اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی
اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی

اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی و اﺛﺮ آن ﺑﺮ ﺑﺎزدﻫﯽ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﯿﺘﺮوژن

پیشرفت ها در زمینه متعادل کردن جیره گاوهای شیری برای آمینواسیدها همچنان ادامه دارد. فروش تجاری مکمل های متیونین محافظت شده شکمبه ای رو به افزایش بوده و مکمل های لایزین محافظت شده شکمبه ای و محصولات پلاسمایی غنی از آمینواسید لایزین در دو سال اخیر طراحی شده اند تا نیاز به لایزین و متیونین، بدون مازاد دیگر آمینواسیدها به سادگی تأمین شود.

متخصصان تغذیه گاو شیری همچنین در متوازن ساختن و پایین آوردن تغذیه مازاد پروتئین راحت تر خواهند بود.

شواهد موجود نشان می دهد که اعمال روش هایی RUP و RDP دقیق تر جیره ها برای بهبود تخمیر شکمبه ای و تأمین احتیاجات آمینواسیدی گاو در متعادل نمودن آمینواسیدهای جیره اهمیت دارد.

پیشرفت ها در تحقیقات تغذیه ای، آنالیز خوراک، پروتئین با کیفیت، مکمل های آمینواسیدی و مدل های فرمولاسیون جیره ای به صورت مرحله ای انجام شده اند، اما این اشتیاق را در متخصصان تغذیه گاوهای شیری ایجاد کرده است که مایلند نیازها را بهتر تأمین نموده، رضایت تولید کنندگان و سود آوری و سلامت را برای گاوها فراهم کنند، کلیه این عوامل می توانند باعث موفقیت شوند.

هدف از این مقاله اولا مروری بر شناخت آمینواسیدهای محدود کننده و غلظت های بهینه آنها در پروتئین قابل متابولیسم، اعمال راهکارهای تغذیه ای برای تطبیق بهتر آمینواسیدهای فراهم شده با احتیاجات آمینواسیدی بواسطه مدل های تغذیه و دانش اندکی که در این زمینه وجود دارد می باشد، با این رویکرد که متعادل ساختن جیره ها برای لایزین و متیونین بر بازده استفاده از نیتروژن مؤثر است.

قدم اول برای اطمینان از متوازن شدن لایزین و متیونین در جیره ها این است که دانش و مدل های موجود را گسترش داده و به اندازه کافی آنها را درک کنیم.

اگر به بهینه سازی سلامت گله و سودآوری توجه شود، مزیت ها برای تولید کننده افزایش خواهد یافت.

بیشتر بدانید: انواع فرآورده های دامپزشکی و شیمیایی

احتیاجات مواد مغذی آمینواسیدها

چندین دهه است که محققان نشان داده اند که حیوانات به آمینواسیدها برای ساخت پروتئین های بافتی، پروتئین های تنظیم کننده، پروتئین های محافظت کننده و ترشحی نیاز دارند و اینکه روزانه بایستی صدها مورد از این پروتئین ها ساخته شوند.

همچنین مستند شده است که ترکیب آمینواسیدی هر پروتئین متفاوت بوده، و ساخت پروتئین به لحاظ ژنتیکی روندی از پیش تعیین شده است و ترکیب آمینواسیدی یک پروتئین هر زمانی که ساخته شود یکسان است.

علاوه بر نقش آمینواسیدها در ساخت پروتئین، می توانند هر جنبه ای از متابولیسم را در سلول های زنده تحت تأثیر قرار دهند، آمینواسیدها همچنین تنظیم کننده های مهم فرآیندهای فیزیولوژیکی و آسیب شناختی از جمله پاسخ های ایمنی محسوب می شوند که می تواند برای ساخت همه ترکیبات حاوی نیتروژن در بدن از جمله: هورمون ها، نوروترانسیمترهای عصبی، نوکلئوتیدها DNA و RNA هیستامین، پلی آمین هایی نظیر اسپرمین و اسپرمیدین و غیره مورد استفاده قرار گیرند.

این مشاهدات به نقش مؤثر آمینواسیدها در متابولیسم کلی بدن و اهمیت بهینه سازی تغذیه آمینواسیدها بر سلامت، باروری و عملکرد تولیدی حیوان اشاره دارد.

نهایتأ، از زمانی که اهمیت تغذیه ای آمینواسیدها شناخته شده است مشخص شده که برخی از آمینواسیدها نمی تواند توسط حیوان ساخته شوند، یا اینکه سرعت ساختشان برای ساخت پروتئین ها کافی نیست.

این آمینواسیدها، آمینواسیدهای ضروری نامیده میشوند.

بقیه آمینواسیدها که برای ساخت پروتئین مورد نیاز می باشند می توانند توسط حیوان ساخته شوند که آمینواسیدهای غیر ضروری نامیده می شوند.

اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی
آمینواسیدها تنظیم کننده های مهم فرآیندهای فیزیولوژیکی و آسیب شناختی هستند

اهمیت توازن آمینواسیدها در جیره گاوهای شیری

یافته های اولیه در ارتباط با تغذیه آمینواسیدها و پژوهشهای متعاقب نشان می دهد که:

 ۱) آمینواسیدهای واحدهای سازنده پروتئین ها هستند

 ۲) پروفایل ایده آل آمینواسیدهای ضروری جذب شده برای نگهداری، رشد، آبستنی و تولید شیر متفاوت می باشند و نتیجه این است که پروفایل ایده آل برای یک حیوان در مراحل مختلف چرخه زندگی یا در مراحل مختلف فیزیولوژیک ممکن است متفاوت باشد (مثلا تولید شیر بالا در برابر تولید شیر پایین )، و فراهم نمودن پروفایل متوازنی از آمینواسیدهای ضروری قابل جذب، امکان تأمین احتیاجات آمینواسیدی با پروتئین غذایی کمتر را امکان پذیر می سازد.

نکته آخر اغلب در صنعت طیور و خوک صدق می کند. با استفاده انتخابی از مکمل های پروتئینی و منابع خوراکی که حاوی مقادیر بیش تری آمینواسیدهای محدود کننده نظیر لایزین و متیونین هستند احتیاجات آمینواسیدی در غلظت های پایین تری از پروتئین جیره تأمین خواهد شد.

جیره های متوازن شده براساس آمینواسیدها می توانند سبب صرفه جویی پروتئین غذایی جیره در گاوهای شیری شوند، اما بایستی توجه داشت که چنین کاهشی مربوط به بخش RUP خوراک است نه RDP .

جیره های متعادل شده بر اساس آمینواسیدها فرصتی را فراهم می کند تا مقادیر بیشتر یا مشابهی از اکثر آمینواسیدهای محدود کننده با کاهش یا غلظت مشابهی از RUP تأمین شود.

به هر حال، به دلیل اینکه حدود ۵۰ درصد از احتیاجات آمینواسیدی گاوهای شیری از پروتئین میکروبی تأمین می شود، فرصت کمتری وجود دارد که به همان میزان RUP در گاو کم شود تا کل پروتئین غذایی در خوک و طیور.

بیشتر بدانید: انواع کنسانتره و خوراک دام و طیور

آمینواسیدهای محدود کننده

الایزین و متیونین غالبأ به عنوان دو آمینواسید محدود کننده برای گاوهای شیری در امریکای شمالی شناخته شده اند (۲۰۰۱ ,NRC).

پژوهشهای مختلف، چنین مشاهده ای را تأیید می کند (۲۰۱۱ ,Chen et al).

اینکه لایزین و متیونین دو آمینواسید محدود کننده برای گاوهای شیری محسوب می شوند نباید تعجب آور باشد زیرا غلظت آنها در پروتئین های خوراکی نسبت به آمینواسیدهای موجود در باکتری های شکمبه یا شیر و پروتئین های بافتی کم تر است (جدول ۱)

لایزین و متیونین دو آمینواسید محدود کننده
لایزین و متیونین دو آمینواسید محدود کننده

بسیاری از متخصصین تغذیه این نکته در ذهن شان تداعی شده که احتمالا هیستیدین نیز به عنوان آمینواسید محدود کننده بالقوه مدنظر است.

بهر حال، مطابق پژوهش ها هیستیدین زمانی به عنوان اولین آمینواسیدها محدود کننده محسوب می شود که جیره های حاوی سیلاژ گراس و جو و یولاف با یا بدون پودر پر به عنوان تنها منبع RUP تغذیه شوند.

هیچ یک از این جیره ها حاوی ذرت یا محصولات فرعی آن نبود.

بر اساس غلظت های برآورد شده شورای ملی تحقیقات (۲۰۰۱ ,NRC) لایزین، متیونین و هیستیدین موجود در پروتئین قابل متابولیسم برای جیره های تغذیه شده در این آزمایشات با ارزیابی های مشابه جیره ای همراه بوده است که گاوها به افزایش سطح لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم پاسخ داده یا پاسخی حاصل نشده است، که سبب شده است که محققان بر این باور باشند که ممکن است هیستیدین سومین آمینواسید محدود کننده در بعضی جیره ها باشد.

به خصوص اینکه پودر خون تغذیه نشود و مقادیر قابل توجهی ذرت در جیره با محصولات گندم و جو جایگزین شود.

توازن ایده آل آمینواسیدهای جذب شده تلاش ها برای برآوردهای اولیه غلظت های ایده آل آمینواسیدهای ضروری در پروتئین قابل متابولیسم محدود است.

رولکوئین (۱۹۹۳) از روش پاسخ غیر مستقیم مواد مغذی برای تعیین غلظت های لایزین و متیونین که برای حداکثر کردن تولید پروتئین شیر مورد نیاز هستند استفاده کرد.

اکثر یافته ها به مجموعه آزمایش هایی محدود شده اند که گاوهای شیری با جیره های دارای کمبود متیونین یا الایزین تغذیه شده اند و یا یک دوز یا دوزهای بیشتری از متیونین یا لایزین به داخل هزارلا یا شیردان تزریق می شود، یا دوزهای بیشتری از مکمل لایزین یا متیونین به شکل محافظت شده شکمبه را ترک می کنند.

