نکات مهم بهداشتی در پرورش مرغ بومی
نکات مهم بهداشتی در پرورش مرغ بومی - دامیران

نکات مهم بهداشتی در پرورش مرغ بومی

شاید با شنیدن نام پرندگان خانگی، این تصور به وجود بیاید که این نوع از طیور از مقاومت بالایی در برابر بیماری ها برخوردار هستند.

اما در واقع پرورش این پرندگان نیز رعایت نکات بهداشتی به خصوصی را می طلبد.

از ابتدا جوجه ها را نباید در لانه هایی که قبلا مرغ بومی در آن بوده قرار داد، مگر این که لانه به طور کامل تمیز و ضد عفونی شود.

ظرف های آب خوری مرغ بومی و جوجه ها باید به طور مرتب با پارچه تمیز و آب، شسته و تمیز شود.

دان خوری باید تمیز نگه داشته شود.

همچنین دانه هایی که با فضولات مرغ بومی و جوجه ها مخلوط شده و یا کپک زده اند، باید دور ریخته شوند.

از ورود مرغ های بیمار به جمع مرغ بومی سالم باید جلوگیری شود.

محل پرورش آنها باید در جایی جداگانه و دور از مرغ بومی سالم باشد.

لاشه مرغ ها و جوجه های خانگی مرده باید فوری از لانه خارج شده، سپس به همراه آهک در خاک دفن گردیده یا سوزانده شود از ورود طیور غریبه و یا وحشی به لانه مرغ بومی باید جلوگیری شود.

 

بیماری های مهم در پرورش مرغ بومی

بیماری ها بر اثر عوامل مختلفی از جمله باکتری ها، ویروس ها، انگل ها، قارچ ها و نیز عوامل تغذیه ای به وجود می آیند.

توجه داشته باشید که در پیشگیری از بیماری ها باید دستورالعمل های دامپزشکی مادر را اجرا کرد و در هنگام مشاهاده مرغ بومی بیمار، فوری به دامپزشکی مراجعه کرد.

  عوامل موثر بر پایداری ویتامین ها

 

بیماری نیوکاسل

یکی از بیماری های شایع در مرغ بومی ، بیماری نیوکاسل است این بیماری از یک نوع ویروس به وجود می آید و باعث عفونت دستگاه تنفس، گوارش و اعصاب مرغ بومی می شود.

بیماری نیوکاسل واگیردار است و در بسیاری از پرندگان مانند مرغ بومی و بوقلمون ها دیده می شود.

این بیماری در کشور ما از بیماری های خطرناک طیور به حساب می آید نشانه های بیماری شامل آبریزش بینی، خرخر کردن، اشکال در تنفس و صدایی شبیه سوت کشیدن و عطسه است.

به علاوه، مرغ بسیار نفس نفس می زند، یا دهان باز نفس می کشد افسرده و گوشه گیر و بی اشتها می شود.

کم کم نشانه های عصبی مانند فلج و لرزش عضله ها نیز در حیوان به وجود می آید.

بیماری نیوکاسل به سرعت (طی چند روز) به تمام مرغ های بومی منتقل می شود و می تواند باعث ابتلای تمام مرغ های یک گله شود.

نکات مهم بهداشتی در پرورش مرغ بومی - دامیران
از ورود مرغ های بیمار به جمع مرغ بومی سالم باید جلوگیری شود.

پیشگیری و کنترل بیماری در پرورش مرغ بومی

مهم ترین راه پیشگیری از بیماری و مبارزه با آن، واکسن زدن و دور نگه داشتن مرغ بومی از ویروس بیماری است.

برنامه واکسن زدن به جوجه ها باید با توجه به شرایط منطقه، نوع واکسن و طبق دستور دامپزشک باشد.

هنوز برای این بیماری، راه درمان قطعی کشف نشده است.

بیشتر بدانید: کرچ شدن مرغ چیست و چه زمانی رخ می دهد؟

تنها با رعایت نکات بهداشتی و استفاده از واکسن می توان از آلوده شدن طیور جلوگیری کرد.

در صورت دچار شدن طیور به این بیماری، برای جلوگیری از انتشار آلودگی، باید همه آنها را از بین ببریم.

