آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت؟ بخش دوم + فایل صوتی
آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت (بخش دوم گفتگو در کلاب هاوس) - دامیران

گفتگوها در اتاق دامیران، در شبکه اجتماعی کلاب هاوس درباره:

آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت؟ بخش دوم + فایل صوتی

یکشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۲۶ ساعت ۲۱:۳۰ الی ۰۰:۴۵ بامداد دوشنبه

 

متن کامل بخش اول گفتگو: آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت؟ بخش اول + فایل صوتی

فایل صوتی بخش اول گفتگو: آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت؟ (بخش اول)

فایل صوتی بخش دوم گفتگو: آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت؟ (بخش دوم)

 

آقای دکتر بیدگلی:

عرض سلام مجدد خدمت همه همکاران عزیز.

خیلی خوشحالم که مجددا در خدمت شما هستم. در جلسه هفته گذشته آنچیزی که مطرح شد این بود که اکثر همکاران ما در بخش دانشگاهی علاقمند به این هستند که آموزش دامپزشکی به وزارت بهداشت منتقل شود. عدله آنها نیز قابل توجه و اعتنا هست. عدله آنها هم شامل این بود که رشته ما ذاتا یک رشته بایومدیکال هست و وصله ی ناجور وزارت علوم میباشیم. از سوی دیگر تعداد دانشجویان نسبت به تعداد اساتید کم هست و اساتید نمیتوانند پایان نامه جذب کنند. بنابراین رسیدن به مرتبه استاد تمامی خیلی سخت تر از دیگر رشته های وزارت علوم است و حتی ممکن است هیچوقت این فاصله پر نشود. حق التدریس ها و حق التالیف ها و … در وزارت بهداشت اعداد و ارقام خیلی بهتری دارد. حالا این نکته را بنده اضافه میکنم که پیوستگی ای که بین علوم بایومدیکال وجود دارد الان یک قیچی خورده و بر اساس ایده ONE health که در کشور ما در حال اجراست ، این فاصله بین رشته دامپزشکی و سایر رشته های علوم پزشکی این پیوستگی را از بین برده به همین دلیل پژوهش ها دو مسیر مختلف را دارند. حاصل این شده که بخش های مختلف دامپزشکی به نسبت از رشته های پزشکی عقب هستیم . فکر میکنم اهم دلایلی که دوستان اشاره داشتند اینها بود.

 

آقای دکتر فلاحی:

من از سال ۷۲ که وارد دانشگاه شدم تا الان ما این بحث را داشتیم . به نظر من بودن دکتر راد اینجا خیلی مهم است . دامپزشکی زیر مجموعه وزارت علوم نبود. دامپزشکی در ارتش هم زیرمجموعه علوم پزشکی ارتش است. یکی از سوالات اساسی در ذهن من این است که بر اساس چه چیزی این جدایی اتفاق افتاده. اگر این سوال پاسخ داده شود میتوانیم الان دریابیم که اکنون چگونه میتوانیم برگردیم.

 

آقای دکتر بایرامی:

کپی کردن از وزارت بهداشت بنظر من کار خیلی خوبی نیست. ما در حوزه داروسازی و ممیزی ها و دستورالعمل ها کپی میکنیم. هر جا که به نفع ماست میگذریم اما اگر به نفع ما نباشد میگوییم دامپرشکی یک بخش بزرگ و مستقل است . در جاهایی که بوی رانت می اید میگوییم باید فلان سازمان های خصوصی باشند و سازمان فلان باشد و مجوزهایی باید ما بدهیم . من اشاره میکنیم و میگذرم، العاقل یکفی بالاشاره…

با تاسیس وزارت جهاد کشاورزی و پیوستن بخش هایی از جبهه و جنگ و کشاورزی با یک دیگر این وزارت خانه شکل گرفت و دامپزشکی شد فرزند ناخلف اینها. من همیشه میگویم که دامپزشکی واقعا طب پیشگیریست! ما وقتی غذا ی سالم داشته باشیم میتوانیم یک انسان سالم داشته باشیم. .وزارت جهاد به عنوان یک واحد به دامپزشکی نگاه میکند. هر کجا که بخواهد از جایی امتیاز بگیرد میگوید ما فلان تعداد دکتر در زیرمجموعه خود داریم ولی جاهایی که باید بودجه بدهد هیچگاه جلو نمی اید. و دامپزشکی فقط گاو شیری این وزارت خانه شده و بدون هیچ هزینه ای به ما نگاه میشود. وزارت بهداشت بدنه ی خیلی بزرگی دارد و فرش قرمز برای ما پهن نخواهد کرد. هر چند دامپزشکان در وزارت بهداشت در رده های والایی هستند و تلاش میکنند. یک دکتر دامپزشکی که کسر شان خود میداند که بگوید دامپزشکم و میگوید میکروبیولوژیست هستم. ضمن اینکه متولی و استاد پیشکسوت دلسوزی وجود ندارد در دامپزشکی که در محافل مهم از دامپزشکی دفاع کند. پژوهش محور نیستیم و پژوهش های کم اهمیتی داریم . عدم شناسایی دامپزشکی به عنوان یک نکته مهم در کشور . دامپزشک میرود سراغ ارایشگری. با احترام به همه ی ارایشگران، اما موجب کسر شان بنده و تنزل دامپزشکی میشود این نکات و اصلا وجهه ی خوبی ندارد . من بارها و بارها در صحبت های خصوصی با سازمان میگفتم که این تریبون دست شماست . برنامه بگذارید و رشته را بشناسانید . دامپزشکی یکی از مهم ترین رشته های دنیاست. طب پیشگیری ست.

وزارت علوم مثل دستگاه کپی در حال چاپ مدرک دامپزشکی است . در گذشته تراز قبولی دامپزشکی از رشته ی داروسازی هم بالاتر بود . اما الان شاهد این هستیم که از پرستاری هم پایین تر آمده ایم. دامپزشکان الان به عنوان ویزیتور در شرکت های پزشکی کار میکنند که باعث خجالت بنده به عنوان همکار است. اگر ما در جایگاه مناسب و درست قرار بگیریم میتوانیم به حداقل هایی که دامپزشکی در آن سهم دارد دست بیابیم.