بیشتر بدانید: کاملترین آرشیو داروهای دامپزشکی

این روش شامل ۵ مرحله است:

  • ۱) برآورد غلظت های لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم برای گروه های تیمار و کنترل در آزمایشاتی که لایزین و متیونین یا هر دو که در پس از شکمبه فراهم شد و پاسخ تولید تعیین شد.
  •  ۲) تعیین غلظت ثابتی از لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم که بتوان آن را حد وسط بالاترین و پایین ترین مقادیر لایزین و متیونین در غالب آزمایشات مدنظر قرار داد.
  • ۳) محاسبه مقدار تولید مرجع توسط معادله رگرسیون خطی برای هر پارامتر تولیدی (مثل پروتئین شیر ) برای لایزین بسته به سطوح ثابتی از لایزین و در خصوص متیونین بسته به سطوح ثابتی از متیونین در پروتئین قابل متابولیسم.
  • ۴) محاسبه پاسخ های تولیدی مربوط به مقادیر تولید مرجع، و
  • ۵) رگرسیون پاسخ های تولید روی غلظت های برآورد شده لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم. سیستم PDI فرانسه برای برآورد تأمین آمینواسیدها، از جیره های پایه استفاده می کند. بر اساس تعداد محدودی از آزمایشات تزریقی، رولکوئین و همکاران (۲۰۰۱) احتیاجات را برای آمینواسیدهای ضروری دیگر نیز پیشنهاد دادند. نتایج این مطالعات در جدول ۲ آمده است.
  مروری اجمالی بر ابزارهای کاربردی جدید و فناور محور در دامپروری
رگرسیون پاسخ های تولید روی غلظت های برآورد شده لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم.
رگرسیون پاسخ های تولید روی غلظت های برآورد شده لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم.

مطابق انجمن تحقیقات ملی آمریکا، دوئیل و همکاران (۲۰۰۴) یک دیتابیس مشابهی از آزمایش های منتشر شده را ثبت کردند، اما آنها آزمایشات را به تزریقات کازئین یا آمینواسیدها داخل شیردان، دوازدهه یا خون محدود کردند.

محققین از NRC برای برآورد تأمین آمینواسیدها از جیره پایه استفاده نمودند.

کل محصول پروتئین شیر به شکل تابعی از تأمین تک تک آمینواسیدها با استفاده از مدل خطی ناپیوسته و مدل لجستیک برای دستیابی به برآوردهای مربوط به بازده تبدیل آمینواسیدها به پروتئین شیر استفاده شدند.

محققین گزارش کردند که به جز تأمین لایزین و متیونین، مدل خطی ناپیوسته خطای انحراف میانگین پایین تری و با همبستگی مناسب تری را ارائه می دهد، اما هر دو مدل ضریب اطمینان یکسانی داشتند.

برآوردهای پروفایل مناسب آمینواسیدی در پروتئین قابل متابولیسم بین مدل ها مشابه بود.

اخیرا اسکواب و همکاران (۲۰۰۹) مجدد پاسخ  به دوز لایزین و متیونین را با استفاده از نسخه نهایی مدل NRC  مورد ارزیابی قرار دادند.

مطالعات مشابه و همه مراحل بیان شده در NRC تکرار شدند.

در روشی مشابه، وایت هاووس و همکاران (۲۰۰۹) مراحل مشابهی را با استفاده از مطالعات مشابه به شکل استفاده شده برای NRC برای ایجاد پلات های پاسخ وابسته به دوز لایزین و متیونین در نرم افزارهای فرمولاسیون جیره گاوها نظیر CPM – Dairy و AMTS تکرار نمودند.

این روند برای هر دو مدل بر اساس سیستم CNCP به دلیل گستردگی استفاده شان در صنعت گاو شیری استفاده گردید و جای نگرانی نیست که استفاده کنندگان این مدل ها ممکن است به طور غیر صحیح از توصیه های ارائه ش ده در مدل NRC استفاده نمایند.

به دلیل تفاوت ها در بیولوژی این مدل ها، این طور تصور می شود که غلظت های مورد نیاز لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم برای حداکثر غلظت ها و محصول پروتئین شیر ممکن است برای مدل های مختلف متفاوت باشد.

بیشتر بدانید: انواع ماشین آلات، تجهیزات و لوازم صنایع دام و طیور

اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی
محققین از NRC برای برآورد تأمین آمینواسیدها از جیره پایه استفاده نمودند.

برآوردها برای غلظت های مورد نیاز لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم برای  NRCبه منظور مقدار حداکثری پروتئین شیر به ترتیب ۶.۸ و ۲.۲۹ درصد به ترتیب می باشند که پایین تر از مقدار اصلی ۷.۲۴ و ۲.۳۸ درصد گزارش شده در NRC می باشد.

برآوردها برای غلظت های مورد نیاز لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم برای تولید حداکثری پروتئین شیر به ترتیب ۷.۱ و ۲.۵۲ درصد می باشد.

این مقادیر همچنین از مقادیر ۷.۰۸ و ۲.۳۸ درصد در  NRCمتفاوت می باشد.

از مقایسه مقادیر برآورد شده پروتئین قابل متابولیسم میکروبی و پروتئین قابل متابولیسم خوراک چنین نتیجه گیری می شود که استفاده از مدل های قبلی سبب ایجاد اختلافات در برآورد با مدل های جدید می شود.

همان طور که انتظار می رفت، تفاوت های موجود بین نتایج با CPM – Dairy NRC و AMTS بدست آمدند (جدول ۳). این مورد انتظار بود، زیرا مدل ها در روش برآورد تأمین آمینواسیدها متفاوت بودند.

این تفاوت در روش به تفاوت در برآورد RDP، MP RUP و MP – AA فراهم شده منجر می شود. مدل تخمین آمینواسیدها در NRCماهیتا نیمه فاکتوریل است، که برخی از پارامترها توسط  رگرسیون تعیین می شوند.

در عوض، CPM – Dairy و AMTS از روش های فاکتوریل برای برآورد جریان آمینواسیدی به روده کوچک استفاده می نمایند.

اساسا، CPM – Dairy (نسخه ۳٫۰٫۱۰) از نسخه ۵، CNCPS و AMTS از نسخه ۶، CNCPS استفاده می نماید.

آخرین نسخه CNCPS بخش های کربوهیدراته را گسترش داده، تجزیه پذیری بخش های b1 و b2 کربوهیدرات ها و بخش های محلول (نظیر قند و نیتروژن غیر پروتئینی) جریان یافته با فاز مایع به جای فاز جامد را اصلاح کرده و معادلات نرخ عبور را به روز کرده اند.

نتایج این و دیگر تغییرات اعمال ش ده دیگر به کاهش تجزیه پذیری ش کمبه ای کربوهیدرات ها، جریان پروتئین میکروبی کمتر و RUP بالاتر و جریان برآورد شده پایین تر لایزین و متیونین به روده کوچک در مقایسه با CPM – Dairy منجر شده است.

جریان پروتئین میکروبی کمتر و RUP بالاتر و جریان برآورد شده پایین تر لایزین و متیونین به روده کوچک در مقایسه با CPM - Dairy منجر شده است.
جریان پروتئین میکروبی کمتر و RUP بالاتر و جریان برآورد شده پایین تر لایزین و متیونین به روده کوچک در مقایسه با CPM – Dairy منجر شده است.

دلایل تأمین غلظت های بهینه لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم برای گاوهای شیری

  •  کاهش تجربه ریس ک کمبود لایزین یا متیونین و یا هر دو، و پیامدهای حاصل از کاهش ساخت پروتئین روی سلامت و باروری، رشد و توازن نیتروژن، تولید شیر و اجزای آن، و افزایش شانس درک پتانسیل ژنتیکی برای تولید و غلظت های اجزاء شیر. مقاله فعلی به اثرات متابولیکی کمبود آمینواسیدهای ویژه در گاوها، علاوه بر اثرات روی عملکرد ش یردهی محدود می شود، اما منطقی به نظر می رسد که اثرات گزارش ش ده کمبود لایزین و متیونین در خوک ها و طیور برای گاوهای شیری نیز صدق می کند.
  •  تغذیه RUP پایین تر در گله به دلیل غلظت های پایین تر متیونین یا متیونین و لایزین در RUP و MP
  •  افزایش بازده تبدیل RUP و MP به پروتئین شیر و به حداقل رساندن اتلاف نیتروژن غذایی
  •  افزایش درآمد بر هزینه خوراک (IOFC) و افزایش سودآوری گله

متوازن کردن جیره ها براساس لایزین و متیونین

در ادامه پنج استراتژی تغذیه ای مؤثر در متوازن کردن جیره از لحاظ الایزین و متیونین نشان داده شده است که به تولید کننده اجازه می دهد مزیت های مورد انتظار خود را از متوازن کردن آمینواسیدها تحقق ببخشند.

١. خوراک مخلوطی از علوفه های با کیفیت، غلات فرآوری شده و محصولات فرعی می باشد که ترکیبی از کربوهیدرات های قابل تخمیر و الیاف مؤثر فیزیکی را تأمین خواهد کرد که مصرف خوراک، تولید شیر و تولید پروتئین میکروبی را به حداکثر می رساند.

پروتئین میکروبی دارای ترکیبی عالی از آمینواسیدها برای گاوهای شیری می باشد.

میانگین غلظت گزارش شده از لایزین و متیونین در پروتئین حقیقی باکتریایی به ترتیب ۷.۹ درصد و ۲.۶ درصد می باشد (جدول ۱) که مازاد بر غلظت هایی گزارش شده توسط روکلین و همکاران، NRCو دوئپل و همکاران (۲۰۰۹) می باشد (حدود ۷.۲-۷.۳درصد برای لایزین و ۲.۵-۲.۴ درصد برای متیونین).

غلظت لایزین و متیونین در پودر ماهی، غلظت لایزین در پودر خون، غلظت متیونین در یولاف، غلظت لایزین و متیونین در باکتری شکمبه، به مراتب بیشترین غلظت را نسبت به سایر خوراک ها دارا هستند.

 

۲. تغذیه کافی (نه بیش از حد) RDP به منظور تأمین احتیاجات باکتری شکمبه برای آمینواسیدها و آمونیاک.

تحقق مزایای خوراک متعادل شده از لحاظ کربوهیدرات های قابل تخمیر برای به حداکثر رساندن تولید پروتئین میکروبی، نیازمند متوازن نمودن RDPجیره است.

  بررسی ساختمان سیلو جهت سیلاژ ذرت علوفه ای

پروتئین قابل تجزیه در شکمبه دومین نیاز عمده میکروارگانیسم های شکمبه می باشد.

نیاز میکروارگانیسم ها از طریق پپتیدها، آمینواسیدها و آمونیاک برای سنتز پروتئین میکروبی تأمین می شود.

مقدار RDP مورد نیاز در جیره با مقادیر کربوهیدرات های قابل تخمیر س نجیده میشود.

مدل های ارزیابی جیره در برآورد RDP خوراک ها و نیاز های حیوان متفاوت عمل م ی کنند.

مدل NRC معمولا نیاز RDP را ۱۰ تا ۱۱ درصد ماده خشک جیره پیش بینی می کنند.

صرف نظر از مدل مورد استفاده، باید توجه داشت که از احتیاجات پیش بینی شده تنها به عنوان یک راهنما استفاده کنیم، به عبارت دیگر مطابق با پژوهش های در دسترس و پاسخ حیوان عمل کنیم.

تصمیم گیری نهایی بایستی بر اساس نظارت بر خوراک مصرفی، قوام مدفوع، نسبت های ماده خشک و آیا نیتروژن شیر به خوراک، غلظت چربی شیر و نیتروژن اوره ای شیر صورت گیرد.

معمولا مقدار MUN مورد نظر ۱۰ میلی گرم بر دسی لیتر می باشد اما با تغذیه دقیق مقادیر کمتر از این در جی با تولید بالا غیر معمول نیست.

همچنین تغذیه بیش از حد RDP، باعث می شود غلظت آمونیاک شکمبه و به دنبال آن MUN افزایش یابد.

که این نه تنها منجر به اتلاف RDP می شود بلکه شواهد نشان می دهد که می تواند جریان پروتئین میکروبی به روده کوچک را کاهش دهد.

بیشتر بدانید: لوازم و تجهیزات دامداری

٣. مکمل های پروتئین با لایزین بالا یا ترکیبی از مکمل پروتئینی با لایزین بالا و یک مکمل لایزین محافظت شده به منظور دستیابی به غلظت هایی از الایزین در MP برای رسیدن به غلظت های نزدیک بهینه احتیاجات (جدول ۲).

تغذیه خوراک هایی با پروتئین بالا و لایزین کم نظیر گلوتن ذرت برای متعادل نمودن لایزین مناسب نیستند.

در روش های مشابه تغذیه مقادیر بیشتر غلات تقطیری ((DDGS برای متعادل نمودن لایزین مناسب بوده و نیازمند تغذیه بیشتر RUP است که برای حمایت از تولید بیشتر پروتئین شیر مورد نیاز است.

 

۴. تغذیه ی مکمل متیونین محافظت شده در مقادیر مورد نیاز برای رسیدن به نسبت مناسب لایزین و متیونین در MP اغلب تغذیه یک مکمل متیونین محافظت شده در ارتباط با یک یا چند مکمل پروتئین با لایزین زیاد، برای دستیابی به نسبت لایزین به متیونین مناسب در MP، لازم است (جدول ۳).

برای رسیدن به نسبت مطلوب پیش بینی شده لایزین به متیونین در MP، و اطمینان کامل از استفاده الایزین در دسترس برای سنتز پروتئین مهم است که برآوردی واقع بینانه از متیونین MP فراهم شده توسط محصول متیونین تغذیه شده داشته باشیم.

برآورد بیش از حد اثر یک مکمل متیونین محافظت شده معمولا منجر به حصول نتایج غیر قابل باور (مأیوس کننده) می گردد و بیشتر اوقات اینگونه نیست و متخصصان و تولید کنندگان شیر بر این باورند که توازن الایزین و متیونین ارزش ناچیزی دارد.

۵. RUP بیش از حد را تغذیه نکنید .

اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی
افزایش درصد پروتئین شیر محسوس ترین پاسخ ها به تغذیه آمینواسیدی بهتر است.

چندین عیب برای RUP بیش از حد وجود دارد:

  • کاهش غلظت لایزین و متیونین در MP(زیرا اغلب مکمل های RUP، حاوی غلظت های کمی از لایزین و متیونین هستند)
  • کاهش شیر تولیدی (زیرا مازادRUP معمولا جایگزین کربوهیدرات های تخمیر پذیر در جیره می شوند که این کربوهیدرات ها سوبسترای اصلی برای سنتز ترکیبات شیر می باشند).
  • جیره گرانتر (اغلب منابع RUP گرانتر از منابع کربوهیدرای غیر الیافی هستند)
  • افزایش نیتروژن ادرار و مدفوع (به این خاطر که تبدیل پروتئین خوراک به پروتئین شیر کاهش می یابد.)

 

تشخیص غلظت بهینه RUP در ماده خشک جیره چالش برانگیز است.

مدل های تغذیه ای که استفاده می شود می تواند به عنوان یک راهنما مورد استفاده قرار داد اما این مدل های تغذیه ای نباید برای ارائه پاسخ نهایی مورد استفاده قرار گیرد دلیل آن این است که عوامل زیادی بر RUP مورد نیاز تأثیر می گذارند (مانند پروتئین میکروبی فراهم شده در روده، RUP قابل هضم ، RUP – Lys  قابل هضم و غلظت متیونین و لایزین در MP) . هر کدام از این عوامل می توانند تأثیر معنی داری بر اینکه چه مقدار RUP مورد نیاز است، داشته باشند.

بنابر این جیره ی رایجی که استفاده میشود به احتمال زیاد احتیاجات RUP را بیشتر یا کمتر از احتیاجات تأمین می کند.

در حقیقت باید تأکید گردد که مدل های تغذیه ای کنونی برای نیازهای MP و RUP تصحیح شده اند.

این یک ناکارایی جدی است و تا زمانی که مدل ها به منظور برآورد تولید شیر و پروتئین شیر از MP – lys و MP – Met فراهم شده، استفاده می شوند فقط میدانیم که نیاز به MP و بنابراین نیاز به RUPبرای تولید شیر و پروتئین ش یر با غلظت های بالای لایزین ومتیونین امکان پذیر است.

به عنوان گام دوم برای تشخیص غلظتهای مطلوب RUP در ماده خشک جیره پیشنهاد می شود که تا آنجا که مدیریت تغذیه اجازه می دهد، اجازه دهید که گاوها به ش ما بگویند که چقدر نیاز دارند!!؟

تعجب نکنید به عنوان یک نتیجه از توازن Lys و Met در MP چگونه RUP کم در جیره مورد نیاز است.

علاوه بر این تجربیات مزرعه ای نشان می دهد که گاوها در برابر تغییرات در محتوای RUP جیره هنگامی که RUP توازن آمینواسیدی مناسبی دارد در برابر مواقعی که توازن آمینواسیدی مناسبی ندارد، بیشتر واکنش نشان می دهند.

این منطقی است زیرا توانایی تغذیه ای RUP در زمانی که توازن آمینواسیدها مناسب باشند بیشتر از زمانی است که پروفایل آمینواسیدی مناسب نباشد.

بیشتر بدانید: اسیدی فایرها (اسیدهای آلی)

مزایای توازن لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم

توازن لایزین و متیونین در MP با استفاده از مراحل مشخص شده به چندین مزیت مهم هم در تحقیقات و هم در گزارشات فارمی منجر شده است این مزیت ها شامل :

  •  افزایش میزان شیر تولیدی
  •  افزایش غلظت و میزان پروتئین و چربی شیر ۳.کاهش نیاز به مکمل RUP
  • تغییرات قابل پیش بینی تر در تولید شیر و پروتئین شیر با تغییر در تأمین RUP
  • کاهش نیتروژن دفعی به ازای هر واحد شیر تولیدی یا پروتئین شیر
  • بهبود سلامت دام و تولید مثل
  • افزایش سود آوری گله.

 

اینها نتایجی از توازن آمینواسید متیونین بوده در حالیکه ممکن است سایر آمینواسیدها محدود شوند.

برجسته ترین مزیت های بهبود تغذیه لایزین و متیونین، تأثیر بر عملکرد شیر دهی و نیاز به مکمل RUP است.

افزایش غلظت اجزای شیر محسوس ترین و به طور کلی سریع ترین حالتی است که می تواند اتفاق بیافتد. دیگر گزارش ها نشان میدهد که در جیره حاوی RUP کمتر، غلظت پروتئین شیر ۰.۲ تا ۰.۲۵ درصد و غلظت چربی شیر ۰.۱ تا ۰.۱۵ درصد افزایش می یابد.

این بدان معنی نیست که پاسخ ها با این مقادیر، همیشه قابل مشاهده هستند اما آنچه که واقعیت دارد وجود درجات متفاوت کمبود لایزین و متیونین در گله هاست که می توان با متوازن کردن لایزین و متیونین تأثیرات متفاوت قابل انتظاری را بر عملکرد دام ها مشاهده نمود.

افزایش درصد پروتئین شیر محسوس ترین پاسخ ها به تغذیه آمینواسیدی بهتر است.

در این حالت مقدار شیر تولیدی نیز افزایش می یابد این واکنش (افزایش شیر) گاهی اوقات سخت است زیرا متغیرهای زیادی در تولید شیر موثرند در حالیکه پروتئین شیر مانند مقدار شیر، تحت تاثیر متغیرهای زیادی نیست تحقیقات نشان داده است که درصد کمی از گاوها با تولید بالا به این واکنش نشان می دهند. افزایش تولید شیر نیز رخ خواهد داد. این پاسخ بعضی مواقع به خاطر تنوع بیشتر ذاتی در میزان تولید شیر نسبت به غلظت پروتئین شیر مشکل تر است لذا پژوهش ها نشان می دهند که درصد کم تری از گاوها به میزان بالاتر تولید شیر پاسخ می دهند.

  اکسیدین دامداری ها

با این حال، هر دو پاسخ مورد انتظار خواهند بود. پژوهش های اولیه نشان می دهد تا ۲.۵ کیلوگرم در اوایل دوره شیردهی تولید شیر افزایش می یابد.

بطوریکه پژوهش های جدید تر نشان می دهد که تولید شیر تا ۵ کیلوگرم می تواند افزایش یابد.

افزایش تولید شیر در اوایل شیردهی ممکن است با افزایش پروتئین شیر همراه باشد و یا نباشد که این بستگی به سطح لایزین و متیونین در پروتئین قابل متابولیسم برای حمایت تولید بالا دارد.

همان گونه که اشاره شد مزیت عمده جیره هایی که برای لایزین و متیونین متوازن شده اند کاهش سطح RUP جیره است در حالیکه دستیابی به سطوح اجزای شیر و میزان تولید شیر مشابه و یا بالاتر از حالت معمول خواهد بود.

پژوهش ها نشان می دهند که در این حالت کاهش درصد RUP تا ۲ درصد واحد ماده خشک جیره امکان پذیر می باشد.

این تأیید می کند که گاوها به گرم آمینواسید نیاز دارند و نه گرم پروتئین قابل متابولیسم.

 

دو مطالعه تحقیقاتی که بر اهمیت توازن جیره ها بر اساس لایزین و متیونین و اثر آنها بر روی بازده استفاده از نیتروژن تاکید دارند

مطالعات زیادی در ارتباط با مزیت های غنی کردن جیره ها با لایزین و متیونین انجام شده است که جزئیات بیشتری از هر کدام از مزیت های اشاره شده را فراهم می کند.

دو نمونه از آزمایشاتی که برای نشان دادن میزان افزایش غلظت لایزین و متیونین بر افزایش بهره وری از MP برای تولید شیر و پروتئین شیر طراحی شده است توسط نفسگر و ست پیر (۲۰۰۳) و چن و همکاران (۲۰۰۱) انجام شده است.

نفسگر و ست پیر (۲۰۰۳) با افزایش متیونین در MP از ۱.۷۳ درصد به ۲.۰۹ درصد (افزایش ۲۱ درصدی) برای رسیدن به نسبت مطلوب تر با لایزین ( ۶.۷ تا ۶.۸ درصد از MP)، توانستند RUPجیره را از ۷.۶ درصد به ۶.۴ درصد ماده خشک جیره کاهش دهد در حالی که به درصد پروتئین شیر بالاتری دست یافتند (۳.۰۹ در برابر ۲.۹۸ درصد) و علاوه بر این به محصول پروتئین بالاتر ۱.۴۴ کیلوگرم در برابر ۱.۳۸ کیلوگرم) و چربی شیر بالاتر (۳.۷۳ درصد در برابر ۳.۶۴ درصد) و محتوای چربی بالاتر (۱.۷۱ کیلوگرم در برابر کیلوگرم) دست یافتند.

در این مطالعه تفاوتی در میزان شیر تولیدی در جیره متوازن ش ده نسبت به متوازن نشده مشاهده نشد (۴۶۰۲ کیل.گرم در برابر ۴۶.۶ کیلوگرم).

مطالعه بر روی گاوهای شکم اول و چند شکم زایش انجام شد.

گاوهای چند شکم زایش به کاهش RUP و جیره متوازن شده از نظر آمینواسیدها، از طریق افزایش محصول پروتئین تولیدی (۱.۶۵ کیلوگرم در برابر ۱.۵۱ کیلوگرم) واکنش نشا ن دادند در حالیکه محصول پروتئین شیر برای گاوهای شکم اول مشابه بودند (۱.۲۴ کیلوگرم در برابر ۱.۲۵ کیلوگرم).

در حالی که گاوهای شکم اول به RUP پایین تر و جیره های متوازن شده از نظر آمینواسیدی با درصد چربی شیر بالاتر ( ۳.۹۱ در برابر ۳.۶۶) پاسخ دادند در حالیکه درصدهای چربی برای گاوهای چند شکم زایش مشابه بودند ( ۳.۵۴ در برابر ۳.۶۲).

بیشتر بدانید: کنسانتره و مکمل گاو شیری

در یک مطالعه تکمیلی با پنج تیمار که توسط چن و همکاران (۲۰۱۱) انجام شد.

یک جیره کنترل مثبت با ۱۶.۹ درصد پروتئین خام و ۶.۱۷ درصد لایزین و ۱.۸۵ درصد متیونین در MP (بدون افزودنی متیونین) (مطابق پیشنهاد NRC2001) یک جیره کنترل منفی با ۱۵.۷ درصد پروتئین خام و ۶.۶ درصد لایزین و ۱.۸۴ متیونین در MP (بدون مکمل متیونین) و جیره کنترل منفی مکمل شده با ۳ مکمل مختلف متیونین ( ۰.۱۶ درصد متا اسمارت، ۰.۰۶ درصد اسمارت آمین M و ۰.۰۶ درصد اسمارت آمین M به علاوه۰.۱ درصد رودی مت AT88).

مکمل های متیونین در مقادیری تغذیه شدند که متیونین در MP را افزایش داده و نسبت لایزین به متیونین در MP از ۳.۶ به ۳ بهبود دهند.

جیره بر پایه ی یونجه و سیلاژ ذرت بودند و همه جیره ها حاوی ذرت با رطوبت بالا، کنجاله سویا و یک پیش مخلوط بودند.

جیره حاوی پروتئین بالا همچنین حاوی DDGS و کنجاله سویا بود.

گله مورد آزمایش شامل ۷۰ رأس گاو هلشتاین شکم اول و چند شکم زایش با روزهای شیردهی ۱۴۷ بودند. شیر تولیدی در تمامی تیمارها مشابه (میانگین ۴۱.۷ کیلوگرم) اما محتوای پروتئین شیر در جیره های حاوی سه آمینواسید ( ۳.۱۷ درصد) نسبت به جیره های کنترل منفی ( ۳.۰۳درصد) و کنترل مثبت ( ۳.۰۵ درصد)، افزایش یافت. درصد چربی شیر و محص ول چربی شیر در تمامی تیمارها مشابه بود اما مطلوبیت آن در جیره های کنترل مثبت و افزودنی متیونین بهتر بود.

تولید شیر تصحیح شده بر اساس انرژی، به طور معنی داری در جیره ی حاوی متا اسمارت در مقایسه با جیره کنترل منفی افزایش یافت ولی در سه تیمار دیگر مشابه بود.

این مطالعه مشاهدات فراوان فیلدی در ارتباط با افزایش تولید و مزیت های اقتصادی در هنگام کاهش دادن RUP و توازن آمینواسید را تأیید می کند.

معیار IOFC حدود ۰.۳ دلار به ازای هر رأس گاو در روز در مقایسه با جیره ی با پروتئین بالا، افزایش یافت.

اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی
گاوها به گرم آمینواسید نیاز دارند و نه گرم پروتئین قابل متابولیسم.

خلاصه و جمع بندی

همانطور که انتظار می رود واکنش های مرتبط با توازن جیره ها براساس لایزین و متیونین در MP به نقطه شروع بس تگی دارد همچنین باید توجه داشت کجا این مسئله امکانپذیر است.

متخصصین تغذیه با تجربه در متوازن کردن لایزین و متیونین، RDP و/ یا RUP  جیره را به شرطی که جیره قبلی اجازه دهد، کاهش می دهند.

این مزیت زمانی کم می شود که مکمل پروتئینی با لایزین بالا استفاده شود زیرا برای توازن لایزین و متیونین مجبور به استفاده از منابع متیونین محافظت شده بیشتری در جیره می باشید، زمانی که این راهکار تغذیه ای به کار برده می شود و توازن لایزین و متیونین در MP انجام می پذیرد.

در زمانی که توازن لایزین و متیونین در MP انجام می شود. متخصصان تغذیه به طور معمول بازگشت سرمایه (ROI)، ۲.۵ یا بالاتر گزارش می کنند.

بیشتر بدانید: آشنایی با انواع بیماری های نشخوارکنندگان

درایور (۲۰۰۷) گزارش کرد میانگین بازگشت سرمایه در ۱۰ گله در سال ۲۰۰۶ را۳.۳۵ به ۱ گزارش کرد. محدوده ی بازگشت سرمایه در ۱۰ گله مورد مطالعه در سال ۲۰۰۶ ۱.۱ تا ۵.۵ بدست آمد.

افزایش محتوای چربی و تولید شیر معمول بوده و در بازگشت سرمایه نقشی تعیین کننده دارد.

توازن جیره ها براساس لایزین و متیونین، به دلیل مزایای بیان شده، گزینه ای جذاب برای افزایش سود آوری گله های گاو می باشد.

افزایش ۴۰ تا ۵۰ سنتی IOFC (Cents) به ازای هر راس گاو در روز نتیجه دقیق تری از توازن RDP و RUP را در زمان توازن جیره ها برای لایزین و متیونین ارائه می دهد.

در نهایت مشاهده ی غلظت بالای اجزای شیر (۳.۲ تا ۳.۳ درصد پروتئین و ۴ درصد چربی) همراه با بهبود سلامت پرورش دام در گله های هلشتاین با تولیدی بالا، لذت بخش است.

البته با نگاهی به گذشته، چنین سطحی از عملکرد باید با در نظر گرفتن پتانسیل ژنتیکی دام باشد.


نویسندگان: رسول رضایی / دکتری تخصصی تغذیه دام | احمد منصوری / کارشناس ارشد تغذیه دام
فصلنامه داخلی دانش دامپروری/ شماره ۱۱

منبع: دامیران     /     نویسندگان: رسول رضایی و احمد منصوری      /      لینک کوتاه مقاله: daamiran.com/?p=5538
اﺻﻮل ﺗﻮازن آمینواسیدها در ﺟﯿﺮه گاوﻫﺎی ﺷﯿﺮی

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

منبع:

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

دامیران