  استفاده از تولیدات دام های تراریخته به عنوان زیست دارو

هنگام شیوع بیماری نیوکاسل، با جداسازی طیور و مراجعه به دامپزشک، می توان بیماری را کنترل کرد.

 

بیماری آنفلوانزای مرغی

بیماری آنفلوانزا، یک عارضه حاد خیلی عفونی و ویروسی طیور است.

شدت بیماری از حالت های غیر آشکار یا خفیف تا حالت های کشنده تغییر می کند.

بیماری بسیار عفونی است و در صورت عدم رعایت مسائل بهداشتی و قرنطینه ای، در هنگام شیوع در یک منطقه می تواند سریعا از گلهای به گله دیگر گسترش پیدا کند.

در مرغ های جوان، تنها مرگ ناگهانی مشخص کننده بیماری است.

در موارد دیگر علائم زیر ممکن است مشاهده شود:

  • پرهای پژمرده و ژولیده
  • افت ناگهانی در تولید تخم مرغ با تولید تخم مرغ های با پوسته نرم
  • از دست دادن اشتها و افسردگی، بی حالی و اسهال
  • ایجاد رنگ صورتی مایل به آبی در ریش ها و تاج ها
  • تورم سر، پلک ها و مفاصل پا
  • خروج ترشحات خونی کمرنگ از سوراخ های بینی
  • عدم تطابق که شامل از دست دادن توان راه

رفتن و ایستادن می شود و افزایش مرگ و میر ناگهانی در گله لازم به یادآوری است که علائم خارجی آنفلوانزای مرغی خیلی شبیه بیماری های دیگر طیور است.

نکات مهم بهداشتی در پرورش مرغ بومی - دامیران
مهم ترین راه پیشگیری از بیماری و مبارزه با آن، واکسن زدن و دور نگه داشتن مرغ بومی از ویروس بیماری است.

پیشگیری از بیماری در پرورش مرغ بومی

برای کنترل شکل خفیف بیماری از یک برنامه واکسیناسیون طیور با قرنطینه استفاده می شود.

در صورت مشاهده علائم آنفلوانزای مرغی یا حتی موردی مشکوک، باید فوری دامپزشک محلی را مطلع سازیم تا بیماری به شکل مطلوب و سریع، کنترل شود.

بیشتر بدانید: الفبای مرغداری گوشتی

پرورش دهنده مرغ بومی باید این نکته را بداند که بایستی طیور را در برابر بیماری های مهم مثل مارک، نیوکاسل، گامبورو، برونشیت و آبله واکسینه کند.

  مرغداران همچنان از عملکرد سامانه بازارگاه شکایت دارند

طیور تلف شده را فوری از لانه خارج کرده و در محلی دور از لانه بین دولایه آهکی دفن کرده یا بسوزاند و بالاخره مقدار داروها و زمان دقیق خوراندن آنها را به طور دقیق رعایت نماید.

نشانه ها و علائمی که باید در گله جدی گرفته شود:

  • افزایش ناگهانی تلفات
  • عطسه، سرفه، له له زدن و ترشحات بینی
  • مدفوع آبکی اسهال
  • کاهش اشتها و مصرف دان
  • کاهش تولید تخم مرغ و تولید تخم مرغ های با پوسته نازک، ناصاف و بد شکل
  • تغییر رنگ تاج، ریش و پا
  • رعشه، افتادگی بال ها، حرکت به صورت چرخشی، پیچ خوردگی سر و گردن، لنگش و عدم حرکت

با مشاهده هریک از علائم بالا، باید مرغ های مبتلا را از بقیه جدا کرده، دورتر پرورش داده و در اولین فرصت ممکن، به دامپزشکی اطلاع داده شود.


رضا شیخیان/ کارشناسی علوم دامی/ گرایش طیور/ ۹۳
فصلنامه علمی- تخصصی رویان
منبع: دامیران
نویسنده: رضا شیخیان
لینک کوتاه مقاله: daamiran.com/?p=8402
برای ورود به بانک مقالات دامیران کلیک کنید
نکات مهم بهداشتی در پرورش مرغ بومی

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

منبع:

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

دامیران