 

آقای دکتر کوهی:

جناب دکتر بایرامی مطالب بسیار ارزشمندی را فرمودند و استفاده کردیم . چون اقای بایرامی هم اموزش و هم اجرا را مطرح کردند لازم دانستم به این نکته اشاره کنم که این جلسه صرفا برای آموزش دامپزشکی است. ما نداریم هیچ جایی در دنیا که دو وزارت خانه مسئول و متولی آموزش باشد. این مسئله در کشور ما منحصر به فرد است. اقای دکتر راد هم تلویحا فرموند که بخاطر ارتباطات یکی دو نفر این بلا سر آموزش کشور آوردند که منجر شده به فاجعه ای که ما با آن دست به گریبان هستیم. تا مشکل آموزش حل نشود ما نمیتوانیم برای اجرا برنامه ای داشته باشیم.

ارکان اموزش در مجموعه اموزشی کارمندان، اعضای هیئت علمی و دانشجویان هستند. ما الان در مجموعه وزارت بهداشت در شرایط یکسان. یک کارمند وزارت بهداشت ۵۰ درصد دریافتی بالاتری دارد. یک عضو هیئت علمی در وزارت بهداشت الان حدود ۹۰ درصد از استاد دانشگاه دولتی بالاتر هست. در مورد دانشجویان هم الان یک دانشجوی دکترای عمومی در دانشگاه تهران برای پایان نامه ۴۵۰ هزار تومن دریافت میکند و برای دکترای تخصصی یک میلیون و دویست هزار تومان. این مبلغ برای رشته های الهیات و ادبیات مانند یک هدیه است اما برای دامپزشکی این رقم یک فاجعه است .

بنابراین ما اول باید اموزش خودمان را تقویت بکنیم تا سازمان قوی تری داشته باشیم.

 

آقای دکتر منصور:

شاید بیشتر حرف های من تکراری باشد. اما به عنوان فردی که در بخش دولتی و خصوصی فعالیت دارم میگویم. اینکه به عنوان یک طفیلی ما را قبول بکنند بخاطر صرفا یکسری مسائل حقوقی ، جایگاه ما را از چیزی که هست هم پایین تر خواهد آورد.

ما نمیتوانیم درباره آموزش صحبت بکنیم بدون اینکه از اجرا سخنی به میان اوریم . چنین چیزی شدنی نیست. تقریبا ۱۳ سال یک دامپزشک بالاترین سمت را در شورای عالی انقلاب فرهنگی داشتیم و اتفاقی نیفتاد. در یکسری دوره ها این تمایل از وزارت بهداشت وجود داشت که دامپزشکی به انها ملحق شود اما یکسری مدیران راجع به حق مدیریت خود بحث داشتند. همیشه اینطور نبوده که وزارت بهداشت ما را نپذیرد. در خصوص اینکه میزان اون پولی که بابت پایان نامه های دامپزشکی پرداخت میشود . واقعا مبلغ کمی است . اما این دلیل نمیشود که نشود بودجه تامین کرد. پایان نامه خود بنده ۲۰ میلیون تومان طرح شد.

 

آقای دکتر محبی:

ممنون از دعوت بنده به جمع سخنرانان. من زمانی موافق این مسئله بودم  اما من به یکسری اطلاعات دست پیدا کردم که الان به مخالف جدی تبدیل شده ام. اشتباه اینجا بود که اموزش پزشکی از وزارت علوم جدا شد . دانشگاه ها به وجود امدند تا تولید علم کنند تا دولت ها و ملت ها از انها استفاده کنند. از وقتی وزارت بهداشت متولی اموزش پزشکی شد ، شروع کرد به تولید علم سفارشی کردن . کم کم هز وزارت خانه ای مرکز اموزشی تاسیس میکند.. من کلا اعتقاد دارم که اگر یک روز همه اموزش ها جمع شوند زیر نظر وزارت علوم ، این بهترین حالت ممکن است. در رابطه با اجرا هم، حداقل در این مسئله واکسن کرونا به ما ثابت شد که این پزشکان به غروری رسیده اند که همه چیز را برای خود میخواهند. ما متاسفانه یک کشور بیمار محور داریم و یک وزارت بهداشت بیمار محور داریم که از بیمار شدن مردم کاسبی میکنند. ما اگر زیر مجموعه وزارت بهداشت باشیم ما را کنترل و خنثی میکنند و همین حرف ها را هم دیگر نمیتوانیم بزنیم . واقعا همین الان شما ببینید اگر بحث بهداشت واحد را قبول داشته باشیم . متولی ان در ایران وزارت بهداشت است که اصلا اعتقادی به جهان واحد و بهداشت واحد ندارند. آنها دامپزشکان را کلا کنار گذاشته اند. من زمانی را بخاطر دارم که دامپزشکان در بهداری کار میکردند اما الان کاملا حذف شدیم . جالب است که بودجه مبارزه با بیماری های مشترک را وزارت بهداشت میگیرد و تنها چیزی که به ما نمیرسد بودجه آن است . من کاملا اعتقاد دارم که سیستم بهداشتی کشور ما بیمار محور است و اصلا سلامت محور نیست . اگر نظام سلامت ما سلامت محور بود مطمئن باشید که ما خود به خود عضوی از آنها میشویم.

 

خانم دکتر افتخاری:

من فکر میکنم مشکل ما این هست که اموزش ما زیر مجموعه یک وزارت خانه ای هست به نام وزارت علوم که ادبیات و علوم سیاسی و … به جز رشته های بالینی داخل آن هست. پس از فارغ التحصیلی وارد وزارت جهاد کشاورزی میشویم که یک وزارت خانه بیکار است و بود و نبود آن تفاوت چندانی ندارد که این موجب مشکلات دامپزشکان میشود. فارغ التحصیلان ما نمیدانند که جزو بدنه کدام ارگان و سازمان و وزارت خانه هستند.

فشار کاری هیئت علمی وزارت بهداشت خیلی بیشتر از وزارت علوم است . بحث اموزش متاسفانه مشکلات اشاره شده صحیح است . موضوع پایان نامه کاملا صحیح است و کیفیت پایان نامه ها به دلایل مشکلات مالی پایین است. الان حدود ۳۵ میلیون هزینه پایان نامه دکترای تخصصی وزارت بهداشت است .

بنظر بنده وزارت علوم با جدایی دامپزشکی مخالفت خواهد کرد زیرا این رشته پرستیژ خاصی برای انها دارد و تنها رشته ی دکترای حرفه ای در این وزارت خانه است . ما باید کمی خودمان را بالا نگهداریم و فعالیت هایی که انجام میدهیم در سطح یک دکترای عمومی باشد و هیئت علمی دکترا باشد. اینها باعث میشود که وزارت بهداشت ناخوداگاه بخواهد دامپزشکی را در کنار خود داشته باشد . دکتر هاشمی وزیر سابق بهداشت خیلی مایل بودند به گرفتن دامپزشکی در زیر مجموعه وزارت بهداشت .

 

آقای دکتر بیدگلی:

با عرض سلام مجدد خدمت آقای دکتر جهانگیری و همکاران عزیز.

ببینید من اگر بخواهم با توجه به صحبت های دوستان تا اینجای کار استنتاجی داشته باشم و خروجی ای باشد که به ذهن من میرسد این هست که ما به این موضوع در چهار چوب یکسری موضوعات کلی نگاه میکنیم که ناشی از یک سوال است . اینکه چرا جایگاه دامپزشک آن جایگاه مطلوب از لحاظ ذهنی ما نیست؟ گرچه که ما این وضعیت مطلوب را از لحاظ عدد و رقم و شاخصه ها هنوز تعریفی نکردیم . ولی حداقل عموم ما این برداشت شهودی و این برداشت قلبی را داریم که جایگاه دامپزشکی مطلوب نیست. این نامطلوب بودن در هر دو سه بعد هست . یعنی هم در بعد بخش خصوصی هست و هم در بعد سازمان ها و تشکل های مربوط به بخش خصوصی و هم در سازمان های دولتی و هم در بخش آموزش. بنابراین به نوعی اگر بخواهیم به پاسخ این سوال هم برسیم باید به نگاه به سوال بزرگتری که در بالای قضیه وجود دارد برسیم . کاملا فرمایشات استاد ارجمند، برادر عزیز اقای دکتر کوهی را کاملا تایید میکنم که احتمالا نیاز هست که این مبحث را پیش تر ببریم و در رابطه با بخش اجرا هم گفت و گو های زیادی داریم. نکته دیگری که من بخواهم عرض بکنم این هست که حالا وقتی میخواهیم ببینیم که این مشکل را چگونه حل بکنیم به یک تحلیل راهبردی، به یک تجزیه و ترکیب راهبردی و استراتژیک نیاز داریم که بیایم در این تجزیه و ترکیب ببینینم که قدرت های ما چه چیزهایی هست و نقاط ضعف ما چه چیزهایی هست. با ادبیاتی که شاید برای عموم ادبیات آشنایی باشد، همان ادبیات تحلیل SWOT ، ما بیایم کلیت بخش دامپزشکی کشور را یک تحلیل این چنین برایش داشته باشیم. بنده در رابطه با این قضیه دو بار که خدمت دو رئیس اسبق سازمان دامپزشکی رسیدم . در هر دو جلسه اولی که خدمت ایشان رسیده بودم برای این موضوع، به ایشان عرض کردم . یعنی همین موضوع را به اقای دکتر رفیعی پور و خلج عرض کردم. اینکه ما جای یک برنامه استراتژیک دامپزشکی در کشور بسیار خالی است. به اقای دکتر رفیعی پور به تفصیل عرض کردم. اینکه افراد می آیند و میروند و باقیمانده انها نباید صرفا یک عکس روی دیوار اتاق سازمان دامپزشکی نشویم. بلکه بیایم یک کار کارستان بکنیم و در دوره حضور یک برنامه استراتژیک تدوین بکنیم. اما به هر دلیلی این موضوع در دوره اقای دکتر رفیعی پور و خلج انجام نشد. بنابراین این برنامه را ما نیاز داریم و شاید اگر امکان پذیر باشد و اگر دکتر محبی حضور داشته باشند میخواستم از ایشان خواهش کنم که این کار داخل جامعه دامپزشکی اگر صلاح بدانند در دستور کار قرار دهند که یک برنامه و تحلیل استراتژیک انجام بشود.

نکته سوم این است که حالا وقتی به این تحلیل رسیدیم و ارایش خودمان را به شکل یک بخش در کل کشور دیدیم میرسیم به اینکه برای رفتن از یک نقطه موجود به یک نقطه مطلوب یا حتی یک ایتسگاه جلوتر، چه تغییراتی باید بدهیم. این تغییرات در همه سطوح ممکن است باشند. از سطح اموزش تا اموزش های مهارتی ، یا آنچیزی که باید نظام دامپزشکی انجام دهد یا سازمان دامپزشکی باید انجام دهد . یا حتی همکاران . و یا نیازمندی های ما جهت آموزش. دوستان عزیز توجه داشته باشند، این مسائلی که راجع به مشکلات اموزشی مطرح شد صرفا به عزیزان اکادمیک و هیئت علمی معطوف نمیشود . ما ببینیم که با این وضعیت اگر قرار باشد ادامه داشته باشد حضور ما در وزارت علوم، فردای دامپزشکی کشور چه اتفاقی برایش می افتد. باید از این زاویه ببینیم. نباید بحث را کاهشی کنیم .

و نکته اخری که لازم میدانم عرض کنم . حقیقت این است که ما یک زندگی دوزیست داریم. یعنی دامپزشکی ذاتا یک زندگی دوزیست دارد. یک بخش برمیگردد به اینکه ما جایگاهی در سلامت عمومی جامعه داریم . و یک دست ما یا نیمی از بدن ما در یک بخش اقتصادی بسیار مهمی است و ان بخش دام و طیور و ابزیان کشور است. خب حالا ان وجه هایی که به بخش نظام سلامت برمیگردد ما یکسری کارویژه ها داریم که میتوانیم به خوبی بروز و نمود داشته باشیم. از طرفی در صنعت دام و طیور و ابزیان به عنوان بزرگترین صنعت کشور با بزرگترین میزان تنولید نوخالص ملی، جایگاه بسیار بزرگی داریم. این را هم باید داخل تحلیل های خود جای دهیم . که میخواهیم به سمت اقتصاد بچرخیم یا به سمت سلامت. بعد که این تصمیم را گرفتیم و به یک خرد و باور جمعی رسیدیم. انگاه بر اساس این اقدامات خود را بر این قرار میدهیم که به وزارت بهداشت منتقل شویم یا در وزارت علوم بمانیم.

بنده دو شاخص عرض میکنم در این زمینه

شاخص یک این هست که در حوزه دام و طیور و ابزیان، اعداد بعد از بخش کلی خدمات،بر اساس قیمت های سال ۹۶ ، سهم ما یک چیزی حدود ۱۷۰ هزار میلیارد تومان از تولید ناخالص داخلی کشور بوده است. در شرایطی که در شرایطی که کل تولید ناخالص داخلی کشور دو میلیون میلیارد تومن بوده . یعنی ما ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی را در این صنعت دام و طیور و ابزیان داریم که این عدد به مراتب از بسیار یاز بخش ها بزرگتر است. از بخش صنعت ساختمان و خودروسازی و نفت و پتروشیمی و همه ی این بخش ها بزرگتر است . صرفا بخش خدمات از ما بزرگتر است .و میدانیم که در تمام جهان بخش خدمات عدد بزرگی را در بر میگیرد. از طرف دیگر در حوزه سلامت ما یکسری بخش هایی را داریم که در حوزه طب پیشگیری قرار میگیریم که بصورت بهداشت و کنترل مواد غذایی در ان فعالیت داریم که سازمان و نظام میتواند برنامه های فراوانی در این حوزه داشته باشند و همه بفهمند که ما چقدر در مسئله طب پیشگیری موثری هستیم . یک بخشی هم داریم که در سالهای اخیر بیشتر قرار گرفته بحث مربوط به حیوانات خانگی هست که توسعه بسیار گسترده ای دارد و ما به همان سمت ارمانشهر دامپزشکی که در دوران دانشجویی دامپزشکی به ما میگفتند ،میرویم. باید توجه داشته باشیم که کاستی ها و مشکلات و معضلات بخش های دیگر را در این قسمت تکرار نکنیم .

در پایان عرایضم امروز جای این میدانم که هم به شما عزیزان حاضر در گروه تبریک بگویم. امروز یک خبر خوب ما شنیدیم و آن این است که با پیگیری های زیادی که انجام شده توسط نظام دامپزشکی مصوب شد که کلینیک های دامپشکی بتوانند در خانه ها و اماکن مسکونی مستقل قرار بگیرند. پیش از این ۱۴ شغل وجود داشتند که این امکان را داشتند که شامل مطب پزشکی و وکلا و اینها بود که خوشبختانه مراکز درمانی دامپزشکی هم در این موارد قرار گرفته است. این یکی از مواردی است که ما شاهد آن بودیم که پیگیری میشود و رایزنی میشود و مورد چانه زنی واقع میشود ، ذی نفعان آن شناسایی میشوند و در نهایت به نتیجه میرسد .

من به شما قول میدهم که اگر ما این را در یک برنامه استراتژیک داشته باشیم، در ظرف ۵ تا ۱۰ سال جایگاه دامپزشکی را به آن جایگاه ارزشمندی که لایق آن است برسانیم.

 

آقای دکتر کوهی:

من یک نکته ای را لازم شد که حتما خدمت عزیزان عرض کنم ، چون یک سو تفاهم پیش امد و بحث مالی و حقوق را گفتم ، بیشتر بخاطر این بود که همه ی موارد و حسنات انتقال به وزارت بهداشت را من گفتم و یک بخش آن مرتبط با درامد و حقوق بود. بگذارید ان زاویه دوم را هم قید کنیم. مهم ترین اسیبی که به وجود امد دو تکه شدن اموزش در کشور بود و اسیب های فراوانی به کشور تحمیل شد و امکان بازگشت اموزش پزشکی به وزارت علوم نیست. و ما میگوییم جایگاه دامپزشکی در وزارت بهداشت جایگاه بهتری است و چندین دلایل مالی و ساختاری خدمت شما عرض کردیم. همین الان که خدمت شما هستم دانشگاه تهران آمده اند و به دانشکده دامپزشکی اعلام کرده اند که شما ۱۲ گروه اموزشی دارید و با توجه به تعداد دنشجو ۱۲ گروه برای شما زیاد است و باید تبدیل به ۶ گروه بشوید. زیرا دانشکده دامپزشکی در سال تعداد ۶۰ دانشجو میگیریم در حالی که مثلا دانش شما زیاد است. اعضا هیئت علمی شما زیاد است. همه برنامه ریزی ای که دارد انجام میشود ، برنامه ریزی ای هست که کسانی ان را انجام میدهند که از دانشکده الهیات و ادبیات و ریاضیات هستند و اصلا با ساختار علوم پزشکی اشنایی ندارند . آنها روز به روز ما را محدود میکنند و ما را درک نمیکنند. وقتی یک استاد شما نمیتواند اجاره منزل خود را پرداخت کند، وقتی همتای من در وزارت بهداشت خودشان به زیبایی فرمودند بحث ۹۰ درصد و محرومیت از مطب را مطرح کردند.

 

آقای دکتر محبی:

من همه عرایض شما راجع به وضعیت موجود قبول دارم . اما اینکه بود و نبود وزارت جهاد تفاوتی ندارد را نمیپذیرم . من فکر میکنم که اگر پای صحبت های اساتید علوم پزشکی هم بنشینیم گلایه های خود را دارند و بسیاری از اینها ریشه در این دارد که میخواهند به هر قیمتی دولت را کوچک کنند.

ما باید در راستای جهان واحد و بهداشت واحد ، که سالها طول کشید تا بشر به این نتیجه رسید، باید ساختار سلامت کل کشور ما تغییر کند . وگرنه با جا به جا شدن ما ، من فکر نمیکنم که اتفاق خاصی بیوفتد.

اینکه وزارت علوم میخواهد تعداد بخش های دانشکده دامپزشکی را کاهش دهد شاید به این مربوط باشد که ما نمیتوانیم خوب با آنها تعامل کنیم و به انها توضیح دهیم . بسیاری از مشاغل هستند که در بخش های مختلفی کار میکنند و خیلی نمیشود به این گفت ایراد .

اینکه من میگویم که صلاح نیست به زیرمجموعه وزارت بهداشت برویم به این علت است که داریم میبینیم ساختار بهداشتی کشور ایراد دارد . این ساختار در کرونا کار نکرده . وزارت بهداشت اصلا توجیه نبود که ما در بهداشت کشور نقش داریم . مشکل ما بیشتر این است که خودمان را به خوبی ارائه نمیکنیم. همین موضوع تازه ای که پیش امد و ما دستاوردی داشتیم به این دلیل بود که به درستی خودمان را به شورای شهر ارائه کردیم و توانستیم امتیازاتی بگیریم . در حالی بود که اصلا اعضای شورای شهر توجیه نبودند از فعالیت هایی که ما انجام میدهیم. امروز در دفاع هایی که میشد در صحن شورای شهر ، بنده متوجه شدم که خود اعضا در ادامه ی صحبت های ما ، خودشان رفته بودند و تحقیقاتی کرده بودند و نقش ما برایشان روشن تر شده بودند. حتی بعد از طرح ما طرح دیگری در شورای شهر مطرح شد و یکی از اعضا پیشنهاد داد که یکسری از پارک ها را جهت به همراه اوردن حیوانات خانگی در نظر بگیریم. ببینید اینها نشان دهنده ی این است که دارند به رشته ما فکر میکنند . و دلیلش این است که ما داریم خودمان را ارائه میکنیم. الان هم به خاطر عدم ارائه ما دامپزشکان ، فکر نمیکنم راه حل این باشد که به وزارت بهداشت منتقل شویم. البته تکرار میکنم که مشکل من با ساختار کلی وضعیت بهداشتی کشور است که کاملا بیمار محور میباشد. در همه ی ادوار مجلش پزشکان و وکلا و روحانیون به خوبی حق خود را گرفته اند . ما در حداکثر حالت دو نماینده دامپزشک در مجلس داشته ایم. اگر ما قدرت ارائه و پرزنت کردن خود را نداریم ، همین مشکل را در وزارت بهداشت هم خواهیم داشت و با مشکل مواجه خواهیم شد و نخواهیم توانست که حق خودمان را بگیریم.

 

آقای دکتر بایرامی:

دوستان میگویند که پرستیژ دامپزشکی را حفظ کنید. خب وقتی شخصی درآمد ندارد چه پرستیژی را حفظ کند؟

با نهایت احترام به دوستان.

من مشکل را در چند مقوله میبینم . ما در اموزش فقط روی education تمرکز داریم. در development مشکل داریم و هیچوقت education به development منتهی نمیشود . فرد برای اینده اماده بازار کار نمیشود .متاسفانه بسیاری از دامپزشکان  اون اعتماد به نفس لازم را ندارند که در جمعی صحبت بکنند و خود را پرزنت بکنند. ما زمانی میتوانیم موفق بشویم امیدمان را روئسای مربوطه برداریم . امید به اینکه رئیس سازمان یا نظام کمک کند تا شخصیت دامپزشکی ارتقا یابد چون ایشان دردسرهای خود را دارد. تلاش های دوستان برای دستاوردها در حوزه های صنفی یک حالت پارتیزانی به خود گرفته ، که یک هدفی را مطرح میکنند و برای دست یابی به ان تلاش میکنند . که ۹۰ درصد موفقیتی حاصل نمیشود و پس از ۱۰ درصدی که دستاوردی هست یک سال جشن و پایکوبی داریم. با این نوع کار ها چیزی عوض نمیشود . بین سه ارگان سازمان دامپزشکی و نظام دامپزشکی و جامعه دامپزشکان، یک بار بیایند با هم بنشینند . روسای محترم و هیئت های محترم . در کشور ما با لابی کردن کار جلو میرود. اگر دوستان کسی را میشناسند، با جلسه ای تماسی ، مذاکرات خود را بکنند و در یک بازه یکی دو ساله تلاش خود را برای تغییرات بکنند.

 

خانم دکتر خیری:

از اقای دکتر محبی  سوال دارم که شما بیشتر به وزارت بهداشت انتقاد کردید. هر چیزی هم جنبه های مثبتی دارد و هم جنبه های منفی. با این انتقال نه قرار است همه نکات منفی وزارت بهداشت حل شود و نه قرار است همه مشکلات دامپزشکی مرتفع شود. در جلسه قبل هم عرض کردم که دامپزشکی مشکلات بسیار فراوانی دارد و این مشکلات داخلی باید حل شود. اینکه پزشکان و دندانپزشکان و داروسازان دید خوب و درک خوبی به هم دارند و دامپزشکان کاملا جدا و دور افتاده اند هواره مشاهده میشود. یک شکاف بسیار عمیف بین رشته دامپزشکی و دیگر رشته ها وجود دارد در بحث اموزش.

 

آقای دکتر محبی:

دامپزشکی ما در حال متحول شده است و ما نیز جایگاه خود را پیدا خواهیم کرد. به دلیل صنعتی بودن قسمت عمده رشته ما و دور افتادن از شهر ها ، رشته ما به درستی پرزنت نشده است . که با گسترده شدن طب حیوانات خانگی این مشکل در حال برطرف شدن است و ما باید این فرصت را مغتنم بشماریم و به خوبی خودمان را پرزنت کنیم.

 

آقای دکتر حسینی:

سلام و عرض ادب خدمت دوستان. من میخواهم کمی چالشی تز صحبت کنم . بنده حرف هیچ یک از اساتیدی که صحبت کردند را قبول ندارم . من فکر میکنم این دوستان هیچ یک از این دوستان دامپزشک نیستند. دامپزشک پرستیژ دارد. شخصیت دارد . و وضع ما عالی است. بهترین خودرو ها در اختیار دامپزشکان است و بهترین زندگی را داریم. بنظرم جایگاه ما جایگاه درستی است. پزشکی به خطا از وزارت علوم جدا شده. یکسری انسان فرصت طلب بخاطر مسائل مالی پزشکی را جدا کرده اند. ضعف اصلی ما این است که ما خودمان را با پزشکان مقایسه میکنیم. کار ما درمان دام است و یکسری مسائل پیشگیری. بنده تاکید دارم که وضع ما از اکثریت پزشک ها بهتر است . اگر بعضی دوستان فکر میکنند که دامپزشکی جایگاه ندارد ضعف خودشان است. دانشجوی سال ۶ دامپزشکی برای کارآموزی نزد من می آید . این دانشجو هنوز کالبدگشایی از نزدیک ندیده . به سر یک گاو دست نکشیده. شما به من بگویید همچین فردی چرا باید درامد داشته باشد؟ این عدالت است که یک فردی که کار دامپزشکی اصلا بلد نیست انتظار داشته باشد که فلان قدر درامد داشته باشد. این انتظار ظلم است به مملکت. مشکل اصلی دامپزشکی نه وزارت خانه است نه جایگاه. مشکل دامپزشکی خود دامپزشکان است. افراد کوچک در دامپزشکی مسئولیت گرفته اند و نتوانسته اند این رشته را حفظ کنند. ما باید خودمان تلاش کنیم و سطح علمی خودمان را بالا ببریم و به جایگاهی که باید برسیم.

 

آقای دکتر خطیب ور:

بنده با صحبت های دکتر حسینی خیلی موافق نیستم . چون بنظرم سیستم غلط انسان های ضعیف را پرورش میدهد. اگر قبول بکنیم که اموزش عقب هست . وقتی سیتم ما سیستم عقب افتاده ای هست از لحاظ اموزشی، این باعث میشود که دامپزشکان با ضعف عملی مواجه شوند. اگر یک سیستم قوی از ابتدا به دانشجو فشار بیاورد،آن دانشجو قوی بالا می آید . در وزارت بهداشت امدند سیستم های نوینی برای اموزش خود طراحی کرند و در کنار ان حمایت داشتند. وزارت بهداشت یکی از ثروتمند ترین وزارت خانه های کشور است.

اگر سازمان دامپزشکی را با ساده ترین معاونت وزارت بهداشت مقایسه کنید . سازمان دامپزشکی کشور با این شرح وظایف گسترده و بودجه محدود قطعا نمیتواند کار خود را به درستی انجام دهد. سازمان دامپزشکی زیر نظر وزارت جهاد کشاورزی است که وزیر ان هیچ درکی از اپیدمیولوژی و واکسیناسیون و کنترل بیماری ندارد .

اساتید محترم اختلافاتی جهت انتقال مسائل اکادمیک دامپزشکی به وزارت بهداشت داشتند اما کم کم برطرف شد. بنده استناد میکنم به نامه اساتید دانشگاه تهران در موافقت به الحاق اموزش دامپزشکی به وزارت کشور که یکی دو سال قبل انجام شد. اما یکسری جمعیت ها با الحاق مخالف هستند. جامعه دارویی ما مخالف الحاق است. زیرا اگر الحاق صورت بگیرد بسیاری از مسائل و وظایفی که در حوزه داروهای دامی داریم و ر دستان ماست توسط نظارت های و پروتکل های وزارت بهداشت مورد پرسش قرار خواهد گرفت. کسانی هستند که از عدم این الحاق سود میبرند و این مشکل باید حل شود.

به صورت کلی تا زمانی که دامپزشکی چارت اموزشی و چارت بودجه بندی اش از طرف کشور اصحیح نشود، امکان ندارد دامپزشک بتواند به درستی خود را ارائه کند. ما به کمک بخش دولتی اصلا نتوانستیم خود را به مردم ارائه بکنیم و هر چه هست مربوط به بخش خصوصی است. چه زمانی حمایتی که نظام پزشکی از پزشکان داشته در نظام دامپزشکی مشاهده شده؟ قوانین درست اگر پشت دامپزشک باشد، دامپزشک هم میتواند خود را ارائه کند.

 

آقای دکتر منصور:

ممنونم از صحبت های دوستان.

این جمع بندی که ما به وزارت بهداشت برویم یا در وزارت علوم بمانیم یک جمع بندی اشتباه است . این شرایطی که در دامپزشکی ایجاد شده مقصرش وزارت جهاد یا وزارت راه یا افراد دیگر نیستند. افرادی که در صنف ما تصمیم ساز هستند از بزرگان خودمان میباشند که این شرایط را ایجاد کرده اند. در گذشته ی نه چندان دور تعداد دانشکده های دامپزشکی خیلی کم بود. با افزایش فارغ التحصیلان تصمیم گرفتند اینها را استاد دانشگاه کنند و روز به روز دانشکده دامپزشکی به راه افتاد و متخصص پرورش داده شد. مطالب دکتر حسینی کاملا درست است. دانشجوی دکترای عمومی تا الان یک کیس دام بزرگ ندیده، و بعد شاهد هستیم که همین واحد رزیدنت دام بزرگ میگیرد. تصمیم گیرنده این موضوع اعضای محترم همین واحد است. من فکر میکنم که الحاق ما به وزارت بهداشت هیچ اتفاقی برای ما رخ نمیدهد.بهترین راهکار این است که به گفته دکتر محبی، خودمان را به درستی پرزنت و ارائه کنیم . نکته دیگر که دوستان فرمودند، عموما پست هایی که در حد رئیس سازمان داده میشود پست های سیاسی ای است و دوستانی که پست میگیرند باید از لابی های خود در جهت بهبود شرایط حرفه دامپزشکی تلاش کنیم.

 

آقای دکتر اسلام پور:

چون عنوان این مبحث اموزش دامپزشکی هست و من به عنوان عضوی از اعضای هیئت علمی که ۱۲ سال است به عنوان هیئت علمی مشغول به کار هستم . تجربه شخصی بنده این هست که برخلاف نظر دکتر حسینی ، من اعتقاد دارم که بحث اموزش ما میتواند کمک کند به ارتقا سطح دامپزشکی با این منظر که بسیاری از دانشجوهای دامپزشکی که وارد این رشته میشوند، بازمنده های افرادی هستند که میخواستند پزشکی قبول بشوند و هیچ دیدی از دامپزشکی ندارند. آن چیزی که میتواند برای انها دید ایجاد کند بحث اموزش و دانشگاه هست. اگر دانشگاه بتواند آن بستر را ایجاد بکند ، فردی که از دانشگاه خارج میشود هم به رشته علاقه دارد و هم فردی باشد که گاو را از نزدیک ندیده باشد. من به عنوان یک هیئت علمی این نکته را میپذیرم .

اگر ما زیر نظر وزارت بهداشت بودیم این مشکلات تا حدود زیادی برطرف میشد. اگر منتقل شویم مطمئنا تلاطم های فراوانی خواهیم داشت با پزشکان اما به مرور مشکلات ما حل خواهد شد.

 

آقای دکتر قهرمانی:

من برداشتم این هست که واقعا پیوستن دامپزشکی به وزارت بهداشت یا ماندن زیر مجموعه وزارت علوم یک بحث ثانویه است. یعنی اینکه ما در دامپزشکی معضلات بیشتری داریم که ابتدا باید این مشکلات را حل بکنیم و تا زمانی که این مشکلات حل نشوند، زیر نظر وزارت بهداشت رفتن هم مشکلی را حل نمیکند. باید بپذیریم که ما در بحث اموزشمان مشکل داریم. تا زمانی که چارت اموزشی ما حل نشود مشکلات ما پابرجاست . ما در سالهای پایانی کشیک درمانگاهی اریم در حالی که عملا این موضوع تعریف نشده است . این موضوع در پزشکی واقعا وجود دارد و دانشجو ها اموزش میبینند و وقتی فارغ التحصیل میشوند خیلی از دامپزشکان جلوتر هستند.

 

آقای دکتر سالاری:

عرض سلام و شب بخیر خدمت همه اساتید گرانقدر.

ببینید در رابطه با اموزش صحبت کردن یک مثنوی هفتاد من هست. چیزی که ما در دامپزشکی نداریم و بعدا زا ان ضربه میخوریم این است که فشاری بر روی دانشجو نداریم. داخل بیمارستان ها هم از انترن کاری نمیخواهیم . نکته دیگر اینکه چارت اموزشی ما واقعا مشکل دارد. چه از لحاظ عناوین واحد ها و چه از لحاظ نحوه ارائه آنها. این اظهار نظر بنده راجع به چارت جدید اموزشی است که در سال ۹۵ بازنگری شده است. مثلا کاراموزی ما تنها شده دو واحد و به بعد از ترم ۱۰ منتقل شده . موردی که ما در کلینیک ها خیلی میبینیم ، با توجه به اینکه کیس به وفور در همه بخش های بیمارستان دام کوچک یافت میشود، اما استاد و اتند بالای سر بخش نیست و رزیدنت علاقه ای به اموزش به انترن ندارد. از لحاظ اموزش ما باید زیر نظر بهداشت برویم تا ان زبان مشترک بیشتر باشد یا علوم پزشکی زیر نظر وزارت علوم برگردد. اما این چیزی که الان هستیم چیز خوبی نیست. از لحاظ اجرایی انقدر گسترده است و به همه جا مربوط میشود که نمیتوانم اظهار نظر کنم .

مورد اخر اینکه ما الان در دانشگاه تهران که معاون اموزشی و مدیرکل اموزشی هر دو دامپزشک هستند، ما در بیشتر موارد حتی لفظ دکترای عمومی مطرح نمیشود.

 

آقای دکتر بیدگلی:

اگر بخواهیم جمع بندی کنیم، بر اساس مطالبی که همه دوستان بیان کردند، یک ناکارامدی جدی در بحث اموزش وجود دارد که این ناکارامدی تاثیر خود را بر همه ی جامعه میگذارد. دوم اینکه شاید یک راه حل برای کاهش این ناکارامدی این است که ببینیم ایا با انتقال به وزارت بهداشت حل میشود یا خیر. یک حلقه واسط بین این دو وجود دارد که باید بصورت عینی و ملموس تعریف بشود . یک بزرگی میگوید تعریف کردن درست سوال، ۵۰ درصد جواب است. بر اساس انچه که به این دو مورد پرداخته شود، استنتاج سومی که از بحث امشب میکنم این هست که، بد نیست که یک کارگروه مشخصی برای این قضیه ذیل تشکل ها ایجاد شود. ما حقیقتا اینکار را اگر بخواهیم انجام دهیم، نه در وزارت علوم میتوانیم انجام دهیم و نه در وزارت بهداشت. در سازمان دامپزشکی هم نمیتوانیم. بنابراین تنهای جای باقیمانده تشکل های خصوصی یا نیمه دولتی مانند نظام و جامعه و خانه هایی که داریم بررسی شود. بنابراین باید کارگروهی تشکیل شود و بر روی این سوال کار کند و به ان پاسخ دهد.

 

آقای دکتر کوهی:

من خیلی خلاصه اگر بگویم، ان اصلاحاتی که در ابتدا باید انجام شود، اصلا دلیل این فکر که وزارت علوم جایگاه نیست، این است که همین اصلاحات در ساختار وزارت علوم قابل انجام نیست. اقای دکتر بیدگلی پیشنهاد خیلی خوبی دادند. من در مجموعه دامپزشکی پیگیر تر از دکتر محبی ندیده ام. ایشان اگر به یک جمع بندی برسد که یک کار خوب است، همه ی ابرو و تلاش خود را برای انجام ان میگذارد. الان هم دکتر محبی رئیس جامعه دامپزشکان ایران است. خواهش میکنم این کارگروه در جامعه دامپزشکان اتفاق بیوفتد و به یک جمع بندی اجرایی برسیم.

