بیماری پنومونی واگیر در گاو
بیماری پنومونی واگیر در گاو

بیماری پنومونی واگیر در گاو

بیماری C. B.P. P یا بیماری پنومونی واگیر در گاو  بوسیله میکروبی که میکوپلاسما میکوئیدس نامیده می شود ایجاد شده که حتی با میکروسکوپ های دقیق بسختی دیده می شود. اما رشد آن با کشت مواد آلوده به میکروب در آزمایشگاه قابل مشاهده است.

علائم بیماری پنومونی

تنگی نفس گاو

تب

افسردگی

اشتهای کم

ترشحات چرکی در داخل بینی گاو

تنفس سخت و سریع

سرفه گاو

اسهال خفیف

میزبانان طبیعی بیماری پنومونی واگیر در گاو

تمام انواع گاو ( Both Bostaurus and Bosindicus) مستعد ابتلای به بیماری هستند. بوفالوهای اهلی معمولا بیشتر مقاوم هستند C. B. P. P در پاک آسیایی ( گاو ابریشم ) و بیرون آمریکایی (نوعی گاومیش) دیده می شود. اما بوفالوهای آفریقایی (Cincerus caffer)  بز و گوسفند به این بیماری مقاوم هستند.

تظاهرات بیماری پنومونی واگیر در گله

رخداد بیماری CBPP برای نخستین بار در گله بطور واقعی شدید بوده و تلفات ناشی از بیماری بسیار بالاست.

تعداد اندکی از گاوها ممکن است بسرعت تلف شده بدون آنکه نشانه ای بجز تب بروز دهند. ممکن است شروع بیماری مربوط به تماس قبلی با دیگر گاوها در حدود سه تا شش هفته قبل باشد ، اما این مساله در مورد نمونه ای که در دوره نهفته بیماری بوده و طی حدود شش ماه ممکن است بیماری را نشان می دهد همیشه صادق نیست.

نشانه های بالینی ممکن است فقط چند ماه پس از تماس ظاهر شوند. بنابر این بیماری ممکن است در گله تثبیت گردد قبل از اینکه دقت بعمل آمده و عطف به ماسبق جهت یافتن منشاء میتواند مشکل باشد.

بیماری های گوساله

این حالت بخصوص در محلهایی معمول استکه واکسناسیون با فاصله زیاد انجام شده و محلهایی که آنتی بیوتیک برای اشکالات مهمتر بکار برده شده ، اما نتوانسته جلو وقوع عفونت در گله را بگیرد. پس از مدت زمانی بیماری در گله مزمن می شود. از شدت علائم کلینیکی کاسته شده و میزان تلفات افت می کند ، بهر حال زبان ها ادامه پیدا می کند.

نشانه های بالینی بیماری پنومونی واگیر در گاو

تمام حیوانات به یک طریق الوده نمی شوند و اغلب از لحظه شروع دوره مزمنی را طی می کند. فرم فوق حاد که بالای ۱۰٪ گله را در بر می گیرد ، ممکن است در ابتدای یک درگیری دیده شود، مرگ ناگهانی است و اغلب بدون هرگونه نشانی بوده و تشخیص بالینی مشکل است. فرم حاددر حدود ۲۰٪ حیوانات مریض مشاهده می شوند.

دوره بیماری ۷-۵ روز است، ابتدایی ترین نشانه ها شروع ناگهانی تب تا oc ۴۰ با بیشتر و در گاوهای شیری و افت تولید شیر است. گاوهای مریض در چراگاه از بقیه گله عقب افتاده و غذا خوردن آنها متوقف می شود.

گاوهای حامله و تلیسه ها ممکن است سقط کرده و اسهال نیز گزارش شده است. اگر حیوان زنده بماند بیماری به مزمن گرانیده و فقط بهبود بالینی مشاهده می شود.

شکل تحت حاد بیماری در بیشتر از ۵۰-۴۰ درصد گله مریض به کرات رخ می دهد. نشانه ها شبیه فرم حاد به نظر می رسد، اما حدت کمتری داشته ، تب ، نوبتی است. این شکل بیماری معمولا مزمن می شود. b گوساله هایی که در ۶ ماهه اول زندگی هستند اغلب لنگش ناشی از تورم ، داغی و درد مفاصل دست و پا دارند.

بطور خلاصه مراقبت از یک یا چند حیوان که دارای علائم زیر هستند بایستی به عمل آید

۱) تنفس تند، مشکل و با سر و صدا

۲) جاری شدن ترشحات از بینی و دهان

۳) سرفه، بخصوص پس از تمرین (مثلا دویدن)

هر گونه سرفه مزمن (مقاوم) ملایم در گاو حتی اگر عادی به نظر رسیده یا با از دست دادن وزن توام باشد دلیلی بر احتمال وجود CBPP است.

بیماری تیلریوزیس یا زردی دام

پیشگیری و کنترل بیماری پنومونی واگیر در گاو

حالت ایده آل کنترل CBPP با حذف کل گله آلوده در هر جا که بیماری مشاهده شود، دست یافتنی است. بهرحال این عمل ممکن است توام با واکسناسیون تضمین واقعی نداشته باشد و یکی از راه هایی است که در کنترل CBPP بسیار تکرار می شود، هنوز برای اینکه واکسناسیون موثر باشد، بایستی هدف ۱۰۰٪ جمعیت در یک منطقه اپیدمیولوژیکی و جغرافیایی تعریف شده باشد، واکسناسیون بایستی در ابتدا در یک فاصله زمانی کوتاه تکرار شود و بعدا سالانه طی چند سال که به عنوان مثال کمتر از ۵۳ نباشد، این روش واکسناسیون نبایستی حذف شده تا زمانی که ساختار های ناظر مدارکی دال پر رشیه کنی CBPP ارائه دهند.

واکسن زنده تخفیف حدت بافته (Tistrain) بطور وسیع در آفریقا بکار برده می شود و فقط واکسن هایی که تاییدیه PAN  VAC دارند بایستی بکار برده شوند. کنترل کیفیت واکسن وجود دارد . و یکی از امور اساسی CBPP کنترل برنامه هاست.

بیماری پنومونی واگیر در گاو

اشتراک گذاری

امتیاز شما به این مطلب

منبع: دامیران

برای کپی کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید