عوامل موثر بر پایداری ویتامین ها
عوامل موثر بر پایداری ویتامین ها

عوامل موثر بر پایداری ویتامین ها

بیشتر ویتامین ها در دوز پایین و به عنوان افزودنی استفاده می شوند، ویتامین ها باعث افزایش عملکرد رشد می شوند بیشترین ویتامین هایی که به شکل گسترده به منظور همین هدف استفاده میشوند ویتامین های A , B , C ,D و E هستند.

اگر شرایط، زیر حالت مطلوب باشد حتی دوزهای بالاتر از توصیه نیز اثرات مثبتی بر سلامتی دارند.

تولید کنندگان خوراک، در جلوگیری از اتلاف ویتامین نقش دارند و باید تلاش کنند تا زیست فراهمی ۲ ویتامین ها حفظ شوند.

آماده سازی مخلوط مواد معدنی و ویتامین ها و فراوری های پس از آن بسیار آسیب زننده بوده و منجر به کاهش ویتامین می شود.

هر ویتامینی تحت تأثیر عوامل مختلف قرار می گیرد بنابراین غیرممکن است مجموعه شرایطی در ترکیب خوراکی ایجاد شود که برای همه محصولات قابل قبول باشد.

فاکتورهایی که بر پایداری ویتامین ها تأثیر می گذارند شامل و دما: افزایش دما بر بسیاری از ویتامین ها تأثیر می گذارد.

دمای مناسب برای بیشتر ویتامین ها بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتی گراد است.

آب و رطوبت

وجود آن موجب افزایش اکسیداسیون می شود.

در برخی موارد بخار آب مضرتر است، در دیگر موارد قطرات آب می تواند مخرب باشد.

این اثرات با افزایش دما تشدید می شود.

اسیدیته آلکالیته PH

یک مخلوط می تواند اثرات قابل توجهی بر پایداری ویتامین داشته باشد.

کاهش یا افزایش pH بر پایداری اثرگذار است (کمتر از ۳ یا بیشتر از ۱۱) و بسیاری از ویتامین ها در pH ۵ – ۳ و یک یا دو ویتامین در pH بین ۵-۸ ناپایدارند؛ و در نتیجه این فرض که رنج پایداری ویتامین ها بین pH 5-8 است رد میشود.

اکسیژن

اغلب ویتامین ها به دلیل اکسیداسیون تخریب می شوند، آنها می توانند دستخوش اکسیژن هوا و عوامل اکسید کننده شوند.

بیشتر بدانید: انواع ویتامین ها و مواد معدنی دام و طیور و آبزیان

نور

نور UV و دیگر تشعشعات (مثلا امواج گاما برای استرلیزاسیون) ویتامین ها را تخریب می کنند.

عناصر کمیاب

بسیاری از یون های عناصر معدنی کمیاب، کاتالیزور فرایندهای متنوعی هستند که موجب تخریب ویتامین ها می شود.

به طور مثال، مس و آهن در واکنش اکسیداسیون به عنوان کاتالیزور عمل می کنند، در حالی که اکسید و هیدروکسید فلزات آلکالین تولید می کنند.

اثرات فیزیکی

ضربات فیزیکی چکش آسیاب ممکن است پوشش محافظ ویتامین را تخریب کند.

در طی اکستروژن سازی، فشار مورد استفاده برای هل دادن خوراک از میان اکسترودر دمای بسیار بالایی را ایجاد می کند که قادر به از بین بردن ویتامین های حساس به حرارت است.

طول زمان ذخیره سازی: بیشتر اثرات تخریبی وابسته به زمان هستند و هرچه پرمیکس یا خوراک بیشتر نگهداری شود، اتلاف ویتامین بیشتر خواهد شد.

جدول ۱ نشان میدهد چطور ویتامین های خاص تحت تأثیر عوامل تخریب کننده قرار می گیرند.

عواملی که بر پایداری ویتامین های خالص تاثیر می گذارد.

پایدارترین ویتامین نیاسین است (نیکوتینیک اسید یا نیکوتین آمید) که به سختی تحت تأثیر هر کدام از این عوامل قرار می گیرد.

از طرف دیگر فولیک اسید، ویتامین K ، آنالوگهای k3 و ویتامین C (مانند اسکوربیک اسید متبلور) به راحتی تحت تأثیر فاکتورهای زیادی قرار می گیرند که می تواند با گذشت زمان بخش اعظمی از آنها را در پرمیکس یا خوراک نابود کند.

Schwarz (۱۹۹۸) به نتایج مشابهی همچون (Albers ۱۹۹۶) در مقایسه خوراک ماهی و اکستروژن دست یافت.

بیشتر بدانید: تأثیر استفاده از ویتامین ها در شرایط استرس گرمایی در طیور

اثرات تخریبی فاکتورهای مختلف بر ویتامین های خالص قبل از اینکه هر گونه پوشش محافظتی داشته باشد، بیشتر است.

پوشش دهی و دیگر روش های محافظت، نمی توانند کاملا موجب جلوگیری از اتلاف مواد فعال شوند چرا که زیست فراهمی باید محافظت شود، به جای اینکه فرمول پرمیکس را بر اساس مقدار مناسب هر ویتامین بر اساس جداول احتیاجات تعیین کنید، بهتر است که بر اساس مقدار خوراکی حیوان می خورد تعیین شود و با در نظر گرفتن اتلاف مواد در هر مرحله از فراوری بهتر است اندکی بیشتر از حد موردنیاز در فرمولاسیون استفاده شود.


میترا مزینانی / دانشجوی دکترای تخصصی تغذیه نشخوار کنندگان
فصلنامه علمی – تخصصی رویان / سال چهارم / شماره پانزدهم / بهار۹۷
منبع: دامیران
نویسنده: میترا مزینانی
لینک کوتاه مقاله: daamiran.com/?p=7443
برای ورود به بانک مقالات دامیران کلیک کنید
عوامل موثر بر پایداری ویتامین ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دامیران