 

آقای دکتر فلاحی:

یک مورد نامه دکتر راد که فرمودید، شاید با دکتر رضاخانی صحبت کنید برعکس این موضوع را بگویند. سختی که دکتر حسنی فرمودند را کاملا با ان موافقم. متاسفانه اموزش دامپزشکی بد شده و روز به روز بدتر میشود. در رابطه با اینکه ما زیر مجموعه وزارت بهداشت شویم یا برعکس، مهم این است که دامپزشکی و علوم پزشکی باید در یک جا باشند. موضوع بعدی اینکه ارائه باید از سمت خود ما باشد اما متاسفانه دوستان ما در وزارت علوم توجیه نمیشوند…

مورد دیگری که از نظر من خیلی مهم است بحث فرهنگی است. شاید خیلی عامیانه باشد اما ما در اخبار میبینیم که پزشکان فلان کار را انجام دادند، اما وقتی به بطن کار مراجعه کنیم متوجه میشویم که زحمت آن به دوش دامپزشکان بوده است . بحث دیگر در مشاغل لیست یک کرونا یادداشت کرده بودند فروشگاه ها و مغازه های دامپزشکی و درکی از این نداشتند که اینها فروشگاه نیستند. کلینیک و مطب هستند.

 

آقای دکتر محبی:

جامعه دامپزشکان متعلق به همه است و درب انجا به روی همه باز است. خداروشکر امکانات ساختمانی هم داریم. ما حتی قصد داشتیم به همه ی تشکل هایی که میخواهند شکل بگیرند. یا شکل گرفته اند و محل متمرکزی ندارند . داخل جامعه ما این فضا را میتوانیم در اختیارشان قرار دهیم که حتی منشی و خط تلفن خودشان را داشته باشند. این کارگروهی هم که شما میفرمایید را هم چشم . برای ان تلاش میکنیم.

دوستان درست میگویند. ما نمیتوانیم از سیستم های دولتی انتظار داشته باشیم که خواسته های ما را انجام دهند. رئیس سازمان دامپزشکی باید خواسته های وزارت جهاد را جلو ببرد. رئیس نظام که کارمند جهاد است باید خواسته های انها را در نظر بگیرد. رییس دانشگاه و دانشکده ای که زیر نظر وزارت علوم است نمیتواند منافع انها را در نظر نگیرد.

 

آقای دکتر سعیدی فر:

ببینید اقای دکتر منصور به ما گفتند اری یا نه نباشد عنوان این روم. ببینید ما همگی اجماع داریم که باید یکسری تغییرات در اموزش دامپزشکی ایجاد بکنیم. این تغییرات در چارت وزارت علوم امکان پذیر نیست . ما در چارت وزارت علوم نمیتوانیم تغییری در اموزش دامپزشکی ایجاد کنیم و اگر این الحاق صورت بگیرد ما میتوانیم امیدوار باشیم به اینکه این تغییرات صورت پذیرد. شما وقتی که به وزارت بهداشت ملحق میشوید. این وزارتخانه یک تجربه چندین ساله در زمینه اپدیت کردن اموزش خودش دارد که میتواند این تجربه خودش را در اختیار ما قرار دهد. شما میفرمایید که وزارت بهداشت درمان و اموزش پزشکی مشکلات بسیاری دارد. بنابراین نمیشد این انتظار را داشته باشیم که همه ی مشکلات ما با الحاق حل میشود. ما قاعدتا باید تلاش خود را بکنیم و چشم انتظار بیرون نباشیم . قاعدتا بعد از الحاق یک داروساز یا دندانپزشک نمیتواند چارت درسی برای ما ایجاد کند . اما هنگامی که تغییر بخواهد شکل بگیرد یکسری از نخبگان برای طراحی این چارت به ما کمک خواهند کرد. ما در گروه کلینیکال پاتولوژی کشور یک نخبه به نام دکتر عامری داریم که در ۳۰ سال قبل برد کلینیکال پاتولوژی امتحان دارند و در سال ۲۰۰۳ در امریکا ایمونولوژی خوانده اند. ایشان وقتی درمورد قوانینی که حتی درباره جذب رزیدنت در سطح امریکا صحبت میکنند. میگویند برای اینکه حتی چه تعداد دانشجو پذیرفته شود ما قوانین داریم در امریکا.

این تغییر دیر یا زود باید صورت بگیرد. ممنونم از اینکه به صحبت های بنده گوش فرا دادید.

 

آقای دکتر بیدگلی:

بسیار تشکر میکنم از این اقدام خوبی که شما انجام میدهید. این که مستندسازی هم میکنید بسیار ارزمند و ذی قیمت هست. شما هم مستندسازی میکنید و هم شفاف این کار را انجام میدهید. وقتی این مطالب با نام ما و با صدای خود ما در دسترس باشد خیلی شفاف است و برای ایندگان قابل استفاده است. در رابطه با واکسن من در دو هفته گذشته پیگیر هستم. کماکان وزارت بهداشت مقاومت غیرفنی و غیرلازمی را انجام میدهد. به نظر می اید که میخواهند این فضای انتخاباتی هم رد بشود . ولی کماکان جوابی نداده اند و پیشرفتی برای واردات واکسن رخ نداده است .

خبر خوب این هست که با پیگیری هایی که کردیم تعدادی از شرکت ها پذیرفته اند که با قیمت تمام شده و بدون سود واکسن مورد نیاز صنعت ما را وارد کنند و شرکت هایی امادگی مالی و اجرایی خود را اعلام کرده اند.

سپاسگذارم از همه عزیزان

 

برای پیوستن به کلاب دامیران از لینک زیر استفاده نمایید

و یا دامیران را به فارسی یا انگلیسی در شبکه اجتماعی کلاب هاوس جستجو کنید..

joinclubhouse.com/club/daamiran


منبع: دامیران
نویسنده: تحریریه دامیران
لینک کوتاه مقاله: daamiran.com/?p=9022
برای ورود به بانک مقالات دامیران کلیک کنید
آموزش دامپزشکی؛ وزارت علوم یا وزارت بهداشت؟ بخش دوم + فایل صوتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دامیران