدن آن تا حدودی جلوگیری می شود.

اندازه ذره های غذایی بایستی بقدری باشد که ماهی بتواند آنها را مصرف نماید و نیز از حل شدن مواد غذایی آن در آب جلوگیری شود.

تکه های درشت غذا که بایستی بوسیله ماهی به تکه های کوچکتر تبدیل شوند، ممکن است یا مورد مصرف ماهی قرار نگرفته و یا در اثر بلعیدن باعث خفه شدن آن گردد.

بیشتر بدانید: آب پرورش ماهی چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

تعداد دفعاتی که روزانه بایستی به ماهی ها غذا داد، بستگی باندازه و سرعت تغذیه آنها دارد.

وقتیکه تغذیه بچه ماهی ها آغاز می شود، حتما بایستی ذرات ریز غذایی در دسترس آنها قرار گیرد. برای این منظور و برای جلوگیری از اتلاف و حل شدن مواد غذایی در آب، لازمست که مقدار کمی غذا در دفعات بیشتر در اختیار بچه  ماهی ها قرار گیرد.

ماهی هائی که درشت تر میشوند غذا را سریعتر بلعیده، لذا می توان مقادیر بیشتری غذا، در دفعات کمتر بآنها داد.

مقدار غذای مصرفی روزانه بستگی باندازه ماهی ، درجه حرارت و نوع ماهی دارد.

برای اینکه حداکثر استفاده از مواد غذائی، بعمل آید، بایستی همیشه غذای کمتری از میزان مصرفی معمولی در اختیار بچه ماهی ها استفاده از مواد غذائی، بعمل آید، بایستی همیشه غذای کمتری از میران مصرفی معمولی در اختیار بچه ماهی ها قرار گیرد.

بخصوص بایستی غذای خشک کمتر از مقداری که آنها می توانند مصرف کنند در دسترسشان قرار گیرد.

با زیاد کردن میزان غذای مصرفی ممکن است بتوان رشد و نمو ماهی را افزایش داد، ولی بایستی در نظر داشت که افزایش رشد حاصله هرگز برابر با میزان غذای اضافی که مصرف شده است نمی باشد.

اگر به ماهی ها حداکثر مقدار غذائی را که می توانند بخورند داده شود، نوعی رخوت و سستی در آنها بوجود آمده و فاقد جنب و جوش لازم می گردند. بعلاوه این ماهیها غذا را بسرعت نگرفته و مواد غذائی، بیشتر ارزش خود را در آب از دست خواهند داد.

اگر به ماهی ها کمتر از مقدار لازم غذا داده شود، رشد آنها و نیز مقاومتشان در برابر بیماری ها کم می شود. این ماهی ها به علت کمبود مواد غذائی مستعد پذیرش هر گونه شرایط نامطلوبی خواهند بود.

استفاده از غذای مرطوب در تغذیه ماهی

روش غذا دادن به ماهی ها نسبت به اندازه و نوع غذا فرق می کند.

غذاهای گوشتی و ماهی را معمولا با آبگردانهای (dippers) مخصوصی که بدین منظور ساخته شده اند می توان به بچه ماهی ها داد.

قطر بالای این آبگردان های ۱۵ سانتیمتر می باشد. سنگینی غذا باعث خارج شدن آن از سوراخ های کف آبگردان می گردد.

تکه های غذا با تکان دادن آبگردان در داخل آب، از آن جدا میشوند. قطر سوراخ های کف آبگردان ها مختلف بوده و متناسب با اندازه ماهی ها فرق می کند. گوشت و ماهی چرخ شده بخوبی از سوراخ های آبگردان عبور می نماید.

هنگام شروع تغذیه ماهی ها با مواد غذایی گوشتی، ابتدا بایستی کبد گاو که بخوبی چرخ شده است با ابگردان شماره ۲ به ماهی که تازه شروع به شنای آزاد کرده است داده شود.

بهتر است تغذیه اولیه نوزادها بموقع و هنگامیکه آب سرد است شروع گردد، زیرا در این حالت مرحله شنای آزاد ممکن است مدتی طولانی باشد. تاخیر در غذا دادن ممکن است سبب تلفات زیادی در یک دوره طولانی گردد.

برای آماده کردن کبد گاو بایستی ابتدا کاملا رگ و پی و قسمت های غیر قابل هضم آن گرفته شود و سپس دوباره برای به ماهی هائیکه وزن هر ۱۰۰ عدد آنها ۵/۱۱ گرم است و سه بار برای بچه ماهی هائیکه وزن هر ۱۰۰ عدد آن ها ۷ گرم است از چرخ گوشتی که قطر سوراخ های آن ۲ میلیمتر است عبور داده شود.

میزان نمکی که به آن اضافه می شود نباید حداکثر از ۲ درصد تجاوز نماید زیرا در غیر اینصورت کبد چرخ شده چسبندگی و پیوستگی خود را از دست خواهد داد.

با رشد و نمو ماهی، قطر سوراخ های کفا ابگردان در نتیجه اندازه ذرات غذائی نیز افزایش خواهد یافت.

به بچه هائیکه تازه شروع به تغذیه نموده اند بایستی روزانه ۸ بار غذا داده شود.

وقتیکه وزن هر ۱۰۰ عدد از آنها به ۳۵ گرم رسید، بایستی روزانه ۶ بار تغذیه گردند.

بیشتر بدانید: مروری بر وضعیت پرورش و تولید ماهی قزل آلا

به ماهی هائی که در کانال های داخل کارگاه یا حوضچه های پرورش ماهی نگهداری میشوند، نباید کمتر از ۴ بار در روز غذا داده شود.

در صورتیکه از ماهی های دریایی برای تغذیه بچه ماهی ها استفاده می شود، بایستی مصرف آنها از هفته اول تغذیه آغاز گردد.

با این روش رشد و سلامت بچه ماهیها افزایش می یابد. وقتیکه وزن هر ۱۰۰ عدد بچه ماهی آزاد و با قزل آلا به حدود ۵/ ۲۸گرم رسید، یک سوم مواد غذایی آنها را بایستی ماهی دریایی تشکیل دهد.

وقتی که وزن هر ۱۰۰ عدد افزایش یابد، ماهی دریایی را نباید هر روز به غذا اضافه نمود بلکه بایستی یک روز در میان از آن برای تغذیه بچه ماهی ها استفاده گردد.

پرورش سالانه ۷ میلیون قطعه ماهی زینتی در کرج

در صورت مخلوط کردن گوشت قرمز با ماهی ، خطر از بین رفتن تیامین گوشت وجود دارد.

مگر اینکه غذای حاصله بلافاصله بعد از مخلوط کردن بماهیها داده شود بایستی توجه داشت که بچه ماهی آزاد و قزل آلا علاقه بیشتری به خوردن کبد دارند و معمولا از خوردن ماهی (در مخلوط) خودداری مینمایند.

پس از انتقال بچه ماهی ها به حوضچه های دراز، تغذیه آنها با پاشیدن غذا بوسیله یک آلگردان در سطح حوضچه ها ادامه مییابد تا وزن هر ماهی به حدود ۳۰ گرم برسد.

از این پس می توان آنها را با مخلوطی ماهی و گوشت به بصورت قالب های منجمد در آمده اند غذا داد.

قالب های منجمد غذا را در چهارچوبهائی که روی آب با لنگری ثابت شده اند قرار میدهند.

دو یا سه چهار چوب را بایستی در یک فاصله ۳۰ متری با فواصل مساوی قرار داد.

چهارچوب ها باید از تخته هائی بضخامت ۵/۲ و پهنای ۱۵ سانتیمتر ساخته شوند.

سطح هر یک بایستی حداقل دو برابر قالب ۲۰ کیلوگرمی غذای منجمد شده باشد. این روش از پاشیدن غذا در سطح استخر بهتر و سریعتر بوده و لازم نیست غذا را قبل از مصرف آن ذوب نمود.

مصرف کبد چرخ شده گاو بصورت قالب های منجمد شده بعلت حل شدن مواد غذائی آن در آب و نیز بعلت آلوده کردن آب عملی نیست.

شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول) - دامیران
با زیاد کردن میزان غذای مصرفی ممکن است بتوان رشد و نمو ماهیرا افزایش داد

مصرف غذای خشک در تغذیه ماهی

برخی از امتیازات غذاهای خشک برای شروع تغذیه بچه ماهی های قزل الا و آزاد آسان بودن تهیه و نگهداری آنها، سرعت دادن غذا، کمتر حل شدن مواد غذایی محلول در آب، و کاهش زمان لازم برای آماده نمودن غذا می باشد.

اگر غذای خشک بروش صحیحی داده نشود، مرگ و میر شدیدی بین ماهی ها حاصل می گردد. مثل مصرف محصولات گوشتی، مصرف غذای خشک نیز بایستی همراه با شروع مرحله شناوری آزاد صورت گیرد در شروع تغذیه، اندازه ذرات باید باندازه دانه های شکر و یا نمک باشد و اقلا روانه بایستی ۱۰ بار به ماهی غذا داده شود. برای اطمینان از اینکه غذا همیشه و باندازه کافی در دسترس بچه ماهی ها قرار میگیرد.

باید کمی بیشتر از مقدار مصرفی آنها غذا در اختیارشان قرار گیرد. این کار فقط در مراحل اولیه تغذیه ماهی ها بایستی عملی گردد.

غذا را با دقت هر چه بیشتر بایستی با دست و پا با قیف های مخصوصی که بدین منظور درست شده اند روی آب پاشید. غذای خشک بدین ترتیب روی آب قرار میگیرد، قبل از اینکه کشش سطحی آب شکسته شده و غذا به آهستگی ته نشین گردد، بایستی چندین دقیقه روی آب شناور بماند. با کمی تجربه می توان غذا را تقریبا با همان سرعتی که یک نفر راه می رود به ماهی ها داد. با افزایش رشد ماهی، اندازه دانه های غذایی نیز بایستی بزرگتر شود. تعداد دفاعت تغذیه در روز با رشد ماهی کم می شود.

روزی ۶ بار غذا دادن برای ماهی هائی که وزن هر ۱۰۰ عدد آنها ۵۶ گرم است و ۴ بار برای ماهیهائی که هر صد عدد آنها ۱۱۰ گرم وزن دارند و ۳ بار برای آنهائیکه هر سه عدد آنها ۲۸ گرم یا بیشتر می باشند کافی خواهد بود. بچه ماهی های آزاد و قزل آلا را که تغذیه آنها با کبد گاو شروع شده است می توان هر زمان با غذای خشک تغذیه نمود. در آب سرد بهتر است تغذیه موقتی شروع شود که وزن هر صد عدد آن ها به ۵۶ گرم رسیده باشد.

تغییر بنامه غذائی بایستی کم کم و در مدت چند روز صورت گیرد. تغییر ناگهانی ممکن است رشد را بتعویق اندازد و یا سبب مرگ و میر آنها گردد. ظرف مخصوص غذای خشک را برای شروع تغذیه بچه آزاد ماهیان در حوضچه های دراز شامل یک مخزن ۸/۳ لیتری است که بأن یکدسته چوبی ۳ متری وصل شده است. در قسمت پائین مخزن و در طرف مقابل دسته، سوراخی بطول ۵ سانتیمتر و عرض  ۲۵/۱ سانتیمتر تعبیه شده است.

مخزن ظرف را بایستی تا نصف با غذا پر کرده و آنرا طوری گرفت که سوراخ آن در بالا قرار گیرد تا از ریزش بیموقع غذا جلوگیری شود. با چرخاندن دسته، مخزن به جهت مخالف برگشته و غذا از سوراخ آن خارج شد و به آهستگی در سطح آب پخش و تا مدت زمانی در سطح آب معلق میماند. در استخرهای دراز می توان غذای خشم دانه ای را با دست و با یک وسیله شبیه چمچه آشپزخانه روی سطح آب پاشید.

در صورت امکان می توان غذا را با یک غذا پاش مکانیکی که روی اتومبیلی قرار داده شده است حمل و در سطح استخر توزیع نمود. برای جلوگیری از اتلاف غذا و حصول بهترین میزان رشد و نمو بدون توجه بنوع غذا، لازم است که ماهی قزل آلا و آزاد را نسبت به وزن آنها و درجه حرارت آب غذا داد. این کار بخصوص هنگام مصرف غذای خشک دارای اهمیت بوده و لازم است که از تعداد و وزن کل ماهیهای هر استخر یا حوضچه با خبر بود. بهتر است یک برنامه هفتگی تغذیه را با توجه به نوع آب و حرارت آن پی گیری نمود.

بایستی بخاطر داشت که تغذیه بیش از حد هرگز رشد و نمو را زیاد نمی کند بلکه میزان تبدیل غذا به بافت و میزان صرف انرژی غیر لازم را زیاد می کند و ممکن است سبب مرگ و میر زیادی گردد.

تغذیه نادرست ممکن است مشکلات و خطراتی ایجاد نماید. یکی از معمولیترین اشتباهات در کارگاه ها، تغذیه استخر بجای دادن به ماهی است. غذا دادن بماهی چندان مشکل نیست و در صورتیکه دقت کافی در این مورد بعمل آید، همیشه بازده بسیار خوبی خواهد داشت.


منبع: دامیران
نویسنده: تحریریه دامیران
لینک کوتاه مقاله: daamiran.com/?p=9232
برای ورود به بانک مقالات دامیران کلیک کنید
شناخت ویژگی های غذای ماهی (بخش اول)

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

منبع:

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید